INNERLIJKE WIJSHEID

Innerlijke wijsheid

De mens is een lichtwezen, een lichtwezen bij uitstek want… Wij zijn gekomen vanuit het licht, om dat licht dat wij zijn in de stof tot een werkelijke stoffelijke manifestatie van dat licht te maken.

Wij hebben met ons allen de grote moed gehad die sprong vanuit het hoogste licht te maken. Het is een innerlijk beleefde sprong.Maar dit hield heel veel in, namelijk: een groot aantal aspecten, zelfs tegenstellingen die in ons leefden, gaande van leven tot leven.

In de duizenden jaren die voorbij zijn gegaan, hebben wij individueel en met elkaar, soms ook als een groep, veel van die aspecten kunnen doorleven en daarna kunnen doorzien in zijn essentie. Zo zijn we gekomen tot transformatie en transcendentie. Maar veel is in ons nog niet verwerkt, niet doorleefd, niet getransformeerd, omdat wij in de afgelopen tijd daartoe nog niet in staat waren.

Waarom dan niet? Waarom nu wel en in het verleden niet? In het verleden hadden wij nog niet de beschikbaarheid over het optimaal functioneren van het denkvermogen. Wij maken een nieuwe sprong in onze gezamenlijke evolutie m.n door de grotere ontwikkeling van ons denkvermogen.Door de ontwikkeling daarvan in de afgelopen tijd kunnen wij nu de hoge inspiraties, die in ons hoger bewustzijn verkregen werden, nu in ons dagbewustzijn, ons denkvermogen, ook werkelijk bewust een plaats geven. Ons denkvermogen werkt dan ook als een filter naar het onderbewustzijn toe. In ons onder- bewustzijn rusten, zoals we weten, onze nog niet verwerkte blokkades.Wij zijn op het punt aangeland dat wij ons deze blokkades, deze oude, onverwerkte herinneringstrillingen uit vorige levens, bewust kunnen worden.

Dit is dus mogelijk door de ontwikkeling van ons denkvermogen, maar altijd gebaseerd op en in samenwerking met de liefde van ons hart.

Ieder levend wezen, ieder bewustzijn in ons universum mag tot deze transformatie, deze transcendentie komen. Het bewustzijn van de gehele kosmos is in zijn totaliteit zo ver gekomen op de lange weg van de evolutie, dat dit nu ook mogelijk is maar…. staan wij dit ook toe?

Nu, in deze en de komende tijd, zijn we zo ver gekomen dat we bewust kunnen gaan werken met de dualiteit in ons: het mannelijke en het vrouwelijke, yin en yang, het luciferische en het michaelische, het denken en het voelen.Nu niet door deze tegenover elkaar te plaatsen, maar in samenwerking met elkaar werkzaam te laten zijn. Juist nu komen deze energieën, gestuurd door sterke kosmische impulsen, samen dieper in ons bewustzijn.Nu hebben wij een grote mogelijkheid tot de herkenning van deze twee-eenheid te komen. Dit is wat wij het werkelijk Christusbewustzijn noemen. Nu kunnen wij komen tot de ervaring, de herkenning, de beleving ervan in onszelf. Dit gebeurt door flitsen van plotselinge herkenning en inzicht.Dit kunnen wij allemaal krijgen, ieder op zijn eigen geestelijk niveau.

Wij zullen moeten voorkomen dat deze krachten zich tegenover elkaar opstellen; Wij zijn hier bij elkaar, omdat er vanuit ons diepste innerlijk een oerverlangen is om ons hoger bewustzijn in de stof te brengen.Wij durven het nu aan onze oude mentale beperkingen, waar we aan vastzitten, onze oude denkpatronen, nu tot verandering te brengen. Maar ook hoe wij liefde vormgeven; wat wij in liefde doen, wat we met liefde doen. Dikwijls, meestal, zijn onze liefdesuitingen ook gebonden; overheerst door emoties Wij kunnen nu de liefde en de geestkracht in verbinding met elkaar brengen en zo in onze persoonlijkheid vormgeven:Wij kunnen nu tot een zo hoge liefdesverbinding komen, dat daardoor de stof zich herstellen kan, waar dat nodig is, maar vooral ook komen kan tot vernieuwing, tot een hogere geestkracht.

