Categorie archief: Artikelen

OVERLIJDEN ANNA LAMB

Stilte

Nu ik in stilte ben vergleden
Naar het verre niemandsland
Zullen wij toch samenblijven,
Reik mij in de geest je hand.

Want waar je zoekt zul je me vinden,
Daarvoor werd de kiem gelegd
Door wat in liefde werd ervaren,
Ook zonder woorden werd gezegd.

Voor wie mijn wezen heeft herkend
Zal ik er zijn op elk moment,

Voor wie mij in de ogen las
Zal ik ook dan zijn wie ik was.

Hannie van der Lecq

 

ANNA LAMB IS OP 12 JANUARI OVERGEGAAN

EN IS IN BESLOTEN KRING BEGRAVEN.

We zullen haar missen als inspirator
en motor achter de stichting B.I.S.

De doelstellingen van de stichting zullen we blijven uitdragen
en de verworven kennis zal de komende tijd nog meer uitgewerkt en gepubliceerd worden.

We dragen Anna een warm hart toe en wensen haar al het goede aan gene zijde.

Wat is dat toch: Leven vanuit ons hoger bewustzijn?

Door Anna Lamb.

Ons Hoger bewustzijn is daar waar wij God zijn.

Is dit niet een ongehoorde hoogmoed om over ons Godzijn te spreken terwijl we onze schaduwkanten in onszelf en elkaar zo nabij weten?

Natuurlijk zijn we nog ver verwijderd van de totale eenwording met het Goddelijke in ons. Daarom zijn we immers hier op aarde.

Als door een transparante wand ontwikkelt zich ons goddelijkzijn tot bewustzijn totdat het eens ons totale wezen zal doorstralen.

Velen van ons hebben wel eens ervaren dat hij of zij in een diepe innerlijke verbinding min of meer bewust een verder reikend contact met zijn of haar Goddelijk zijn kregen.Hierbij steeg je uit boven jezelf en toch was je jezelf. De beslissingen die je toen nam spraken van een diepere wijsheid dan gewoon in het leven van alle dag.

Zo’n contact is er slechts een enkele keer. Min of meer toevallig lijkt het.

We zijn in het leven van alle dag grotendeels bezig ons ego te bevestigen., door “hogerop te willen komen” door ‘ons gelijk te willen halen” door de intelligentste, mooiste, rijkste, beroemdste te willen zijn.

En toch…als we ons hoger zelf zouden raadplegen dan zouden de antwoorden uit ons hoger zijn, op onszelf gestelde vragen ons op deze wijze niet die bevestiging geven waarnaar we in ons dagelijks bestaan op jacht zijn.

Het hoger bewustzijn geeft antwoorden waarin ons eigen belang overstegen wordt.Waarin geen sprake is van ik bevestiging.

Aan onze ervaringen van alle dag herkennen we de processen die nu aan de orde zijn binnen ons groeiproces. Als een verduisterde spiegel tonen onze dagelijkse ervaringen welke goddelijke antwoorden er op ons liggen te wachten om tot bewustzijnsherkenning gebracht te worden. De ervaringen zijn aanreikingen om

hiervan “kennis’ te nemen in dit leven. Onze ervaringen spiegelen ons dat we toegang zoeken door deze ervaring tot ons goddelijke zijn.

Maar nu kunnen we bewust kiezen: laten we ons nog steeds min of meer onbewust sturen door de drang uit ons ego of kiezen we voor een hogere vorm van leven door onze bewustzijnsgroei zelf ter hand te nemen?

Dit vindt nog maar weinig plaats op aarde. Toch doet de begeleiding zijn uiterste best om de mensheid te helpen los te komen uit de steeds terugkerend spiraal van herhaling van leven vanuit onze begeertes, waarin we lijken vast te lopen.

Immers nu zijn wij mensen er aan toe om de stap naar het goddelijke in ons te kunnen maken. Hier vinden we de werkelijke antwoorden op onze processen. Niet langer hoeven we het hogere buiten onszelf of boven onszelf te zoeken. In onszelf liggen de antwoorden.

De weg naar binnen is geen gemakkelijke weg. We lijken zo sterk naar buiten te zijn geprogrammeerd dat we de weg naar binnen bijna als tegennatuurlijk, als zwemmen tegen de stroom in, ervaren. Vooral ons denken trekt ons menigmaal weg bij een dieper contact en een meer leven vanuit de sturing vanuit onze goddelijke bron.

Door ons bewust af te stemmen bij onze dagelijkse processen op ons hogere zijn  kunnen we bv onze miskenning vaker stillen door wezenlijke zelfacceptatie; of onze angsten door overgave en loslating…enz. afhankelijk van ons bewustzijnsniveau tot nu toe.

Laten we nu ons groeiproces bewust ter hand gaan nemen. Laten we loskomen van de zich herhalende spiraal waarin we verstrikt geraakt zijn door ons verlangen naar een oppervlakkige bevrediging van bepaalde begeertes.

De Inwijdingsschool biedt daar een handreiking toe.

Natuurlijk kan niemand je inwijden. Je wijdt jezelf in tot het leven vanuit het goddelijke in jezelf.
Wij reiken je vanuit onze ervaringen onze hand om je te ondersteunen, bemoedigen, te spiegelen…
Allereerst zal er zijn de kennis; daarna de herkenning in jezelf; en dan de integratie en transformatie en dat in het gevoel en denken, het lichaam en het etherische gebied in 12 stappen.

