om te mediteren en zo een intentie van vrede en liefde uit te dragen en onze aarde te helen.

Tijd: 11.11 uur tot 12.11 uur.

Als u zich hiertoe aangetrokken voelt bent u van harte uitgenodigd .

Adres: Boeroestraat 15, Capelle aan den IJssel

Tijd:   Graag 11.00 uur aanwezig zijn.

Kosten: Vrije gift

Opgave: Graag even bellen of mailen naar:

Martiny Keur-van Velden

Tel.: 010 4502543

e-mail: martinykeur@versatel.nl

In 2012 starten er  workshops  met Martiny Keur over “Kinderen van deze tijd”

in Capelle aan den IJssel

De workshop is voor ouders/opvoeders en ieder die met kinderen omgaat.

Hoe komt het toch dat de kinderen van nu zo anders lijken te zijn? De opvoeding die wij zelf hebben gekregen slaat meestal niet meer aan voor deze kinderen. Zijn zij echt anders of zijn wij bewuster geworden?

Als wij naar de diepere zin van ons bestaan kijken en daarin de opvoeding betrekken dan kunnen wij niet om de gehele spirituele ontwikkeling van de mens heen.
We gaan er dan vanuit dat wij allen ,dus ook het kind, afkomstig zijn vanuit de Goddelijke Bron en daardoor deel van deze Bron zijn.
Vanuit dit gegeven gaan we dan kijken naar de begeleiding van de kinderen van deze tijd.

In de eerste workshop kijken we naar de geboorte en wat hieraan vooraf ging. Ook naar die van ons zelf.

Martiny Keur heeft reeds tientallen jaren een praktijk als spiritueel begeleider in het groeiproces van kinderen en volwassenen.

Ze is één van de docenten van de LOSK( Landelijke Opleiding Spirituele Kinderbegeleiding en – Hulp) en bestuurslid van de Stichting B.I.S.(Bewustwording en Integratie van Spiritualiteit.)
Tevens is zij verbonden aan SHAK ; (Spirituele Hulpverlening aan Kinderen.)
Datum : Zaterdag 7 januari 2012
Tijd:      10.00 tot 16.00 uur
Kosten:  € 55,-  incl. koffie, thee en soep.
Verdere info: martinykeur@versatel.nl of 010 4502543

INSCHRIJFFORMULIER HIER KLIKKEN

Ons Hoger bewustzijn is daar waar wij God zijn.

Is dit niet een ongehoorde hoogmoed om over ons Godzijn te spreken terwijl we onze schaduwkanten in onszelf en elkaar zo nabij weten?

Natuurlijk zijn we nog ver verwijderd van de totale eenwording met het Goddelijke in ons. Daarom zijn we immers hier op aarde.

Als door een transparante wand ontwikkelt zich ons goddelijkzijn tot bewustzijn totdat het eens ons totale wezen zal doorstralen.

Velen van ons hebben wel eens ervaren dat hij of zij in een diepe innerlijke verbinding min of meer bewust een verder reikend contact met zijn of haar Goddelijk zijn kregen.Hierbij steeg je uit boven jezelf en toch was je jezelf. De beslissingen die je toen nam spraken van een diepere wijsheid dan gewoon in het leven van alle dag.

Zo’n contact is er slechts een enkele keer. Min of meer toevallig lijkt het.

We zijn in het leven van alle dag grotendeels bezig ons ego te bevestigen., door “hogerop te willen komen” door ‘ons gelijk te willen halen” door de intelligentste, mooiste, rijkste, beroemdste te willen zijn.

En toch…als we ons hoger zelf zouden raadplegen dan zouden de antwoorden uit ons hoger zijn, op onszelf gestelde vragen ons op deze wijze niet die bevestiging geven waarnaar we in ons dagelijks bestaan op jacht zijn.

Het hoger bewustzijn geeft antwoorden waarin ons eigen belang overstegen wordt.Waarin geen sprake is van ik bevestiging.

