|
Op deze dag verenigen zich mensen uit 70 landen op exact hetzelfde tijdstip om te mediteren en zo een intentie van vrede en liefde uit te dragen en onze aarde te helen. Tijd: 11.11 uur tot 12.11 uur. Als u zich hiertoe aangetrokken voelt bent u van harte uitgenodigd . Adres: Boeroestraat 15, Capelle aan den IJssel Tijd: Graag 11.00 uur aanwezig zijn.
Kosten: Vrije gift
Opgave: Graag even bellen of mailen naar: Martiny Keur-van Velden Tel.: 010 4502543 e-mail: martinykeur@versatel.nl
Kinderen van deze tijd (7 januari 2011) In 2012 starten er workshops met Martiny Keur over “Kinderen van deze tijd” in Capelle aan den IJssel De workshop is voor ouders/opvoeders en ieder die met kinderen omgaat. Hoe komt het toch dat de kinderen van nu zo anders lijken te zijn? De opvoeding die wij zelf hebben gekregen slaat meestal niet meer aan voor deze kinderen. Zijn zij echt anders of zijn wij bewuster geworden? Als wij naar de diepere zin van ons bestaan kijken en daarin de opvoeding betrekken dan kunnen wij niet om de gehele spirituele ontwikkeling van de mens heen. In de eerste workshop kijken we naar de geboorte en wat hieraan vooraf ging. Ook naar die van ons zelf. Martiny Keur heeft reeds tientallen jaren een praktijk als spiritueel begeleider in het groeiproces van kinderen en volwassenen. Ze is één van de docenten van de LOSK( Landelijke Opleiding Spirituele Kinderbegeleiding en – Hulp) en bestuurslid van de Stichting B.I.S.(Bewustwording en Integratie van Spiritualiteit.)
19
05
2011
Wat is dat toch: Leven vanuit ons hoger bewustzijn?Geplaatst door spiro in Artikelen, tags: hogerbewustzijnDoor Anna Lamb. Ons Hoger bewustzijn is daar waar wij God zijn. Is dit niet een ongehoorde hoogmoed om over ons Godzijn te spreken terwijl we onze schaduwkanten in onszelf en elkaar zo nabij weten?
Natuurlijk zijn we nog ver verwijderd van de totale eenwording met het Goddelijke in ons. Daarom zijn we immers hier op aarde. Als door een transparante wand ontwikkelt zich ons goddelijkzijn tot bewustzijn totdat het eens ons totale wezen zal doorstralen.
Velen van ons hebben wel eens ervaren dat hij of zij in een diepe innerlijke verbinding min of meer bewust een verder reikend contact met zijn of haar Goddelijk zijn kregen.Hierbij steeg je uit boven jezelf en toch was je jezelf. De beslissingen die je toen nam spraken van een diepere wijsheid dan gewoon in het leven van alle dag. Zo’n contact is er slechts een enkele keer. Min of meer toevallig lijkt het. We zijn in het leven van alle dag grotendeels bezig ons ego te bevestigen., door “hogerop te willen komen” door ‘ons gelijk te willen halen” door de intelligentste, mooiste, rijkste, beroemdste te willen zijn. En toch…als we ons hoger zelf zouden raadplegen dan zouden de antwoorden uit ons hoger zijn, op onszelf gestelde vragen ons op deze wijze niet die bevestiging geven waarnaar we in ons dagelijks bestaan op jacht zijn. Het hoger bewustzijn geeft antwoorden waarin ons eigen belang overstegen wordt.Waarin geen sprake is van ik bevestiging.
Aan onze ervaringen van alle dag herkennen we de processen die nu aan de orde zijn binnen ons groeiproces. Als een verduisterde spiegel tonen onze dagelijkse ervaringen welke goddelijke antwoorden er op ons liggen te wachten om tot bewustzijnsherkenning gebracht te worden. De ervaringen zijn aanreikingen om hiervan “kennis’ te nemen in dit leven. Onze ervaringen spiegelen ons dat we toegang zoeken door deze ervaring tot ons goddelijke zijn.
Maar nu kunnen we bewust kiezen: laten we ons nog steeds min of meer onbewust sturen door de drang uit ons ego of kiezen we voor een hogere vorm van leven door onze bewustzijnsgroei zelf ter hand te nemen?