Schenk dit jezelf….en de wereld!

Anna Lamb-Janssen

NIEUWETIJDSKINDEREN

In deze tijd horen we zoveel over nieuwe-tijdskinderen. Wat moet ik daaronder verstaan? Is mijn kind een nieuwetijdskind? En waarom lijkt het zoveel moeilijker om mijn kind op te voeden dan ik verwacht had?

De nieuwe tijd

De tijd waarin we leven is anders dan de tijd waarin wij – de ouders of opvoeders van nu – opgroeiden. Vanuit de maatschappij wordt er een ontzag’lijk beroep op jonge ouders gedaan. Werken, carrière maken, een druk sociaal leven leiden, een goede relatie met je partner hebben en houden en dan ook nog je kind opvoeden. Er komt zoveel op je af dat je je afvraagt waar je de tijd vandaan moet halen om aan alles te voldoen. En vooral bij de opvoeding van je kind kom je zaken tegen die je niet verwacht had en waar je ook niet zomaar een antwoord op hebt. Je bent geneigd je kind te willen opvoeden op de manier waarop je zelf opgevoed bent, maar je merkt dat die manier niet werkt en daar word je onzeker van. Hoe moet het dan?

Kinderen van deze tijd

De kinderen die de laatste 20 jaar geboren zijn, zijn anders, ze worden ook wel nieuwetijds-kinderen genoemd. Je merkt aan ze dat ze zich bewuster zijn van wat er in hen omgaat en dat ze willen dat daar rekening mee gehouden wordt. Ze zullen dus niet zomaar doen wat er van ze gevraagd wordt. Ze zijn onafhankelijker en gevoeliger en laten hun eigenheid zien en dat geeft een probleem, omdat je niet weet hoe je daar mee om moet gaan.

Opvoeden

Wat wordt er dan van je gevraagd als opvoeder? Geef ze in de allereerste plaats de duidelijkheid van een goede structuur, waarbinnen zij in volle vrijheid kunnen ontdekken wie ze zijn. Ze zouden wel alles willen ervaren wat in hun gedachten opkomt. Stem je daar mee in, dan verdrinken ze in hun eigen impulsen en raken ze zichzelf kwijt.

Andere kinderen worden beheerst door hun angsten en gaan mogelijkheden om ervaringen op te doen juist uit de weg.  Die hebben misschien een duwtje nodig.

Als het kind zich verzet tegen de dingen die hem aangereikt worden, dan kan dat wellicht een emotionele reactie oproepen bij de ouder.  Je wordt boos of je raakt geïrriteerd. Vaak zit daaronder een oude pijn die nog niet verwerkt is. Het kind spiegelt dan een stuk waar je je bewust van kan worden en dit is wat we van de kinderen van nu kunnen leren.


Een paar kenmerken van nieuwetijdskinderen

–     Zelfacceptatie. Elke aanval of ondermijning van hun gevoel van zelfrespect zullen zij afweren of ontwijken. Dit doen zij door zich te verzetten tegen of terug te trekken van opdrachten waarvan zij de zin niet zien.

–     Intuïtie. Zij begrijpen de wereld door middel van beelden, geluiden, geuren en smaken en of lichamelijk invoelen. Zij maken gedachtensprongen die anderen niet zo snel ervaren.

–     Onbaatzuchtige liefde. Hun gevoel van liefde is gebaseerd op hun zelfrespect en hun zelfacceptatie. Dit wil niet zeggen dat zij brave kindjes zijn.

 

–     Een meditatieve levenshouding. Zij hebben een open blik met diepte en een grote liefde voor de natuur en de dieren.

Spiritualiteit in de opvoeding

 

De Stichting BIS (Bewustwording en Integratie van Spiritualiteit) houdt zich al meer dan 20 jaar bezig met spiritualiteit en opvoeding.  Het uitgangspunt is dat de mens allereerst een geestelijk wezen is en dat een kind volwassene en kind tegelijk is. Volwassene als ziel en kind in zijn ontwikkeling tot volwassenheid.

Telefoonnummer voor inlichtingen:

010 – 4502543

Literatuur:

De zin en de komst van nieuwetijdskinderen,

Anna Lamb, € 12,50

Te bestellen via www.bispiritualiteit.nl

Mijn wijze deel heel stil in mij

Het wijze deel dat zit in jou;
Het wijze deel in mij.
Ik word dus stil, stiller dan stil …
dan kom ik daar dichtbij.

Mijn wijze deel dat is een bloem
met vele, vele blaadjes.
En ieder blad betekent iets:
mijn zwijgen en mijn praatjes!

Die mooie bloem het wijze deel
dat ik hier binnen draag
dat is het deel waaraan ik vaak
om hulp en inzicht vraag.

Het geeft niet wat ik daar ook vraag
het geeft ook niet hoe vaak.
Een antwoord krijg ik daar altijd.
En dat is altijd: “raak”.

Zo vroeg ik eens mijn wijze deel:
“Heb jij het nooit eens mis?”
“Welnee”, zei het,
“alleen ik weet wat het beste voor je is!”