Aan onze ervaringen van alle dag herkennen we de processen die nu aan de orde zijn binnen ons groeiproces. Als een verduisterde spiegel tonen onze dagelijkse ervaringen welke goddelijke antwoorden er op ons liggen te wachten om tot bewustzijnsherkenning gebracht te worden. De ervaringen zijn aanreikingen om

hiervan “kennis’ te nemen in dit leven. Onze ervaringen spiegelen ons dat we toegang zoeken door deze ervaring tot ons goddelijke zijn.

Maar nu kunnen we bewust kiezen: laten we ons nog steeds min of meer onbewust sturen door de drang uit ons ego of kiezen we voor een hogere vorm van leven door onze bewustzijnsgroei zelf ter hand te nemen?

Dit vindt nog maar weinig plaats op aarde. Toch doet de begeleiding zijn uiterste best om de mensheid te helpen los te komen uit de steeds terugkerend spiraal van herhaling van leven vanuit onze begeertes, waarin we lijken vast te lopen.

Immers nu zijn wij mensen er aan toe om de stap naar het goddelijke in ons te kunnen maken. Hier vinden we de werkelijke antwoorden op onze processen. Niet langer hoeven we het hogere buiten onszelf of boven onszelf te zoeken. In onszelf liggen de antwoorden.

De weg naar binnen is geen gemakkelijke weg. We lijken zo sterk naar buiten te zijn geprogrammeerd dat we de weg naar binnen bijna als tegennatuurlijk, als zwemmen tegen de stroom in, ervaren. Vooral ons denken trekt ons menigmaal weg bij een dieper contact en een meer leven vanuit de sturing vanuit onze goddelijke bron.

Door ons bewust af te stemmen bij onze dagelijkse processen op ons hogere zijn  kunnen we bv onze miskenning vaker stillen door wezenlijke zelfacceptatie; of onze angsten door overgave en loslating…enz. afhankelijk van ons bewustzijnsniveau tot nu toe.

Laten we nu ons groeiproces bewust ter hand gaan nemen. Laten we loskomen van de zich herhalende spiraal waarin we verstrikt geraakt zijn door ons verlangen naar een oppervlakkige bevrediging van bepaalde begeertes.

De Inwijdingsschool biedt daar een handreiking toe.

Natuurlijk kan niemand je inwijden. Je wijdt jezelf in tot het leven vanuit het goddelijke in jezelf.

Wij reiken je vanuit onze ervaringen onze hand om je te ondersteunen, bemoedigen, te spiegelen…

Allereerst zal er zijn de kennis; daarna de herkenning in jezelf; en dan de integratie en transformatie en dat in het gevoel en denken, het lichaam en het etherische gebied in 12 stappen.

Schenk dit jezelf….en de wereld!

Anna Lamb-Janssen

De nieuwe tijd

De tijd waarin we leven is anders dan de tijd waarin wij – de ouders of opvoeders van nu – opgroeiden. Vanuit de maatschappij wordt er een ontzag’lijk beroep op jonge ouders gedaan. Werken, carrière maken, een druk sociaal leven leiden, een goede relatie met je partner hebben en houden en dan ook nog je kind opvoeden. Er komt zoveel op je af dat je je afvraagt waar je de tijd vandaan moet halen om aan alles te voldoen. En vooral bij de opvoeding van je kind kom je zaken tegen die je niet verwacht had en waar je ook niet zomaar een antwoord op hebt. Je bent geneigd je kind te willen opvoeden op de manier waarop je zelf opgevoed bent, maar je merkt dat die manier niet werkt en daar word je onzeker van. Hoe moet het dan?

Kinderen van deze tijd

De kinderen die de laatste 20 jaar geboren zijn, zijn anders, ze worden ook wel nieuwetijds-kinderen genoemd. Je merkt aan ze dat ze zich bewuster zijn van wat er in hen omgaat en dat ze willen dat daar rekening mee gehouden wordt. Ze zullen dus niet zomaar doen wat er van ze gevraagd wordt. Ze zijn onafhankelijker en gevoeliger en laten hun eigenheid zien en dat geeft een probleem, omdat je niet weet hoe je daar mee om moet gaan.

