BIS-NIEUWSBRIEF 20-10-2014

NIEUWSBRIEF 20-10-2014

 

Van de redactie,

 

Voor u ziet u de nieuwe nieuwsbrief van de stichting Bewustwording en Integratie van Spiritualiteit.

Er is een lange tijd tussen de vorige nieuwsbrief en de huidige brief.

Door persoonlijke omstandigheden is er lange tijd geen nieuwsbrief geweest. Uiteindelijk is er weer een nieuwe nieuwsbrief.

We wensen u veel leesplezier en inspiratie toe.

 

De redactie.

 

 

Agenda:

Oktober 2014


11    Cursus IWS Dag 2

14    Werkgroep Mandala

November 2014

8      Cursus IWS Dag 3

11    Werkgroep Mandala

16    Bijeenkomst werkgroep “De laatste levensfase”

17    Lezing  “De zin van het lijden” Anna Lamb  Emmen

December 2014

9      Werkgroep Mandala

13    Cursus IWS Dag 4

20   Terugkomdag IWS ?

Januari 2015

4     Bijeenkomst werkgroep “De laatste levensfase”

11    Lezing: “Het nieuwetijdskind in jezelf” Anna Lamb Bilthoven Woutkapel

Februari 2015

18    Lezing: Wassenaar (Besloten)

 

De oorzaak van depressiviteit*.

Bewerkt doorAnna Lamb

 

We zijn er nog niet aan toe om, als totale geest in een keer te incarne­ren op aarde.

Vaak komt de mens tot bepaalde leringen door beperkte mogelijkheden op aarde, daardoor worden soms bepaalde hersenfunc­ties onvoldoende geactiveerd, andere gebieden kunnen zich daardoor beter ontwikkelen, meer actief worden.

In feite, in de geest die we zijn is ongelofelijk veel meer aanwezig dan we nu in de stof, in onze hersenen kunnen toelaten.

 

Als we alle hersencellen zouden gebruiken, wat zouden we dan wel allemaal niet kunnen.

Ik denk dat de mens er nog niet aan toe is om al die hersencellen te gebruiken, maar in de geest is het al wel aanwezig. Daardoor kunnen we niet, nog niet, we zijn er nog niet aan toe om, als totale geest in een keer te incarne­ren op aarde, dat kunnen we nog niet totaal integreren in het menszijn.

Uiteindelijk, in de toekomst, zal dat waarschijnlijk wel plaats vinden, dan kunnen we veel meer in ons menszijn tegelijk en totaal laten incarneren..

 

De grondstemming in de mens.

Als we nu eens gaan kijken, vanuit deze visie, naar de grondstemming in de mens.

Bv Mensen die in meerdere levens periodes hebben gekend, waarin ze depressie, ( depressie is ‘onderdrukking’, ‘pijn’, ‘je akelig voelen’) hebben ontlopen.

 

Sommige mensen hebben eenzijdig, langdurig, in vele levens, wezenlijke dingen ontlopen en niet uitgeleefd, gedurende meerdere levens.

 

Bijvoorbeeld: een man aan het begin van deze eeuw, die veel kinderen heeft, salaris verdrinkt, vrouw achter in de armoede en ellende laat, en hijzelf, mooie sier, veel vrienden, enz.

Dat geeft natuurlijk een diepe inetsing in de ziel van ons, in de vorm van gevoelens van schuld.

Dan kan hij besluiten om in een volgend leven het hersendeel waar lustgevoel huist af te sluiten, uit te schakelen, en dan wordt er eigenlijk een nieuwe identiteit geschapen in dat nieuwe leven, want die identiteit was afhankelijk geworden van wat lust schonk en heeft hem eenzijdig bestuurt.

 

Opgeroepen terughouding door afscherming

En dat kan soms meerdere levens doorgaan, opgeroepen terughouding door afscherming kan tot gevolg hebben dat in eerste instantie die geest zich zwak voelt, hij heeft geen moed meer, dat stukje is immers ondervoed, en dan onthoudt hij zichzelf van nieuwe mogelijkheden, hij heeft steeds daarin kunnen vluchten, dat kan niet meer, en hier ligt een zwak stukje dat open ligt, waar hij/zij niet mee heeft leren om gaan.

Hij gaat zich in dit leven terug houden. Men kan vanuit de wil, zichzelf ertoe brengen, ondanks  tegendruk, ondanks die zwakte,  nieuwe mogelijkheden aan te gaan.