Anna Lamb

____________________________________________
werkgroep spirituele pedagogiek – Stichting BIS

Bijeenkomst 8 februari 2009 LLF

Bewerkte inspiratieve tekst:

V.Wat zijn engelen precies en hebben zij een andere functie dan begeleiders?

A.Engelen zijn boodschappers. De energieën die hen bereiken, sturen hen naar die gebieden waar er sprake zou kunnen zijn van ontvangst.

Zij zijn verbonden met één energiespoor en ontvangen de afstemming die zij distribueren naar gebieden op aarde, centra, mensen die hiervan kennis willen nemen.

Engelen bevinden zich in een niemandsland. Het gebied rond de aarde waar niemand aanwezig is en waar niemand wordt verstaan. Geen persoon, geen wezens met een persoonlijkheid, of die een persoonlijkheid gedragen hebben of gaan dragen en die nog restanten van een persoonlijkheid in zich dragen. Het is een totaal geestelijke wereld. Te vergelijken met de wind in onze wereld. De wind die onzichtbaar is maar wel aanwezig.

Engelen zijn dus eigenlijk niets. Ze worden datgene waardoor ze worden gestuurd. Ze hebben directe verbinding met de bron. Dus zij worden gevormd door een gestuurde energie vanuit de bron naar daar waar het nodig is.

Wij, mensen, kunnen geen engelen oproepen;. Een innerlijke oproep wordt a.h.w. ook innerlijk door hen verstaan.Zij worden door een innerlijke oproep aangetrokken en dat is dan de drijfveer en de sturing die ze ervaren van de energie die zij vertegenwoordigen om zo’n oproep als doel te ervaren. Zij drijven naar het doel toe. Er volgt dan een proces van aansluiting.

V.Onze engelen worden vaak afgebeeld als heilige wezens met

vleugels en prachtige gestaltes.

Hoe komt het dat de mens dit zo ervaart?

A.De energie die zij vertegenwoordigen ondergaat verdichting wanneer zij de aardse gebieden bereiken. En die verdichting krijgen zij de vorm op geestelijke wijze. De gestaltes die zij ontwikkelen beantwoorden aan vormen die wij innerlijk herkennen en het toont ons de vorm van datgene wat zij vertegenwoordigen.

Je zou kunnen zeggen. Er is een zeer hoge geestelijke energie en die energie wordt waargenomen door ons. Wij herkennen dit, wij geven daar onbewust vorm aan.Daarom zijn afbeeldingen bv van de engel Gabriël zo verschillend.

Een engel is geen wezen. Het is een goddelijke projectie. Het is een energie die iets kan bewerkstelligen. Het is een aspect van de totaliteit van Godzijn en zij/hij vertegenwoordigt hierin een plaats binnen de hiërarchie. De hiërarchie is het totaal van stralen vanuit het goddelijke.

De mens ontvangt een bundeling van energieën die ook afgestemd is op het geestelijk ontwikkelingsniveau van deze mens. Het thema daarvan komt overeen met de ontbrekende aspecten.

Maar de engelenstraal is alleen maar goddelijk, dus wordt niet gebroken maar is sturend naar de mensen toe om als het ware in hen wat zij vertegenwoordigen tot herkenning te brengen en  te versterken.

Voortgekomen uit de bron.

A.Ik zie de goddelijke vonk in ons als een kern. Een medium tussen onze wereld en hen. Maar ook niet meer. Wij worden meer goddelijk dan een engel doordat wij bewustzijn ontwikkelen.Wij zijn in oorsprong als engelen maar door onze evolutiesprong verstoffelijkt.

Toch zijn we wezenlijk verschillend.

De engel is in wezen goddelijk maar op een bepaald gebied, en daarin volledig goddelijk. De mens heeft al het goddelijke in zich maar zal dit goddelijke nog moeten verkennen en het zal zich in facetten tot engel verheffen. Je zou kunnen zeggen, t.z.t. worden we engelen maar alle aspecten tegelijkertijd. Dus met het totaal van aspecten die de engelen vertegenwoordigen. Je zou kunnen zeggen, je krijgt door hun aanwezigheid een injectie van het meest zuivere van het goddelijke op een bepaald gebied. En daarmee wordt dit specifieke aspect in je, in ons aangeraakt en bewust gemaakt. Het is de bedoeling dat we door alle engelen uit de hiërarchie geleid gaan worden. Om uiteindelijk als totaal, zoals een diamant met al zijn facetten, elk vlak zal uiteindelijk z’n goddelijkheid moeten tonen. En de engelen zijn ons hierbij behulpzaam. Het maakt ons daardoor meer goddelijk dan de engel.

Wij zullen ook groeien in de geestelijke wereld. Daar zullen vele levens op aarde aan vooraf gaan. Die weg maakt ons van mens tot bewuste engel. We zullen uiteindelijk dan niet meer op aarde komen. Wij zullen dan nog verder moeten groeien in de geestelijke wereld tot dat wat alle engelen tezamen vertegenwoordigen. Zij zijn een afsplitsing maar wel goddelijk in hun aspect.

Wordt vervolgd

Theologie en nieuwe spiritualiteit

Een van de eerste bezoekers na het overlijden van mijn man Peter was onze dierbare vriendin: Marieke de Vrij

( Red: Zij is een bekende mediamieke vrouw)

Zich verdiepte zich samen met ons en ontving de boodschap dat Peter in zijn nieuwe leven als voornaamste taak zou krijgen het inspireren van geestelijken in allerlei religies om hen de vernieuwing van spiritualiteit door te geven.

