Kerstgedachten

Door Martiny Keur-van Velden

Terwijl ik dit opschrijf gaan mijn gedachten gelijk naar de tijd  begin jaren zestig, dat ik deel uitmaakte van een maatschappijkritisch cabaretgroepje.

We zongen daarin rond de  kerst het volgende liedje dat slaat op de uiterlijkheden van het kerstfeest zonder verdere diepgang.

KERSTGEMIS:

Wij hebben de boodschap ontvangen , Gloria

en toen een bal in de kerstboom gehangen

Vervolgens vervolgden we ons bestaan

de tijd dient tenslotte verder te gaan

al is er een sterre stil blijven staan , Gloria.

Wij hebben de boodschap ontvangen , Gloria

en toen een kip aan het spit gehangen

Vervolgens chambreerden we onze wijn

tot viering van het geboortefestijn

en aten tot schade van onze lijn , Gloria

Wij hebben de boodschap ontvangen, Gloria

en toen de hoorn weer opgehangen

We luisterden naar de Maastrichter Staar

die zingt er het kerstfeest zo vloeiend en klaar

en roddelen dan nog wat over elkaar , Gloria

De kerstdagen zijn weer verstreken Gloria

we zijn op de boom al uitgekeken

Nu duurt het weer een hele poos

we bergen ons kerstfeest in de doos

De kip was taai dit jaar zei Koos , Gloria

Ja, zou er eigenlijk veel veranderd zijn ? In de kersttijd zie je mensen met boze gezichten

achter hoogopgestapelde winkelwagentjes lopen duwen en zuchtend in de rij bij de kassa staan.

Maakt welvaart wel zo gelukkig? In ontwikkelingslanden zie je altijd stralende gezichten boven een kommetje eten, of lijkt dit maar zo?

Maar wat is die boodschap dan wel van Kerstmis of is het een romantische legende ?

Is Jezus eigenlijk wel op kerstmis geboren en was hij nu Jezus of Christus?

Op 25 december vieren we eigenlijk de geboorte van het licht; de zon die haar levensbrengende stralen naar de aarde zendt. Maar niet alleen van de uiterlijke zon, want die is slechts het symbool van de geestelijke zon; de Christusenergie, die de geesteskiemen de materie inzendt

De oude volkeren ,die smalend zonaanbidders werden genoemd, hadden waarschijnlijk een diepere verbinding met en besef van de Christuszon der wereld als levensbrenger in ziel en lichaam, als de westerse volken binnen hun kerken

In deze klimaatcirkel werd overal op midwinter een geboortefeest gevierd. Bij Syriërs Attis,

bij de Phrygiërs Adonis,  bij de Assyrrs Thammus enz.

De verhalen rond de goddelijke geboorte zijn in al deze godsdiensten en religies ongeveer hetzelfde.

In Bethlehem was een Adonis heiligdom. Daar werd elk jaar de geboorte van de nieuwe eenjarige verschijningsvorm van Christus, de levensgeest of jaargod, op aarde gevierd.

.Overal wordt het nieuwe jaar als een pasgeboren kind, een zoon van het oude jaar; als oude man voorgesteld. Ook het kerstkind dus en St. Jozef in de stal met een herdersstaf in de vorm van het gaffelkruis. Dat is de oeroude rune van de geboorte van de lente.

In de meester Jezus werd na zijn doop in de Jordaan, de laatste drie jaren van zijn leven, de Christusenergie werkzaam, hij werd toen Jezus de Christus genoemd.

Iemand die zich verbindt met zijn inwonende geest, de Christus, spreekt vanuit die Geest.

Als Jezus dus later spreekt van Ik en Mij bedoelt hij niet zijn persoon , maar zijn Goddelijke Vonk zijn Geest.

Zijn persoon is dan de spreekbuis van die Goddelijke Geest geworden. Dit kan bij elk mens zo zijn die zich bewust wordt van zijn Goddelijke Vonk en zich daarmee identificeert.

Jezus heeft door zijn leven en sterven waarbij hij zelfs zijn angst kon loslaten en in liefdevolle

vergeving naar zijn vijanden kon zijn, laten zien hoe de goddelijke liefde werkt.

Zodoende is het nu voor ons ook mogelijk geworden ons te verbinden met onze goddelijke bron die in ieder van ons aanwezig is.

Dat is wat we met kerstmis eigenlijk vieren de geboorte van het Licht in ieder van ons.

We hebben er alleen 2000 jaar over gedaan om dit te beseffen.