En zo kan men aan die nieuwe mogelijkheden weer plezier en geluk ervaren, want eigenlijk heeft deze mens op dat nieuwe stuk een heel diep minderwaardigheidsge­voel.

 

Deze mens moet zich bewust zijn dat deel, dat hij dat niet helemaal is, dat hij meer is dan dat stukje zwakte en wegdrukking, enz. in hem.

Maar dat zijn ziel, dat zijn wezen zich totaal mag laten gelden.

 

Maar de pijn die hij/zij heeft wordt de depressie.

Men maakt er zijn identi­teit van, men wordt helemaal het ziektepro­ces, maar de ziel is meer dan dat, dit is alleen maar een deel.

Het is heel belangrijk dat men weer in zijn midden durft te staan.

Uiteindelijk wordt de ziel door die beperking toch gewilliger, om zich binnen die beperking te tonen, in eerste instantie is er een frictie, maar uiteindelijk wen men daar aan.

Door vrede te hebben met de situatie, dus niet van; ik leg me er maar bij neer, want het is niet anders, nee, door wezenlijk vrede te hebben met wat men heeft, gaat men het wezenlijke leerproces aan. En wat dus voor depressiviteit geldt, geldt eigenlijk voor alle grondstemmingen vaak al vanaf de jeugd. Men dient als het ware de kenmerken van die stemmingen te analyse­ren en te doorvoelen.

 

Ieder aspect dient men afzonderlijk te doorleven, maar wordt ze niet. En verzet je er niet tegen, heb er vrede mee, dat is de eerste stap op weg naar de heling.

Vaak komen ze voort uit vorige levens, vanuit ervaringen die nog niet verwerkt zijn.                                           Het lustgevoel is weg, maar daar zit nog wel de pijn, en daar wilde men alsmaar bij weg in die vorige levens. Nu moet men alsnog de pijn in.

Als men zich hier bewust van is, en als men zich hier bewust op richt, veranderen de stemmin­gen.

Want het zich angstig afkeren van dat wat pijn doet, veroorzaakt pijn..

 

Andere personen zijn gelaten, ze wensen zich niet te identifice­ren met hun stemming, maar ze laten het hen wel helemaal beheersen. Daardoor worden ze gelaten.

 

Men zou de zelfstandige ik contact kunnen laten maken met deze stemming en zich zo open gaan  stellen voor de kenmerken en kijken wat er vanuit het onbewuste naar boven wil komen en behoefte heeft om bewust gezien te worden door het individu ontvangen wil worden.

 

Door zich te identificeren met  depressiviteit wordt de levensenergie weggezogen.

Deze mensen zijn vaak dood en doodmoe, door die identificatie.

Door die identificatie is men namelijk niet zichzelf en dat is destructief naar jezelf toe en dan wordt men weerhouden om zelfstandig en levensecht te functione­ren.

Zo wordt men afhankelijk van de dingen die men ervaart..

Daardoor verdwijnt het zelfrespect en zelfaanzien.

 

De volgende spiraal ontstaat; zelfrespect verlies, energie verdwijnt,

Vaak wilden mensen als deze niet echt incarneren.

Ze wilden eigenlijk dat het leven hen incarneert.

Ze herkennen niet de levenskrachtige energieën die in henzelf actief zijn.

Ze verleggen hun afhankelijkheid buiten henzelf, de wereld buiten hen dient hen te voeden.

En daardoor hebben ze weinig innerlijke zelfbeleving.

Ze zuigen op wat anderen behoeven.

 

De oorzaak van deze depressiviteit

De oorzaak van deze depressiviteit is innerlijke onachtzaamheid gedurende een lange tijd.

Men wilde niet wezenlijk op aarde komen en

liet zich willoos terugzuigen naar waar men eens was en

men heeft de eigen individu geen vormgegeven.

 

Mensen die zelf heel levend actief zijn geworden

kunnen deze mensen helpen door deze processen heen te komen.

Zij brengen opnieuw evenwicht.

 

Wat is nu eigenlijk een depressie?

De depressieve mens voelt zich te aard gebonden, te beperkt. Wat men in zichzelf beleeft straalt niet door vanuit zijn bewustzijn. Men vereenzelvigt zich teveel met de aardse staat van bewustzijn.

Vaak proberen we niet wezenlijk aardebewust door dingen heen te komen. Men wil zich dan  geestelijk verheffen naar iets waar men nog niet aan toe is.

 

Soms vragen ze zich af; waarom leef ik hier? Als het alleen maar beperking is. Onvoldoende is men in staat om zich te laten leiden en zich te bezinnen vanuit zijn diepste wezen.