Hierbij volgt een artikel van hem uit een nieuwsbrief van 2007 dat hierover gaat….

Theologie en nieuwe spiritualiteit

door Peter Lamb( theoloog)

Wat in het artikel “Hoe een brug te slaan tussen het reguliere denken en de

vernieuwende spirituele kennis?”, elders in de Nieuwsbrief beschreven,

ervaar ik ook, zij het op een ander vlak.

Vorig jaar plaatste ik een boekbespreking in een landelijk tijdschrift voor

theologie. Voor een studiegroep van psychologen, theologen, politicologen

e.a. te Utrecht een aanleiding mij uit te nodigen van hun groep lid te

worden. Daar ben ik op in gegaan.

In een bijeenkomst om de twee maanden wordt een thema aangesneden dat – voor mij aanvankelijk onverwacht – relatie zou kunnen leggen tussen theologie en nieuwe spiritualiteit. Dit gaat niet zonder slag of stoot. Ook hier gaan ”

heilige huisjes” tegen de vlakte

Tot ver in de middeleeuwen gold de natuur en de bijbel als een open boek

waaruit de zin van het leven gelezen kon worden. Nieuwe inzichten, vanuit de

natuurwetenschap als eerste, maakten het echter noodzakelijk een religieuze

duiding van mens en wereld kritisch te bevragen. Want niet alleen werd wat

mensen in geloof ervoeren door de jaren heen in onwrikbare begrippen

vastgelegd, maar zelfs als maatgevend ( van buitenaf dus) anderen ter

beleving voorgehouden. Deze veruiterlijking werd ( wordt nog) bij uitstek

verbeeld in vormen van machtsvertoon in instituten als de kerken. Voor

beweging en verandering, inspiratie en vernieuwing was geen plaats meer en

maakte de gelovige onmondig en op z’n minst apathisch.

Alles wat sindsdien daaruit en daarna voortgekomen is leidde uiteindelijk

zelfs tot de vraag of er voor God, van oudsher hét mysterie, nog wel plaats

is. ( de polemiek heden ten dage over de ontpersoonlijking van ‘t Godsbeeld

illustreert dit duidelijk)

Het gaat er nu om de bronnen van de theologie opnieuw te lezen en in te

stappen in een traditie van mystiek, die eeuwen lang in geloofsbeleving

aanwezig was.

Mystici van alle tijden hebben op de mogelijkheid gewezen het oude – door

opvoeding, frustratie en ambitie vernauwde – ik te laten sterven om plaats

te maken voor een nieuw besef, van zelfbesef, van individualiteit in

verbondenheid.  Dit kan niet  zonder ‘n eerlijke en kritische manier van

kijken, naar jezelf en de wereld. Ook met niet-weten; de bereidheid alles

waarvan je dacht dat het waar was los te laten en opnieuw te bezien en je

door anderen te laten voeden. Dit in een zoektocht naar het hogere Zelf of

naar de goddelijke vonk ín ons, dus niet buiten ons. Ik heb wel eens gezegd

dat christenen, met hun de wereld overstijgend godsbeeld, atheïsten bij

uitstek kunnen zijn.

In het nieuwetijdse denken nu is een aantal impulsen te ontdekken die te

belangrijk zijn om er geen gebruik van te maken, zoals het idee dat het

goddelijke binnen de aardse werkelijkheid te ervaren is. (Dat hiermee ook

een link wordt gelegd naar andere levensbeschouwingen, zoals het boeddhisme,

laat ik  nu even buiten beschouwing)

Wat we nu doen is o.m. de bijbel naar zijn inhoud niet aan te passen aan de huidige tijd, wél de tekst, met behulp van wetenschappelijk verworven kennis en eigentijds beleven in begrijpbare taal te formuleren.

Menig verhaal in het Oude en in het Nieuwe Boek blijkt dan b.v. een ( nu verzwegen) visie op geloof in reïncarnatie te bevatten. Hiervan zijn voorbeelden te over.

Menigmaal wordt vóór de geboorte erkend, dat menselijke wezens niet pas bij

hun geboorte ontstaan. Waarom zou een leven vóór de geboorte ook niet een

periode op aarde kunnen zijn? ( zoals ook verondersteld wordt dat er een

leven na dit leven is).

Wij kunnen niet aanhouden dat wat niet in de Schriften staat, dús onwaar zou zijn.

Wil de theologie méér zijn dan het aanreiken van gestolde waarheden, maar

vertolken wat gelovig onder mensen leeft dan dient zij daarvoor dus ook open

te staan en tot  “vertaling” te brengen. Om te beginnen met:  Stel eens dat

het waar is dat ……

Is er een andere wetenschap te noemen, die niet eerst van een

veronderstelling uitgaat om daarna een theorie te formuleren die een praxis

mogelijk maakt? In de natuurwetenschap  kennen we sowieso niet anders. Alles

wordt juist proefondervindelijk bewezen. En ook dan loopt men nog tegen

grenzen aan waarachter het grote onbekende ligt.