Opvoeden

Wat wordt er dan van je gevraagd als opvoeder? Geef ze in de allereerste plaats de duidelijkheid van een goede structuur, waarbinnen zij in volle vrijheid kunnen ontdekken wie ze zijn. Ze zouden wel alles willen ervaren wat in hun gedachten opkomt. Stem je daar mee in, dan verdrinken ze in hun eigen impulsen en raken ze zichzelf kwijt.

Andere kinderen worden beheerst door hun angsten en gaan mogelijkheden om ervaringen op te doen juist uit de weg.  Die hebben misschien een duwtje nodig.

Als het kind zich verzet tegen de dingen die hem aangereikt worden, dan kan dat wellicht een emotionele reactie oproepen bij de ouder.  Je wordt boos of je raakt geïrriteerd. Vaak zit daaronder een oude pijn die nog niet verwerkt is. Het kind spiegelt dan een stuk waar je je bewust van kan worden en dit is wat we van de kinderen van nu kunnen leren.

Een paar kenmerken van nieuwetijdskinderen

-     Zelfacceptatie. Elke aanval of ondermijning van hun gevoel van zelfrespect zullen zij afweren of ontwijken. Dit doen zij door zich te verzetten tegen of terug te trekken van opdrachten waarvan zij de zin niet zien.

-     Intuïtie. Zij begrijpen de wereld door middel van beelden, geluiden, geuren en smaken en of lichamelijk invoelen. Zij maken gedachtensprongen die anderen niet zo snel ervaren.

-     Onbaatzuchtige liefde. Hun gevoel van liefde is gebaseerd op hun zelfrespect en hun zelfacceptatie. Dit wil niet zeggen dat zij brave kindjes zijn.

-     Een meditatieve levenshouding. Zij hebben een open blik met diepte en een grote liefde voor de natuur en de dieren.

Spiritualiteit in de opvoeding

De Stichting BIS (Bewustwording en Integratie van Spiritualiteit) houdt zich al meer dan 20 jaar bezig met spiritualiteit en opvoeding.  Het uitgangspunt is dat de mens allereerst een geestelijk wezen is en dat een kind volwassene en kind tegelijk is. Volwassene als ziel en kind in zijn ontwikkeling tot volwassenheid.

Telefoonnummer voor inlichtingen:

010 – 4502543

Literatuur:

De zin en de komst van nieuwetijdskinderen,

Anna Lamb, € 12,50

Te bestellen via www.bispiritualiteit.nl

Mijn wijze deel heel stil in mij

Het wijze deel dat zit in jou;
Het wijze deel in mij.
Ik word dus stil, stiller dan stil …
dan kom ik daar dichtbij.

Mijn wijze deel dat is een bloem
met vele, vele blaadjes.
En ieder blad betekent iets:
mijn zwijgen en mijn praatjes!

Die mooie bloem het wijze deel
dat ik hier binnen draag
dat is het deel waaraan ik vaak
om hulp en inzicht vraag.

Het geeft niet wat ik daar ook vraag
het geeft ook niet hoe vaak.
Een antwoord krijg ik daar altijd.
En dat is altijd: “raak”.

Zo vroeg ik eens mijn wijze deel:
“Heb jij het nooit eens mis?”
“Welnee”, zei het,
“alleen ik weet wat het beste voor je is!”