Dit vindt nog maar weinig plaats op aarde. Toch doet de begeleiding zijn uiterste best om de mensheid te helpen los te komen uit de steeds terugkerend spiraal van herhaling van leven vanuit onze begeertes, waarin we lijken vast te lopen. Immers nu zijn wij mensen er aan toe om de stap naar het goddelijke in ons te kunnen maken. Hier vinden we de werkelijke antwoorden op onze processen. Niet langer hoeven we het hogere buiten onszelf of boven onszelf te zoeken. In onszelf liggen de antwoorden. De weg naar binnen is geen gemakkelijke weg. We lijken zo sterk naar buiten te zijn geprogrammeerd dat we de weg naar binnen bijna als tegennatuurlijk, als zwemmen tegen de stroom in, ervaren. Vooral ons denken trekt ons menigmaal weg bij een dieper contact en een meer leven vanuit de sturing vanuit onze goddelijke bron.
Door ons bewust af te stemmen bij onze dagelijkse processen op ons hogere zijn kunnen we bv onze miskenning vaker stillen door wezenlijke zelfacceptatie; of onze angsten door overgave en loslating…enz. afhankelijk van ons bewustzijnsniveau tot nu toe.
Laten we nu ons groeiproces bewust ter hand gaan nemen. Laten we loskomen van de zich herhalende spiraal waarin we verstrikt geraakt zijn door ons verlangen naar een oppervlakkige bevrediging van bepaalde begeertes.
De Inwijdingsschool biedt daar een handreiking toe. Natuurlijk kan niemand je inwijden. Je wijdt jezelf in tot het leven vanuit het goddelijke in jezelf. Wij reiken je vanuit onze ervaringen onze hand om je te ondersteunen, bemoedigen, te spiegelen… Allereerst zal er zijn de kennis; daarna de herkenning in jezelf; en dan de integratie en transformatie en dat in het gevoel en denken, het lichaam en het etherische gebied in 12 stappen.
Schenk dit jezelf….en de wereld! Anna Lamb-Janssen
De nieuwe tijd De tijd waarin we leven is anders dan de tijd waarin wij – de ouders of opvoeders van nu – opgroeiden. Vanuit de maatschappij wordt er een ontzag’lijk beroep op jonge ouders gedaan. Werken, carrière maken, een druk sociaal leven leiden, een goede relatie met je partner hebben en houden en dan ook nog je kind opvoeden. Er komt zoveel op je af dat je je afvraagt waar je de tijd vandaan moet halen om aan alles te voldoen. En vooral bij de opvoeding van je kind kom je zaken tegen die je niet verwacht had en waar je ook niet zomaar een antwoord op hebt. Je bent geneigd je kind te willen opvoeden op de manier waarop je zelf opgevoed bent, maar je merkt dat die manier niet werkt en daar word je onzeker van. Hoe moet het dan? Kinderen van deze tijd De kinderen die de laatste 20 jaar geboren zijn, zijn anders, ze worden ook wel nieuwetijds-kinderen genoemd. Je merkt aan ze dat ze zich bewuster zijn van wat er in hen omgaat en dat ze willen dat daar rekening mee gehouden wordt. Ze zullen dus niet zomaar doen wat er van ze gevraagd wordt. Ze zijn onafhankelijker en gevoeliger en laten hun eigenheid zien en dat geeft een probleem, omdat je niet weet hoe je daar mee om moet gaan. Opvoeden Wat wordt er dan van je gevraagd als opvoeder? Geef ze in de allereerste plaats de duidelijkheid van een goede structuur, waarbinnen zij in volle vrijheid kunnen ontdekken wie ze zijn. Ze zouden wel alles willen ervaren wat in hun gedachten opkomt. Stem je daar mee in, dan verdrinken ze in hun eigen impulsen en raken ze zichzelf kwijt. Andere kinderen worden beheerst door hun angsten en gaan mogelijkheden om ervaringen op te doen juist uit de weg. Die hebben misschien een duwtje nodig. Als het kind zich verzet tegen de dingen die hem aangereikt worden, dan kan dat wellicht een emotionele reactie oproepen bij de ouder. Je wordt boos of je raakt geïrriteerd. Vaak zit daaronder een oude pijn die nog niet verwerkt is. Het kind spiegelt dan een stuk waar je je bewust van kan worden en dit is wat we van de kinderen van nu kunnen leren.