Dat de wereld zich in een stormachtige ontwikkeling bevindt ( letterlijk en

figuurlijk) is een open deur intrappen. Maar ik  ben er van overtuigd dat de

betekenis en oplossing van vele vragen ( b.v. racisme en geestelijk armoede,

de waarde van een leven van 2 dagen en een van 91 jaar, om er maar twee  te

noemen) mede bekeken en gevonden kan worden vanuit het gegeven van

reïncarnatie en wedergeboorte.

Een groeiende aandacht voor het spirituele, met allerlei valkuilen evenwel,

is duidelijk aantoonbaar en niet langer te veronachtzamen. Het is alleen te

betreuren hoe geloofsgemeenschappen zich daar tegen zo afwerend opstellen.

De nieuwetijds gedachte zouden zij als een opstapje kunnen zien als de brug tussen de oude naar een nieuwe theologie te overspannen.

LEVEN EN STERVEN

door Anna Lamb

(Gedeeltelijke herhaling van een artikel uit de nieuwsbrief van 2006)

Hoe ontstaat levenskracht?

De mens komt opnieuw naar de aarde om een bewustwordingsproces door te maken in zijn hele evolutionaire gang.Wanneer hij na een leven in de geestelijke wereld tot verwerking is gekomen van wat hij heeft ervaren  in dit leven ontstaat er op een bepaald moment opnieuw een gevoel of besef dat de evolutiegang nog niet voltooid is.Hij ervaart dit als een leegte in hem.(zoals bij honger) Deze leegte vraagt om invulling.Dit heeft een innerlijke drang om een evolutiereis dus een nieuw leven te maken tot gevolg. Wanneer de mens tijdens het aardse leven voelt of ervaart dat tijdens zijn proces er een vulling van deze leegte plaatsvindt, weet hij dit op diep niveau. Dit geeft hem de kracht

dwars door alle verdriet en lijden heen te gaan.Hij wil aan de drang om tot invulling van die leegte te komen, toegeven.Daardoor ervaart hij vervulling van zichzelf.Hij leert buiten zichzelf wat hij in zichzelf moet vinden.

Het leven is een uiterlijke weg, die naar binnen leidt.

Allereerst is het belangrijk te weten dat mensen zich niet identiek ontwikkelen.

Belangrijk voor elk mens is dat hij trouw is naar zichzelf toe; dat wil zeggen dat hij zich niet beter wil zien dan hij is of zichzelf niet onderwaardeert,waardoor hij zich minderwaardig voelt.

Door trouw aan zichzelf te zijn, krijgt men contact met wat men in dit leven wil doen; waarbij men zich richten wil op wat men zich innerlijk had voorgenomen te doen.Dit is geen egoïsme. Men moet de moed ontwikkelen zichzelf te worden pas dan kan men zich belangeloos inzetten voor de belangen die anderen aangaan.

Wat betekent de periode van ouderdom tijdens een leven?

In de tijd van nu worden ouderdom-verschijnselen vaak te eenzijdig negatief gekoppeld aan verval van geestelijke en lichamelijke mogelijkheden.

En hierbij wordt het spirituele vaak helemaal niet gezien.

De ouderdom is, gezien vanuit een spirituele achtergrond, een voorbereidende fase om te komen tot het opnieuw contact maken met de geestelijke wereld,

waar men oorspronkelijk van afkomstig is.Kleine kinderen komen van het licht en zij gaan zich langzaam verbinden met de stoffelijke wereld, maar de oudere mens gaat de weg weer terug dus juist over naar de geestelijke wereld toe.

Dit vindt plaats doordat men ervaringen krijgt via lichtende energieën die de grovere materie helpen af te breken om deze naar een verfijndere frequentie toe te brengen.

Want na 60 levensjaren ontstoffelijken we meer en meer.

Onze levensopdracht, dat wat we wilden leren in dit leven, gaat steeds fijngevoeliger doorwerken en wordt minder stoffelijk zichtbaar.

Het leven richt zich meer naar een innerlijk gericht zijn.

Grove structuren van bepaalde stoffen worden bij het ouder worden dan ook minder goed verdragen en verwerkt. De menselijke structuur verijlt bij het ouder worden steeds meer en steeds verder. Opgedane ervaringen bv. onverwerkte emoties, die in het lichaam als grove energieën liggen opgeslagen, moeten verwerkt worden, zodat zo min mogelijk onverwerkte zaken achter blijven.

Belangrijk is als we gaan doorzien dat het nodig is ons leeg te maken van herinneringen uit het verleden voordat we dood gaan zodat er zo min mogelijk bagage mee hoeft.

Na het 70e  levensjaar is het zelfaanzien in wijsheid groter geworden.Dat betekent dat men nu liefdevol tot zelfbeoordeling kan komen.Men overziet bewust het doel van zijn leven en wat men er van ontwikkeld heeft. Dit is tevens de aanzet tot het sterven, dat na verloop van tijd zich zal aandienen.Men heeft het zelfde overzicht dat na de dood onder geestelijke begeleiding nogmaals gezien zal worden. Het is de tijd van echt zichzelf aanzien.Men ziet ook wat men binnen zijn levensbestemming heeft laten liggen.

Deze fase is dus zeer belangrijk en kan verstrekkende gevolgen hebben.

Mensen die alles uit het leven gehaald hebben wat zij als hun levensopdracht in zich hadden, kunnen op die leeftijd sterven

In de fase na het 70ste jaar wordt de mens opnieuw herinnerd aan voorafgaande fases en krijgt hij de kans om stukken die niet zijn opgepakt als nog op te halen en te verdiepen.