Anna Lamb

____________________________________________
werkgroep spirituele pedagogiek – Stichting BIS

Voor het loslatingritueel maakte Pastor/dichter/schrijver

Marinus van de Berg het volgende gedicht voor en over Peter Lamb

Je denken
was nadenkend
gericht op wat echt,
zuiver en waar was

Je hart
wees af wat
opgelegd was
mensen onrecht deed

Je ogen hebben
geluisterd
Velen hebben zich
gezien geweten

Je voeten gingen
naar wie
om je vroegen
bij nacht en ontij

Je luisterde en keek
met je hart
om het zuivere te zien

Je handen werden
gezegend
Je handen waren
een zegen door
je trouwe toewijding

Word gezegend
door het licht van de Eeuwige
Word gedragen
op de handen van het licht

Marinus van de Berg

Peter Lamb is op 7 november 2009 overleden

Peter is in zijn actieve leven priester geweest.Eerst vanuit de R.K.kerk zijn opvattingen uitdragend later als voorzitter van de stichting Bewustwording Integratie Spiritualiteit. Wat een transformerend leven heeft deze bijzondere man gehad!

Peter, een rustige aimabele man. Zich wat op de achtergrond bewegend, zo leek het. Peter bleek een doordacht, kritisch, zeer erudiete man te zijn met een heel eigen levensvisie. Dat moet ook wel als iemand zo veel moed  en kracht toont om vanuit zichzelf, op eigen kompas een dergelijke koers in zijn leven te varen.

Hij volgde zijn hart, stapte uit zijn ambt, en later trouwde hij de vrouw die hij altijd heeft lief gehad. Hij is 40 jaar de steun en toeverlaat van Anna geweest waarmee hij een fijn en mooi leven, zo als hij het noemde, deelde.

Bij bijna alle mystiek bijeenkomsten en de gehele inwijdingsschool was Peter op de achtergrond aanwezig, maar altijd betrokken.

In de werkgroep de Laatste Levensfase was Peter structuur bewakend, tot de orde roepend en altijd weer richting gevend. Negen jaar lang is hij als voorzitter van de werkgroep actief geweest. Eerst met de opzet van thema -dagen later meer verdiepend in de werkgroep zelf.

In de laatste fase van zijn leven heeft hij voor zijn omgeving veel betekend. De heldere gedachten over zijn eigen naderende sterven heeft hij met velen gedeeld en hij nodigde zijn dierbaren uit om met hem over zijn dood na te denken. Er werd  in deze periode met hen terug gekeken naar de goede en mooie dingen die er waren geweest..

Met pijn in ons hart nemen we afscheid van een goede vriend.

Brigitte Timmer

Mede namens de werkgroep de Laatste Levensfase

Titel: Rouwen in de tijd

Schrijver: Marinus van den Berg

Ondertitel: Een zoektocht in het landschap van afscheid en verlies.

In dit boek heeft de schrijver zijn professionele ervaring geordend rond thema’s als tijd en zingeving. Een boek voor wie zelf rouwt en voor wie rouwende mensen beter wil leren begrijpen.

M. van den Berg:” Ik denk dat de mens altijd weer de glans van licht zoekt, vooral als het leven kwetsbaar is.”

Titel: De Glans van licht

Schrijver: Marinus van den Berg

Illustraties: Glaskunstenares Annemiek Punt

Een prachtig boekje met poëzie die het hart diep raakt.

Anna

V.Wat zijn engelen precies en hebben zij een andere functie dan begeleiders?

A.Engelen zijn boodschappers. De energieën die hen bereiken, sturen hen naar die gebieden waar er sprake zou kunnen zijn van ontvangst.

Zij zijn verbonden met één energiespoor en ontvangen de afstemming die zij distribueren naar gebieden op aarde, centra, mensen die hiervan kennis willen nemen.

Engelen bevinden zich in een niemandsland. Het gebied rond de aarde waar niemand aanwezig is en waar niemand wordt verstaan. Geen persoon, geen wezens met een persoonlijkheid, of die een persoonlijkheid gedragen hebben of gaan dragen en die nog restanten van een persoonlijkheid in zich dragen. Het is een totaal geestelijke wereld. Te vergelijken met de wind in onze wereld. De wind die onzichtbaar is maar wel aanwezig.

Engelen zijn dus eigenlijk niets. Ze worden datgene waardoor ze worden gestuurd. Ze hebben directe verbinding met de bron. Dus zij worden gevormd door een gestuurde energie vanuit de bron naar daar waar het nodig is.