Vaak verwijten ze anderen zaken die in van hunzelf zijn, dus ze projecteren vaak naar anderen toe, wat ze in zichzelf doen. Ze vinden zichzelf meestal niet capabel genoeg om dat te doen. Vaak rekent men ook een hogere macht aan, dat wat hen overkomt, zonder zich te realiseren wat ze zelf doen.

 

Men verliest vaak uit het oog, wat men wezenlijk voelt. Wat men wezenlijk voelt is de leidraad in het aardse leven, de wil van het hart. Als men zich daar van buiten sluit en dan niet aanvaardt, alles wat er is, verliest men contact met de eigen bron van wetendheid en overga­ve.

 

De erkenning van onze vrije wil

Het grotere denkvermogen van ons in deze tijd, heeft ons meer macht gegeven, heeft ook het ego meer macht gegeven, namelijk de erkenning van de vrije wil.De erkenning van onze vrije wil, en in onze vrije wil zal de mens van nu door zijn eigen gegroeide denkvermogen, tot enige juiste begrip, als zijn eigen spiritualiteit gebracht worden.

 

Namelijk tot het goddelijke in zichzelf.

 

===================

Daar ben ik weer…..

Ze proberen het voorzichtig te zeggen: “We hebben een uitzaaiing gevonden, mevrouw. Er is een grote kans dat er ergens in uw lichaam nog meer uitzaaiingen zijn, want het is een agressieve cel. U krijgt chemokuren en bestralingen.”

Ondanks ‘t feit, dat ik zeer verzwakt ben door de operatie en de 12 dagen durende ilius(darmverstopping) zonder eten en drinken, krijg ik toch gelijk de chemokuren. Direct daarna zullen er vele, zware bestralingen volgen.

Mijn arme lichaam. Ik ben al zo verzwakt dat ik niet meer kan lopen.

Als ik de bestralingen krijg, zal ik voortaan chronische diarree krijgen, incontinent worden en extreem dikke benen krijgen, zeggen mijn arts-buren.

Een hevige tegenzin en verzet wellen in me op. Dat is dan geen kwaliteit van leven meer.

Van het gesprek met de radiologen word ik niet veel wijzer over  levensverlenging en kwaliteit van leven na de bestralingen.

Ik weiger ze dus.

De volgende morgen belt de radioloog om me te zeggen dat ze achter me staat, maar dat zij verplicht zijn ‘t protocol aan te bieden.

‘Moedig mevrouw’, vindt de oncoloog later.

Ik ben blij met mijn leven en zeker niet levensmoe, maar ik weiger kost wat het kost zo aan het leven te hangen, dat ik straks geen ‘leven’ meer heb.

Alleen ……mijn kinderen, kleinkinderen en dierbaren!

Ondanks de nare gevolgen van de chemokuren zouden ze me liever voor de zekerheid nog wat extra chemo’s willen geven.

 

Ik bemerk al langer dat mijn leven tot een einde lijkt te komen. Mijn levensopdracht gaat zijn voltooiing krijgen. Ik ben immers al 72 jaar.Veel zaken zijn rond.

Alleen mijn werkzaamheden zijn nog niet klaar. Ik voel me rustig, vredig en blij ondanks mijn ziekbed. Ben dankbaar voor alle liefdevolle zorg van kinderen en vrienden.

 

De laatste chemokuur…..

Heel snel knap ik weer op. Ondanks blijvende beschadigingen aan mijn handen en voeten, onderneem ik steeds meer. Mijn levenslust keert terug. Snel pak ik mijn werkzaamheden weer op, ondanks mijn lichamelijke beperkingen.

 

Ik vraag voor de zoveelste keer aan mijn begeleiding waarom ik deze ziekte nu weer moet doormaken en zoals steeds krijg ik , als ik iets persoonlijks vraag, geen antwoord.

In een droom hoor ik dat ik opgestaan ben uit de dood. Ik weet dat ik door de ilius op het randje van de dood heb gestaan. “Kijk naar de gevolgen” zegt een stem. Het duidelijkste gevolg is de enorme sterke drang mijn werk af te maken. Net als 20 jaar geleden, bij mijn vorige ervaring met kanker, geeft deze ziekte me een enorme energiestoot en motivatie, mijn wekzaamheden af te maken.

 

Ik ben dus nog niet klaar met mijn leven en voel me een gezegend mens, dus……

 

daar ben ik weer.