- Zelfacceptatie. Elke aanval of ondermijning van hun gevoel van zelfrespect zullen zij afweren of ontwijken. Dit doen zij door zich te verzetten tegen of terug te trekken van opdrachten waarvan zij de zin niet zien. - Intuïtie. Zij begrijpen de wereld door middel van beelden, geluiden, geuren en smaken en of lichamelijk invoelen. Zij maken gedachtensprongen die anderen niet zo snel ervaren. - Onbaatzuchtige liefde. Hun gevoel van liefde is gebaseerd op hun zelfrespect en hun zelfacceptatie. Dit wil niet zeggen dat zij brave kindjes zijn.
- Een meditatieve levenshouding. Zij hebben een open blik met diepte en een grote liefde voor de natuur en de dieren. Spiritualiteit in de opvoeding
De Stichting BIS (Bewustwording en Integratie van Spiritualiteit) houdt zich al meer dan 20 jaar bezig met spiritualiteit en opvoeding. Het uitgangspunt is dat de mens allereerst een geestelijk wezen is en dat een kind volwassene en kind tegelijk is. Volwassene als ziel en kind in zijn ontwikkeling tot volwassenheid. Telefoonnummer voor inlichtingen: 010 – 4502543 Literatuur: De zin en de komst van nieuwetijdskinderen, Anna Lamb, € 12,50 Te bestellen via www.bispiritualiteit.nl Mijn wijze deel heel stil in mij Het wijze deel dat zit in jou; Mijn wijze deel dat is een bloem Die mooie bloem het wijze deel Het geeft niet wat ik daar ook vraag Zo vroeg ik eens mijn wijze deel: Anna Lamb ____________________________________________
Voor het loslatingritueel maakte Pastor/dichter/schrijver Marinus van de Berg het volgende gedicht voor en over Peter Lamb Je denken Je hart Je ogen hebben Je voeten gingen Je luisterde en keek Je handen werden Word gezegend Marinus van de Berg
Peter Lamb is op 7 november 2009 overleden Peter is in zijn actieve leven priester geweest.Eerst vanuit de R.K.kerk zijn opvattingen uitdragend later als voorzitter van de stichting Bewustwording Integratie Spiritualiteit. Wat een transformerend leven heeft deze bijzondere man gehad! Peter, een rustige aimabele man. Zich wat op de achtergrond bewegend, zo leek het. Peter bleek een doordacht, kritisch, zeer erudiete man te zijn met een heel eigen levensvisie. Dat moet ook wel als iemand zo veel moed en kracht toont om vanuit zichzelf, op eigen kompas een dergelijke koers in zijn leven te varen. Hij volgde zijn hart, stapte uit zijn ambt, en later trouwde hij de vrouw die hij altijd heeft lief gehad. Hij is 40 jaar de steun en toeverlaat van Anna geweest waarmee hij een fijn en mooi leven, zo als hij het noemde, deelde. Bij bijna alle mystiek bijeenkomsten en de gehele inwijdingsschool was Peter op de achtergrond aanwezig, maar altijd betrokken. In de werkgroep de Laatste Levensfase was Peter structuur bewakend, tot de orde roepend en altijd weer richting gevend. Negen jaar lang is hij als voorzitter van de werkgroep actief geweest. Eerst met de opzet van thema -dagen later meer verdiepend in de werkgroep zelf. In de laatste fase van zijn leven heeft hij voor zijn omgeving veel betekend. De heldere gedachten over zijn eigen naderende sterven heeft hij met velen gedeeld en hij nodigde zijn dierbaren uit om met hem over zijn dood na te denken. Er werd in deze periode met hen terug gekeken naar de goede en mooie dingen die er waren geweest.. Met pijn in ons hart nemen we afscheid van een goede vriend. Brigitte Timmer Mede namens de werkgroep de Laatste Levensfase
Boekbespreking: Titel: Rouwen in de tijd Schrijver: Marinus van den Berg Ondertitel: Een zoektocht in het landschap van afscheid en verlies. In dit boek heeft de schrijver zijn professionele ervaring geordend rond thema’s als tijd en zingeving. Een boek voor wie zelf rouwt en voor wie rouwende mensen beter wil leren begrijpen. M. van den Berg:” Ik denk dat de mens altijd weer de glans van licht zoekt, vooral als het leven kwetsbaar is.” Titel: De Glans van licht Schrijver: Marinus van den Berg Illustraties: Glaskunstenares Annemiek Punt Een prachtig boekje met poëzie die het hart diep raakt. Anna