Wij, mensen, kunnen geen engelen oproepen;. Een innerlijke oproep wordt a.h.w. ook innerlijk door hen verstaan.Zij worden door een innerlijke oproep aangetrokken en dat is dan de drijfveer en de sturing die ze ervaren van de energie die zij vertegenwoordigen om zo’n oproep als doel te ervaren. Zij drijven naar het doel toe. Er volgt dan een proces van aansluiting.

V.Onze engelen worden vaak afgebeeld als heilige wezens met

vleugels en prachtige gestaltes.

Hoe komt het dat de mens dit zo ervaart?

A.De energie die zij vertegenwoordigen ondergaat verdichting wanneer zij de aardse gebieden bereiken. En die verdichting krijgen zij de vorm op geestelijke wijze. De gestaltes die zij ontwikkelen beantwoorden aan vormen die wij innerlijk herkennen en het toont ons de vorm van datgene wat zij vertegenwoordigen.

Je zou kunnen zeggen. Er is een zeer hoge geestelijke energie en die energie wordt waargenomen door ons. Wij herkennen dit, wij geven daar onbewust vorm aan.Daarom zijn afbeeldingen bv van de engel Gabriël zo verschillend.

Een engel is geen wezen. Het is een goddelijke projectie. Het is een energie die iets kan bewerkstelligen. Het is een aspect van de totaliteit van Godzijn en zij/hij vertegenwoordigt hierin een plaats binnen de hiërarchie. De hiërarchie is het totaal van stralen vanuit het goddelijke.

De mens ontvangt een bundeling van energieën die ook afgestemd is op het geestelijk ontwikkelingsniveau van deze mens. Het thema daarvan komt overeen met de ontbrekende aspecten.

Maar de engelenstraal is alleen maar goddelijk, dus wordt niet gebroken maar is sturend naar de mensen toe om als het ware in hen wat zij vertegenwoordigen tot herkenning te brengen en  te versterken.

Voortgekomen uit de bron.

A.Ik zie de goddelijke vonk in ons als een kern. Een medium tussen onze wereld en hen. Maar ook niet meer. Wij worden meer goddelijk dan een engel doordat wij bewustzijn ontwikkelen.Wij zijn in oorsprong als engelen maar door onze evolutiesprong verstoffelijkt.

Toch zijn we wezenlijk verschillend.

De engel is in wezen goddelijk maar op een bepaald gebied, en daarin volledig goddelijk. De mens heeft al het goddelijke in zich maar zal dit goddelijke nog moeten verkennen en het zal zich in facetten tot engel verheffen. Je zou kunnen zeggen, t.z.t. worden we engelen maar alle aspecten tegelijkertijd. Dus met het totaal van aspecten die de engelen vertegenwoordigen. Je zou kunnen zeggen, je krijgt door hun aanwezigheid een injectie van het meest zuivere van het goddelijke op een bepaald gebied. En daarmee wordt dit specifieke aspect in je, in ons aangeraakt en bewust gemaakt. Het is de bedoeling dat we door alle engelen uit de hiërarchie geleid gaan worden. Om uiteindelijk als totaal, zoals een diamant met al zijn facetten, elk vlak zal uiteindelijk z’n goddelijkheid moeten tonen. En de engelen zijn ons hierbij behulpzaam. Het maakt ons daardoor meer goddelijk dan de engel.

Wij zullen ook groeien in de geestelijke wereld. Daar zullen vele levens op aarde aan vooraf gaan. Die weg maakt ons van mens tot bewuste engel. We zullen uiteindelijk dan niet meer op aarde komen. Wij zullen dan nog verder moeten groeien in de geestelijke wereld tot dat wat alle engelen tezamen vertegenwoordigen. Zij zijn een afsplitsing maar wel goddelijk in hun aspect.

Wordt vervolgd

Ik stap de kamer van zorghotel Cadenza binnen.