Er wordt een langere levensduur genomen om ruimte te krijgen bepaalde levensprocessen die tijd behoeven te doorlopen. Zo is het niet nodig overhaast door processen heen te gaan.Ook is het mogelijk een opdracht te hebben

waarbij men als leermeester voor anderen functioneert.

Een lang leven kan ook bedoeld zijn om gedetailleerd terug te kunnen kijken op je leven.

Wanneer de geest helemaal tot “ aarde” is geworden,                                                                 is hij als het ware klaar met zijn bestemming; dan is het weer tijd  te vertrekken.

Lichamelijk verval

De mens die ouder wordt ondergaat geestelijk maar ook lichamelijk veranderingen. Naarmate de geest zich zuivert, trekt de geestelijke energie zich stelselmatig terug uit het fysieke lichaam.Het lichaam verstoffelijkt meer en meer. Dat heeft tot gevolg dat wanneer de geestkracht zich teruggetrokken heeft, er slechts wat stoffelijke resten overblijven. In aanvang van dit geestelijk terugtrekkingsproces zullen vele veranderingen het lichaam een stigma van verval geven. Echter het is belangrijk ons te realiseren wat zich lichamelijk onttrekt zich bij de ziel voegt. Immers vele lessen zijn geleerd, inzichten zijn doorzien….Maar de mens is meestal vervuld met weerzin tegen lichamelijk verval.Dit komt door het idee dat verval en vernietiging één zijn.Verval roept associatie op met minderwaardigheid. Dit geeft bij zowel de oude als de jonge mens, als zij met elkaar te maken krijgen, gevoelens van onbehagen, waarbij de oudere zich op deze lichamelijke beperkingen aangekeken voelt en de jongere zich afstandelijk gedraagt.

De oude mens zou zich kunnen realiseren wat het lichaam werkelijk is en

de jonge mens dient voorbereid te worden hoe hiermee nu en later om te gaan.

Het kruinchakra wordt een zeer open verbinding met de kosmos.

Stel je voor: een oude mens, kwetsbaar en teer, met een bijna vormloos lichaam:

maar…via de kruin is er sprake van een zeer open verbinding met de kosmos…

Het lichaam is uitgeput, ook innerlijk is deze persoon afgemat. Deze mens is niet meer in staat zich te verbinden met allerlei zaken, die buiten hem staan.

Het lichaam valt stil; de energieën trekken zich meer en meer terug en worden

naar de geestelijke gebieden getrokken en afgestaan.

maar……het kruinchakra wordt verbreed; wordt een lichtgloed.

Zo verteert de oude mens dan reeds de restanten van zijn aanwezigheid op aarde.

Dit heeft een zeer oplichtende werking voor de aarde, daar deze mens

zijn reiniging zelf ter hand neemt en dit hem een diep gevoel van vervulling geeft. Hij is zichzelf genoeg. Dan verlaat ’t leven deze mens…..

Geen stoffelijke en energetisch beperking blijft meer achter en zijn herinneringen neemt hij mee.Niets blijft achter; de organen zijn verteerd,

waarin wellicht nog negatieve trillingen heersten.Deze worden de aarde onthouden en zullen aarde en ether niet meer belasten.Het lichaam laat zo geen negatieve resten meer achter. De geestelijke bestemming wordt zo al voor men dood is moeiteloos ingegaan.

Lichtende gestaltes

De mens in deze fase kan zich moeizaam bewegen.Hiervoor wordt hij geholpen door lichtende gestaltes.Deze helpen de mens los te komen van het stoffelijk lichaam, door middel van allerlei zuiverende handelingen die het losmakingproces versneld op gang brengen. Deze persoon is reeds klaar om het geestelijk leven te betreden.Ook verkrijgt men uitleg en meer duidelijkheid door middel van inspiratieve influisteringen of verbindingen.

Het sterven: Wanneer deze mens overlijdt met zo min mogelijk resten van onverwerkte zaken, maakt men de overgang naar de geestelijke gebieden hierdoor gemakkelijker.

Het sterven is als het uittrekken van een te strak pak.Je gaat levend over de drempel van de dood. Er verandert niets aan je bewustzijn.Je komt in een reële werkelijkheid waar het groeiproces doorgaat. Sterven is meer een begin dan een einde. Je gaat het ware leven binnen. Door de geestelijk liefde die de mens zo ervaart, wordt hij gesterkt in het verlangen het aardse leven te verlaten en hierdoor haast vanzelfsprekend los te laten.

Als je van iemand houdt en hij ontvalt je

Door Bonhoeffer (Theoloog)

Als je van iemand houdt en hij ontvalt je kan niets de leegte van zijn afwezigheid vullen.

Je moet dat ook niet proberen, je moet eenvoudig aanvaarden en volharden.

Maar het is een grote troost want zolang de leegte werkelijk blijft, blijf je met elkaar verbonden

Hoe mooier en rijker de herinneringen des te moeilijker de scheiding.

Maar dankbaarheid verandert de pijn in stille vreugde.

De mooie dingen zijn geen doorn in het vlees maar een kostbaar geschenk dat je meedraagt.

Je moet zorgen dat je niet in je herinnering blijft graven en je erin verliest.