Bewerkte inspiratieve tekst:V.Wat zijn engelen precies en hebben zij een andere functie dan begeleiders? A.Engelen zijn boodschappers. De energieën die hen bereiken, sturen hen naar die gebieden waar er sprake zou kunnen zijn van ontvangst. Zij zijn verbonden met één energiespoor en ontvangen de afstemming die zij distribueren naar gebieden op aarde, centra, mensen die hiervan kennis willen nemen. Engelen bevinden zich in een niemandsland. Het gebied rond de aarde waar niemand aanwezig is en waar niemand wordt verstaan. Geen persoon, geen wezens met een persoonlijkheid, of die een persoonlijkheid gedragen hebben of gaan dragen en die nog restanten van een persoonlijkheid in zich dragen. Het is een totaal geestelijke wereld. Te vergelijken met de wind in onze wereld. De wind die onzichtbaar is maar wel aanwezig. Engelen zijn dus eigenlijk niets. Ze worden datgene waardoor ze worden gestuurd. Ze hebben directe verbinding met de bron. Dus zij worden gevormd door een gestuurde energie vanuit de bron naar daar waar het nodig is. Wij, mensen, kunnen geen engelen oproepen;. Een innerlijke oproep wordt a.h.w. ook innerlijk door hen verstaan.Zij worden door een innerlijke oproep aangetrokken en dat is dan de drijfveer en de sturing die ze ervaren van de energie die zij vertegenwoordigen om zo’n oproep als doel te ervaren. Zij drijven naar het doel toe. Er volgt dan een proces van aansluiting. V.Onze engelen worden vaak afgebeeld als heilige wezens met vleugels en prachtige gestaltes. Hoe komt het dat de mens dit zo ervaart? A.De energie die zij vertegenwoordigen ondergaat verdichting wanneer zij de aardse gebieden bereiken. En die verdichting krijgen zij de vorm op geestelijke wijze. De gestaltes die zij ontwikkelen beantwoorden aan vormen die wij innerlijk herkennen en het toont ons de vorm van datgene wat zij vertegenwoordigen. Je zou kunnen zeggen. Er is een zeer hoge geestelijke energie en die energie wordt waargenomen door ons. Wij herkennen dit, wij geven daar onbewust vorm aan.Daarom zijn afbeeldingen bv van de engel Gabriël zo verschillend. Een engel is geen wezen. Het is een goddelijke projectie. Het is een energie die iets kan bewerkstelligen. Het is een aspect van de totaliteit van Godzijn en zij/hij vertegenwoordigt hierin een plaats binnen de hiërarchie. De hiërarchie is het totaal van stralen vanuit het goddelijke. De mens ontvangt een bundeling van energieën die ook afgestemd is op het geestelijk ontwikkelingsniveau van deze mens. Het thema daarvan komt overeen met de ontbrekende aspecten. Maar de engelenstraal is alleen maar goddelijk, dus wordt niet gebroken maar is sturend naar de mensen toe om als het ware in hen wat zij vertegenwoordigen tot herkenning te brengen en te versterken. Voortgekomen uit de bron. A.Ik zie de goddelijke vonk in ons als een kern. Een medium tussen onze wereld en hen. Maar ook niet meer. Wij worden meer goddelijk dan een engel doordat wij bewustzijn ontwikkelen.Wij zijn in oorsprong als engelen maar door onze evolutiesprong verstoffelijkt. Toch zijn we wezenlijk verschillend. De engel is in wezen goddelijk maar op een bepaald gebied, en daarin volledig goddelijk. De mens heeft al het goddelijke in zich maar zal dit goddelijke nog moeten verkennen en het zal zich in facetten tot engel verheffen. Je zou kunnen zeggen, t.z.t. worden we engelen maar alle aspecten tegelijkertijd. Dus met het totaal van aspecten die de engelen vertegenwoordigen. Je zou kunnen zeggen, je krijgt door hun aanwezigheid een injectie van het meest zuivere van het goddelijke op een bepaald gebied. En daarmee wordt dit specifieke aspect in je, in ons aangeraakt en bewust gemaakt. Het is de bedoeling dat we door alle engelen uit de hiërarchie geleid gaan worden. Om uiteindelijk als totaal, zoals een diamant met al zijn facetten, elk vlak zal uiteindelijk z’n goddelijkheid moeten tonen. En de engelen zijn ons hierbij behulpzaam. Het maakt ons daardoor meer goddelijk dan de engel. Wij zullen ook groeien in de geestelijke wereld. Daar zullen vele levens op aarde aan vooraf gaan. Die weg maakt ons van mens tot bewuste engel. We zullen uiteindelijk dan niet meer op aarde komen. Wij zullen dan nog verder moeten groeien in de geestelijke wereld tot dat wat alle engelen tezamen vertegenwoordigen. Zij zijn een afsplitsing maar wel goddelijk in hun aspect.