Mijn vader zit in elkaar gedoken voor de openslaande deuren van zijn kamer in zijn rolstoel.

In amper twee weken is hij heel hard achteruit gegaan.

Onvoorstelbaar eigenlijk.

Hij kan niet meer lopen en zijn stem is weg. De koortsaanvallen zijn langduriger en hij is nog maar nauwelijks verstaanbaar.

Met regelmaat bekruipt mij het gevoel van angst wanneer ik mij realiseer dat ik nooit meer zijn stem zal horen.

En ik realiseer mij bij binnenkomst dat hij steeds minder de man is die hij was.

Mijn vader begroet mij met “Hallo kind.” Hij strekt zijn arm naar mij uit en knijpt stevig in mijn hand.

Ik geef hem een knuffel en voel zoveel liefde voor hem.

Ik probeer met regelmaat dankbaar te zijn voor deze momenten. Omdat ik vind dat het een voorrecht is. Ik weet heel goed dat sommige mensen “ineens” iemand verliezen en dat mijn vader dankbaar is voor het leven dat hij heeft gehad. Maar toch. Het liefst zou ik heel hard willen huilen en schreeuwen dat ik niet wil dat hij gaat …

Ik slik mijn verdriet weg en kijk mijn vader in zijn ogen.

- “Gaat het met je pap?”

- “Ja hoor kindje” … “Ik mankeer niks”.

Gevolgd door een cynische blik en een grinnik.

Ik weet even niets te zeggen. Voel mij intens verdrietig worden, leg mijn hand op zijn schouder en zeg;

- “Kom pap, ik ga lekker koffie voor ons halen” ….

Joanne Lamb heeft op haar side op hyves het verloop van de ziekte van haar vader bijna dagelijks beschreven.

( Red: Zij is een bekende mediamieke vrouw)

Zich verdiepte zich samen met ons en ontving de boodschap dat Peter in zijn nieuwe leven als voornaamste taak zou krijgen het inspireren van geestelijken in allerlei religies om hen de vernieuwing van spiritualiteit door te geven.

Hierbij volgt een artikel van hem uit een nieuwsbrief van 2007 dat hierover gaat….

Theologie en nieuwe spiritualiteit

door Peter Lamb( theoloog)

Wat in het artikel “Hoe een brug te slaan tussen het reguliere denken en de

vernieuwende spirituele kennis?”, elders in de Nieuwsbrief beschreven,

ervaar ik ook, zij het op een ander vlak.

Vorig jaar plaatste ik een boekbespreking in een landelijk tijdschrift voor

theologie. Voor een studiegroep van psychologen, theologen, politicologen

e.a. te Utrecht een aanleiding mij uit te nodigen van hun groep lid te

worden. Daar ben ik op in gegaan.

In een bijeenkomst om de twee maanden wordt een thema aangesneden dat – voor mij aanvankelijk onverwacht – relatie zou kunnen leggen tussen theologie en nieuwe spiritualiteit. Dit gaat niet zonder slag of stoot. Ook hier gaan ”

heilige huisjes” tegen de vlakte

Tot ver in de middeleeuwen gold de natuur en de bijbel als een open boek

waaruit de zin van het leven gelezen kon worden. Nieuwe inzichten, vanuit de

natuurwetenschap als eerste, maakten het echter noodzakelijk een religieuze

duiding van mens en wereld kritisch te bevragen. Want niet alleen werd wat

mensen in geloof ervoeren door de jaren heen in onwrikbare begrippen

vastgelegd, maar zelfs als maatgevend ( van buitenaf dus) anderen ter

beleving voorgehouden. Deze veruiterlijking werd ( wordt nog) bij uitstek

verbeeld in vormen van machtsvertoon in instituten als de kerken. Voor

beweging en verandering, inspiratie en vernieuwing was geen plaats meer en

maakte de gelovige onmondig en op z’n minst apathisch.