Een kostbaar geschenk bekijk je niet aldoor maar vooral op bijzondere momenten.

Buiten die ogenblikken is het een verborgen schat, een veilig bezit.

Dan wordt verleden een blijvende bron van vreugde.

De geest van de overledene blijft daarbij levend.

Intuitief zijn: een innerlijke levenshouding

  • Door Anna Lamb

vlinderdblauw(Uit de cursus “Mystiek”)

Het is alsof in ons een nieuwe wijdere dimensie opengaat.Wij vermoeden nu, sommigen weten het zelfs zeker, dat de realiteit meer is dan wat we zien. Wij gaan dit ook meer en meer in onszelf ervaren; ook wij zijn groter, meer dan dat wat zichtbaar is.
Onze intuïtie is een van de kenmerken van een opengaan voor subtiele innerlijke zintuigen. Hierdoor komen we meer en meer in contact met een diepere werkelijkheid In onszelf; buiten onszelf; in alles!!! Dat kan zich tonen als een plotseling voelen of weten wat gebeuren gaat, maar ook als een innerlijke stem, die leiding geeft. Geestelijke begeleiding vindt altijd plaats via een dieper contact in jezelf; als een soort innerlijk gesprek, soms persoonlijk, soms onpersoonlijk, ook als een plotseling voelend weten. Dit noemen wij intuïtie.

Wat is nu eigenlijk intuïtie?

vlinderblauwWe kunnen  aan de werking van de intuïtie herkennen wat intuïtie eigenlijk is.Via de intuïtie krijgen we toegang tot een alles doordringende geestelijke wereld. Door de intuïtie voelen we op dieper niveau; doorzien we de diepste samenhang. Intuïtie is dan ook niet aan taal gebonden. De wereld die je via de intuïtie verkent, wordt geordend  via beelden, geluiden, geuren, smaken en zelfs via het lichamelijk voelen, Of via een direct weten.
Het gebeurt gewoon. De informatieve weg is veel langer. Bij waarnemingen via de intuïtie worden ervaringen rechtstreeks door het zenuwgestel opgevangen en verwerkt. Intuïtief ervaren is niet gebonden aan ruimte en tijd, zoals heden, verleden en toekomst. Intuïtief ervaren toont verbanden die anderen ontgaan. Binnen intuïtief ervaren maakt men gedachtesprongen, die anderen niet maken.
Kan men op verrassende wijze zaken aan elkaar koppelen, die voor anderen niets met elkaar te maken hebben. Binnen intuïtief ervaren en/of waarnemen doorleeft men meerdere zaken tegelijkertijd, die verband  met elkaar verband houden en een betekenisvol geheel vormen. Intuïtief ervaren is abstracter dan taal. Ervaringen worden teruggebracht tot hun essentie. bv. zoals men die beleeft bij het waarnemen van symbolen.  Complexe situaties worden snel overzien.

Intuïtief ervaren is gebaseerd op de herkenning van eerder opgedane ervaringen. Zo kan men komen tot een intense verbinding met zijn medemens,  maar ook met een steen, dier of plant.
Wat men ervaart wordt als iets van zichzelf. In onze samenleving wordt de intuïtie dikwijls als onbetrouwbaar, niet-hanteerbaar, beoordeeld.

vlinderoranjeMaar juist onze intuitieve mogelijkheden leiden ons naar een hogere intelligentie en uiteindelijk naar de universele liefde. Via de intuitie openen zich onze innerlijke vermogens tot het ontvangen van geestelijke krachten als vrede, liefde en wijsheid.
Intuitie sluit aan op het vrouwelijk aspect in ons, waardoor we ons openen om te ontvangen. Daarna kunnen we deze energien, inspiraties d.m.v. onze mannelijke aspecten in daden omzetten. Pas dan zijn we in evenwicht.

Orgaandonatie ja of nee!?

  • Auteur: Peter Lamb

vlinderblauwBij het gesprek over orgaandonatie wil ik drie kanttekeningen plaatsen. Als eerste, dat het mij opvalt dat, bij alle argumenten pro en contra orgaandonatie,  er een is die, voor zover mij bekend, ontbreekt en wel de meest voor de handliggende: de aanvaarding dat het leven zoals het zich aandient en verloopt, nu eenmaal beperkt in jaren is. Vanuit deze visie is het voor te stellen dat orgaandonatie noch orgaanacceptatie een plaats hebben.

Ik realiseer me goed dat deze gedachte wel heel haaks staat op de heersende trend van ‘Make me beautifull’, om zo lang mogelijk mooi, jong en gezond te lijken. Het is een handelwijze die de ‘Maakbaarheid van het leven’ propageert en waaraan niet te ontkomen lijkt.

Begrijp me goed, ik sta open voor elke argumentatie organen te schenken en te ontvangen, zelfs voor de gedachte dat ook de medische mogelijkheden in deze (al dan niet bewust) inspiratief ontvangen zijn, legitiem en te waarderen. Ik wil alleen maar aan bovenstaande gedachte een eigen waarde toekennen. Dat het leven, oneerbiedig gezegd, beperkt houdbaar is; voor elk mens, met een onbekend, verschillend aantal jaren. En dat hij ‘t daar mee doet.

Naast het toevoegen van nog een argument in de discussie wel of geen donatie, is er een ander punt dat het denken en beslissen in deze kwestie kan vertroebelen.