Wordt vervolgd
door Joanne LambIk stap de kamer van zorghotel Cadenza binnen. Mijn vader zit in elkaar gedoken voor de openslaande deuren van zijn kamer in zijn rolstoel. In amper twee weken is hij heel hard achteruit gegaan. Onvoorstelbaar eigenlijk. Hij kan niet meer lopen en zijn stem is weg. De koortsaanvallen zijn langduriger en hij is nog maar nauwelijks verstaanbaar. Met regelmaat bekruipt mij het gevoel van angst wanneer ik mij realiseer dat ik nooit meer zijn stem zal horen. En ik realiseer mij bij binnenkomst dat hij steeds minder de man is die hij was. Mijn vader begroet mij met “Hallo kind.” Hij strekt zijn arm naar mij uit en knijpt stevig in mijn hand. Ik geef hem een knuffel en voel zoveel liefde voor hem. Ik probeer met regelmaat dankbaar te zijn voor deze momenten. Omdat ik vind dat het een voorrecht is. Ik weet heel goed dat sommige mensen “ineens” iemand verliezen en dat mijn vader dankbaar is voor het leven dat hij heeft gehad. Maar toch. Het liefst zou ik heel hard willen huilen en schreeuwen dat ik niet wil dat hij gaat … Ik slik mijn verdriet weg en kijk mijn vader in zijn ogen. - “Gaat het met je pap?” - “Ja hoor kindje” … “Ik mankeer niks”. Gevolgd door een cynische blik en een grinnik. Ik weet even niets te zeggen. Voel mij intens verdrietig worden, leg mijn hand op zijn schouder en zeg; - “Kom pap, ik ga lekker koffie voor ons halen” …. Joanne Lamb heeft op haar side op hyves het verloop van de ziekte van haar vader bijna dagelijks beschreven.
06
01
2010
Theologie en nieuwe spiritualiteitGeplaatst door edbrink in Nieuwsbrief, tags: Peter Lamb, spiritualiteit, theoloogEen van de eerste bezoekers na het overlijden van mijn man Peter was onze dierbare vriendin: Marieke de Vrij ( Red: Zij is een bekende mediamieke vrouw) Zich verdiepte zich samen met ons en ontving de boodschap dat Peter in zijn nieuwe leven als voornaamste taak zou krijgen het inspireren van geestelijken in allerlei religies om hen de vernieuwing van spiritualiteit door te geven. Hierbij volgt een artikel van hem uit een nieuwsbrief van 2007 dat hierover gaat…. Theologie en nieuwe spiritualiteitdoor Peter Lamb( theoloog)
Wat in het artikel “Hoe een brug te slaan tussen het reguliere denken en de vernieuwende spirituele kennis?”, elders in de Nieuwsbrief beschreven, ervaar ik ook, zij het op een ander vlak. Vorig jaar plaatste ik een boekbespreking in een landelijk tijdschrift voor theologie. Voor een studiegroep van psychologen, theologen, politicologen e.a. te Utrecht een aanleiding mij uit te nodigen van hun groep lid te worden. Daar ben ik op in gegaan. In een bijeenkomst om de twee maanden wordt een thema aangesneden dat – voor mij aanvankelijk onverwacht – relatie zou kunnen leggen tussen theologie en nieuwe spiritualiteit. Dit gaat niet zonder slag of stoot. Ook hier gaan ” heilige huisjes” tegen de vlakte Tot ver in de middeleeuwen gold de natuur en de bijbel als een open boek waaruit de zin van het leven gelezen kon worden. Nieuwe inzichten, vanuit de natuurwetenschap als eerste, maakten het echter noodzakelijk een religieuze duiding van mens en wereld kritisch te bevragen. Want niet alleen werd wat mensen in geloof ervoeren door de jaren heen in onwrikbare begrippen vastgelegd, maar zelfs als maatgevend ( van buitenaf dus) anderen ter beleving voorgehouden. Deze veruiterlijking werd ( wordt nog) bij uitstek verbeeld in vormen van machtsvertoon in instituten als de kerken. Voor beweging en verandering, inspiratie en vernieuwing was geen plaats meer en maakte