Alles wat sindsdien daaruit en daarna voortgekomen is leidde uiteindelijk

zelfs tot de vraag of er voor God, van oudsher hét mysterie, nog wel plaats

is. ( de polemiek heden ten dage over de ontpersoonlijking van ‘t Godsbeeld

illustreert dit duidelijk)

Het gaat er nu om de bronnen van de theologie opnieuw te lezen en in te

stappen in een traditie van mystiek, die eeuwen lang in geloofsbeleving

aanwezig was.

Mystici van alle tijden hebben op de mogelijkheid gewezen het oude – door

opvoeding, frustratie en ambitie vernauwde – ik te laten sterven om plaats

te maken voor een nieuw besef, van zelfbesef, van individualiteit in

verbondenheid.  Dit kan niet  zonder ‘n eerlijke en kritische manier van

kijken, naar jezelf en de wereld. Ook met niet-weten; de bereidheid alles

waarvan je dacht dat het waar was los te laten en opnieuw te bezien en je

door anderen te laten voeden. Dit in een zoektocht naar het hogere Zelf of

naar de goddelijke vonk ín ons, dus niet buiten ons. Ik heb wel eens gezegd

dat christenen, met hun de wereld overstijgend godsbeeld, atheïsten bij

uitstek kunnen zijn.

In het nieuwetijdse denken nu is een aantal impulsen te ontdekken die te

belangrijk zijn om er geen gebruik van te maken, zoals het idee dat het

goddelijke binnen de aardse werkelijkheid te ervaren is. (Dat hiermee ook

een link wordt gelegd naar andere levensbeschouwingen, zoals het boeddhisme,

laat ik  nu even buiten beschouwing)

Wat we nu doen is o.m. de bijbel naar zijn inhoud niet aan te passen aan de huidige tijd, wél de tekst, met behulp van wetenschappelijk verworven kennis en eigentijds beleven in begrijpbare taal te formuleren.

Menig verhaal in het Oude en in het Nieuwe Boek blijkt dan b.v. een ( nu verzwegen) visie op geloof in reïncarnatie te bevatten. Hiervan zijn voorbeelden te over.

Menigmaal wordt vóór de geboorte erkend, dat menselijke wezens niet pas bij

hun geboorte ontstaan. Waarom zou een leven vóór de geboorte ook niet een

periode op aarde kunnen zijn? ( zoals ook verondersteld wordt dat er een

leven na dit leven is).

Wij kunnen niet aanhouden dat wat niet in de Schriften staat, dús onwaar zou zijn.

Wil de theologie méér zijn dan het aanreiken van gestolde waarheden, maar

vertolken wat gelovig onder mensen leeft dan dient zij daarvoor dus ook open

te staan en tot  “vertaling” te brengen. Om te beginnen met:  Stel eens dat

het waar is dat ……

Is er een andere wetenschap te noemen, die niet eerst van een

veronderstelling uitgaat om daarna een theorie te formuleren die een praxis

mogelijk maakt? In de natuurwetenschap  kennen we sowieso niet anders. Alles

wordt juist proefondervindelijk bewezen. En ook dan loopt men nog tegen

grenzen aan waarachter het grote onbekende ligt.

Dat de wereld zich in een stormachtige ontwikkeling bevindt ( letterlijk en

figuurlijk) is een open deur intrappen. Maar ik  ben er van overtuigd dat de

betekenis en oplossing van vele vragen ( b.v. racisme en geestelijk armoede,

de waarde van een leven van 2 dagen en een van 91 jaar, om er maar twee  te

noemen) mede bekeken en gevonden kan worden vanuit het gegeven van

reïncarnatie en wedergeboorte.

Een groeiende aandacht voor het spirituele, met allerlei valkuilen evenwel,

is duidelijk aantoonbaar en niet langer te veronachtzamen. Het is alleen te

betreuren hoe geloofsgemeenschappen zich daar tegen zo afwerend opstellen.

De nieuwetijds gedachte zouden zij als een opstapje kunnen zien als de brug tussen de oude naar een nieuwe theologie te overspannen.