Anna Lamb 

=================

MEDEDELING

 

Beste mensen,

Bis heeft een kleine nieuwe website geopend die alleen over onderwijs en pedagogie gaat.

U vindt hier

artikelen over pedagogie,

onderwijs,

het nieuwetijds kind,

een protocol over het omgaan met paranormaal begaafde kinderen

en andere artikelen over het paranormale

 

Veel informatie over mandalatekenen

Er wordt gewerkt aan een mandalamethode voor de basisschool, (tegen betaling)

waarvan de methode van de laatste 3 klassen ook zeer geschikt zijn voor volwassenen.

 

Kindergedichten

 

oude en nieuwe stukjes uit het boekje “Juf”

en nog meer……

 

U kunt alles wat hier op staat vrijelijk kopiëren onder vermelding van de auteur en/of  BIS!

(Behalve dus de methode Mandalatekenen.)

 

De website is: AnnaLamb.nl of Spiritualiteit in het onderwijs en opvoeding.

 

================

 

UITTREKSEL UIT EN EIGEN BEWERKING:

“WAT GEBEURT ER ALS JE DOOD GAAT” DOOR HANS STOLP

Het verblijf in de astrale wereld

Aards gezien verblijft een aantal overledenen ongeveer 1/3 van het aantal jaren dat hij op aarde leefde                                                                                                                                                                         ( De begeleiding zei dat dit anders is en dat dit heel verschillend is per persoon, afhankelijk van de geestelijke scholing op aarde w.b. waarachtig zelfinzicht)

Zij die het aardse leven beschouwen als een weg tot geestelijke groei, zullen deze fase sneller doorkomen.

 

Maar….

– Zij die weigerden naar zichzelf te kijken en

– Zij die verhard zijn geraakt, zodat zij hun eigen donkere kant niet bewust kunnen worden

kunnen niet opklimmen naar hogere werelden voordat zij tot zelfinzicht zijn gekomen

 

Sommigen incarneren opnieuw vanuit de astrale wereld als zij niet tot waarachtig zelfinzicht komen.

 

Kinderen die jong sterven

Gaan direct naar de geestelijke wereld.

Vanaf hun 7e jaar maken kinderen hun etherisch lichaam eigen.

Vanaf het 14e jaar hun astrale lichaam.

Zij hebben na hun dood nog niets te verwerken in de etherische en astrale wereld.

 

Het gaat direct naar het Devachan. (Hemelwereld)

 

Elke nacht oordeelt ons hoger ik over ons

Elke nacht treden ons astrale lichaam en onze ziel uit ons lichaam dat slapend achterblijft op bed.

Wat achterblijft is ons fysieke lichaam en ons etherisch lichaam(Ik zag Peter op een nacht schuin boven zijn lichaam hangen. Alleen zijn voeten raakten elkaar.)

 

 

Onze ziel omhuld door ons astrale lichaam reist ’s nachts in de geestelijke wereld.

Hierbij kijkt ons Hogere ik terug op de voorbije dag.

Deze concludeert dat sommige daden, woorden en gedachten zinvol en liefdevol waren,

Maar andere juist niet. De fouten willen we niet meer maken. De liefdeskracht hopen we juist te versterken.

 

De kracht van ons Hogere ik is overdag behoorlijk gedempt,

want deze moet dan door 3 omhullingen heen werken(fysiek, etherisch,astraal)

Na de dood ziet men in de astrale wereld hoe ons Hogere ik heeft geoordeeld en welke

Inspiraties zijn Hogere ik elke nacht meegaf voor de nieuwe dag. Men ziet ook wat men er mee gedaan heeft.

In de aardse wereld brachten we veel tijd door in de geestelijke wereld en ook dat moeten we opnieuw doorleven maar met meer bewustzijn.

 

We oordelen na de dood dus zelf over ons aardse leven.

We trekken zelf de conclusies over wat juist en zinvol was en wat liefdeloos

Zo verwerven we zelfinzicht.

Men begint dan naar vergeving te verlangen doordat men nu tot inzicht begint te komen. Ontstaat ook het verlangen naar een nieuwe incarnatie om het kwaad naar anderen te vereffenen.

Dit verlangen houdt men ook gedurende de weg door de geestelijke werelden, waardoor men later  zich voorbereidt op een nieuw leven.

 

De astrale wereld is ook de wereld waar we ook alle verslavingen moeten overwinnen en loslaten, voordat men naar hogere werelden kan opstijgen

Anna Lamb