de gelovige onmondig en op z’n minst apathisch. Alles wat sindsdien daaruit en daarna voortgekomen is leidde uiteindelijk zelfs tot de vraag of er voor God, van oudsher hét mysterie, nog wel plaats is. ( de polemiek heden ten dage over de ontpersoonlijking van ‘t Godsbeeld illustreert dit duidelijk) Het gaat er nu om de bronnen van de theologie opnieuw te lezen en in te stappen in een traditie van mystiek, die eeuwen lang in geloofsbeleving aanwezig was. Mystici van alle tijden hebben op de mogelijkheid gewezen het oude – door opvoeding, frustratie en ambitie vernauwde – ik te laten sterven om plaats te maken voor een nieuw besef, van zelfbesef, van individualiteit in verbondenheid. Dit kan niet zonder ‘n eerlijke en kritische manier van kijken, naar jezelf en de wereld. Ook met niet-weten; de bereidheid alles waarvan je dacht dat het waar was los te laten en opnieuw te bezien en je door anderen te laten voeden. Dit in een zoektocht naar het hogere Zelf of naar de goddelijke vonk ín ons, dus niet buiten ons. Ik heb wel eens gezegd dat christenen, met hun de wereld overstijgend godsbeeld, atheïsten bij uitstek kunnen zijn. In het nieuwetijdse denken nu is een aantal impulsen te ontdekken die te belangrijk zijn om er geen gebruik van te maken, zoals het idee dat het goddelijke binnen de aardse werkelijkheid te ervaren is. (Dat hiermee ook een link wordt gelegd naar andere levensbeschouwingen, zoals het boeddhisme, laat ik nu even buiten beschouwing) Wat we nu doen is o.m. de bijbel naar zijn inhoud niet aan te passen aan de huidige tijd, wél de tekst, met behulp van wetenschappelijk verworven kennis en eigentijds beleven in begrijpbare taal te formuleren. Menig verhaal in het Oude en in het Nieuwe Boek blijkt dan b.v. een ( nu verzwegen) visie op geloof in reïncarnatie te bevatten. Hiervan zijn voorbeelden te over. Menigmaal wordt vóór de geboorte erkend, dat menselijke wezens niet pas bij hun geboorte ontstaan. Waarom zou een leven vóór de geboorte ook niet een periode op aarde kunnen zijn? ( zoals ook verondersteld wordt dat er een leven na dit leven is). Wij kunnen niet aanhouden dat wat niet in de Schriften staat, dús onwaar zou zijn. Wil de theologie méér zijn dan het aanreiken van gestolde waarheden, maar vertolken wat gelovig onder mensen leeft dan dient zij daarvoor dus ook open te staan en tot “vertaling” te brengen. Om te beginnen met: Stel eens dat het waar is dat …… Is er een andere wetenschap te noemen, die niet eerst van een veronderstelling uitgaat om daarna een theorie te formuleren die een praxis mogelijk maakt? In de natuurwetenschap kennen we sowieso niet anders. Alles wordt juist proefondervindelijk bewezen. En ook dan loopt men nog tegen grenzen aan waarachter het grote onbekende ligt. Dat de wereld zich in een stormachtige ontwikkeling bevindt ( letterlijk en figuurlijk) is een open deur intrappen. Maar ik ben er van overtuigd dat de betekenis en oplossing van vele vragen ( b.v. racisme en geestelijk armoede, de waarde van een leven van 2 dagen en een van 91 jaar, om er maar twee te noemen) mede bekeken en gevonden kan worden vanuit het gegeven van reïncarnatie en wedergeboorte. Een groeiende aandacht voor het spirituele, met allerlei valkuilen evenwel, is duidelijk aantoonbaar en niet langer te veronachtzamen. Het is alleen te betreuren hoe geloofsgemeenschappen zich daar tegen zo afwerend opstellen. De nieuwetijds gedachte zouden zij als een opstapje kunnen zien als de brug tussen de oude naar een nieuwe theologie te overspannen.
|