De druk die in alle toonaarden, vanuit overheid, maatschappelijke stromingen en kerkgenootschappen wordt uitgeoefend om orgaandonatie te promoten, kleurt veelal een ander standpunt in deze als bijna mens-vijandig, of doet deze tenminste op grond van een morele plicht af  wijzen. Een in vrijheid, vanuit eigen keuze (anders) genomen besluit, krijgt nauwelijks een kans.

‘Wie in onze heer Jezus Christus gelooft, die zijn leven tot redding van alle mensen heeft gegeven, zou in de dringende behoefte aan tijdig te verkrijgen organen een oproep moeten zien tot edelmoedigheid en broederlijke liefde’, aldus Johannes Paulus II.

Er wordt hier vanuit gegaan dat sindsdien een verhulde natuurwet in de mens ligt, als vaststaand gegeven, dat elk mens de ander z’n naaste is. Om dit toe te lichten wordt verwezen naar het verhaal van de barmhartige Samaritaan uit het Nieuwe Testament. (voor de tekst zelf: zie onderaan)

M.i. gaat het daarin niet om de bevestiging dat ieder mens de ander z’n naaste is, wel dat een ander z’n naaste kan worden, afhankelijk van de relatie die hij aangaat. Alleen zo is de vraag:  ‘Wie is de naaste van de man die overvallen werd?’ te begrijpen. De Samaritaan dus, en niet de leviet en de priester.( die ook de vrijheid hadden ‘t wel of niet te worden, maar er voor kozen ‘t niet te zijn). Je komt iemand nabij, wordt zijn naaste, als je iets met hem aan wilt gaan, op grond van een keuze, een eigen beslissing.

Deze gedachte werkt bevrijdend, ontlast je van de dodelijke verplichting elk mens te moeten mogen en welwillend te moeten zijn. Natuurlijk is het goed in voorkomende gevallen ‘iemand in nood’ te helpen, maar niet als vanzelfsprekend, alleen vanuit een innerlijke overweging en vrije keuze, welke dus nooit afgedwongen kan worden.

Als derde punt het volgende. Onlangs trof mij een genuanceerde spirituele kijk op de kwestie orgaandonatie. Zoals bekend wordt vanuit een holistische visie niet alleen de eenheid van spirituele dimensie van leven en natuur gesteld, maar ook hoe ‘t menselijk lichaam en zijn organen vanuit bewustzijn gevormd worden. Dat geeft ook de heel eigen energie van organen aan die daarom niet zomaar als auto-onderdelen ver- en uitgewisseld kunnen worden. Ze zijn stof en bewustzijnseenheid tegelijkertijd, uniek in elk individu. Dit pleit tegen de uitwisseling van belangrijke, menselijke organen, ook vanwege de verstoring tussen de fysieke en spirituele dimensie, zowel bij de gever als de ontvanger. Dit heeft zelfs zijn doorwerking naar familieleden en omstaanders.

In een boek ‘Over de Goddelijkheid van de mens’ dl II, van Gabriela en Rein Gaastra-Levin, wordt,  op grond van ontvangen inspiraties, o.a. over het onderhavige onderwerp, een visie naar voren gebracht, waarop ik u graag attent maak.

Het gaat met name over de vraag  hoe het eventueel toch mogelijk is tot donorschap en donorontvangst te komen zonder dat de eigenheid van de donor in z’n organen verloren gaat, dan wel die van de ontvanger onmogelijk wordt. Om, bij het afstand doen van een orgaan, verlies van eigen bewustzijnsenergie ( in dit of komend leven) te voorkomen, kan de donor heel bewust de overgang van het fysieke niveau naar het spirituele maken door het orgaan te vragen tot overdracht bereid te zijn en zich van eigen bewustzijn vrij te maken om zo open te staan voor die van de toekomstige ontvanger. Dit wordt dan een proces van leegmaken en opnieuw vullen. Ook degene die de donatie gaat ontvangen dient zich bewust te worden waarom zijn orgaan ziek is en om eenzelfde probleem in de toekomst te vermijden en zo open te staan voor de gave.

Voor familieleden geldt eigenlijk hetzelfde:  zo bereiden zij mede een goede ontvangst voor. Aan de hand van een beschreven ritueel wordt deze gang van zake concreet en beleefbaar gemaakt.

(Over de Goddelijkheid van de mens, deel II; ISBN 90-807478-2-3) (‘Eens viel iemand die op weg was van Jeruzalem naar Jericho in de handen van rovers. Ze plunderden en mishandelden hem en lieten hem half dood liggen. Bij toeval kwam er juist een priester langs die weg; hij zag hem wel, maar liep in een boog om hem heen. Zo deed ook een leviet; hij kwam daar langs, zag hem, maar liep in een boog om hem heen. Toen kwam er een Samaritaan die op reis was bij hem; hij zag hem en kreeg medelijden; hij trad op hem toe, goot olie en wijn op zijn wonden en verbond ze; daarna tilde hij hem op zijn eigen rijdier, bracht hem naar een herberg en zorgde voor hem.( )

Wie van deze drie lijkt u de naaste te zijn van de man die in de handen van de rovers gevallen is? Hij antwoordde: Die hem barmhartigheid betoond heeft. Lucas 10-25)