Twee duizend jaar geleden heeft de historische Christus het christusbewustzijn tot een totale integratie in de persoonlijkheid gebracht en verwerkelijkt. Zo werd via hem de liefde herkenbaar in z’n stoffelijk zijn. Wij hebben twee duizend jaar nodig gehad om tot dezelfde integratie in ons eigen wezen te kunnen komen. Steeds heeft de mensheid dit gebeuren gezien als los van zichzelf, als een gebeurtenis ver-weg en niet in zichzelf. Nu komt de tijd dat wij deze in zijn essentie in onszelf herkennen en zo in ons eigen zijn gaan brengen. Pas nu kunnen wij beseffen dat en hoe de historische Christus, dit Christus Christusbewustzijn tot werkelijkheid heeft kunnen brengen; en dat dit behoort tot de mogelijkheden van elk mens, op ieders eigen niveau.

Dit besef heeft verstrekkende consequenties.Het betekent dat niemand het recht heeft zijn medemens, man of vrouw, kind of volwassene, arm of rijk, lichamelijk en/of verstandelijk gehandicapt of niet, vanuit de lagere emotiegebieden en lagere mentale gebieden, te overheersen, te beoordelen of te bekritiseren.Wij, die deze leringen ook werkelijk willen integreren, zullen dan nu liefdevol, vanuit de eigen verantwoordelijkheid, anderen in hun waarde laten. Dan zal in de ander en in ons het goddelijke herkenbaar worden.

Dat gaat niet zomaar.Dan zal men zich dienen af te stemmen op de eigen bron, de eigen inspiratie. Pas dan komen we tot een werkelijk beleven. Want deze kennis mag niet blijven steken op het niveau van het kennen, maar moet tot leven komen. En deze beleving zullen we moeten doorworstelen van niveau tot niveau, op alle aspecten in onszelf en zo komen tot integratie.

Nu is er in de mensheid dit verlangen, als een oproepende kracht, om tot nieuwe bewustwording te komen en deze inzichten tot een dagelijkse beleving te maken.De vernieuwing van geestkracht is de impuls die de aarde nu bereikt heeft. De integratie ervan, na de herkenning, doet deze verbinding boven ons persoonlijk beleven van liefde uitstijgen. Er is sprake van een liefde die vanuit geest komt, vanuit het hoogste en die in de verdichting via vele sferen tot in de stof opgevangen kan worden getransformeerd, zelfs getranscendeerd, dus totaal vernieuwd kan worden, waardoor het stoffelijke meer en meer wordt opgeheven. Dit is het witte licht, het hoogste zijn, het volmaakte wat in ons daalt.

Dit is bij iedereen verschillend, maar komt wel vanuit dezelfde bron.Laten we ons bewust zijn van de enorme kracht die wij in ons hebben, en zo dat wij de kracht, die meestal de vorm van macht kreeg, om ons te bevestigen, dat we die nu gebruiken om ons in werkelijke liefdesintegratie in de wereld te plaatsen.Al deze lichtimpulsen voegen zich tezamen.Dit vormt dan het tot een totaal bewustzijn.

Maar laten we ons dan ook bewust zijn van de valkuil die er ligt nl. wanneer wij ons van deze herkenning afhankelijk maken. Dit nuanceren ligt heel subtiel. Want nog ligt in ons de drang, om ons vanuit het ego, te bevestigen. Dit speelt ook hier doorheen. Is bijna dwangmatig te noemen.Wanneer wij door de oude pijnen heen ons durven over te geven aan de diepere golfslag in ons wezen, wanneer wij tot deze stap durven te komen, dan komt er een kracht die dit nieuwe bewustzijn ook werkelijk in ons ego tot herkenning brengt

.Weten alleen is niet voldoende. Het weten waar hiervan sprake is, is niet hetzelfde als wetenschap.Met weten wordt hier bedoeld:een werkelijk, innerlijke beleving van het feit dat wat we dit nu zelf zijn.Dat we dit nu zelf in ons , zelf herkennen en zijn….Wij kennen echter niet de totale waarheid van dit gegeven. Wij kunnen de totale waarheid niet geven.Wij kennen slechts een aspect van de waarheid. En dit aspect is dat in de mens alle kracht en macht is vertegenwoordigd om in dit tijdperk het Goddelijke in ons tot leven te brengen.Wij kunnen nu dit Goddelijke in ons door ons begrip in onszelf in de verdichting van ons menszijn verwerkelijken.En uiteindelijk collectief in de totale mensheid.

De geestkracht is via de ziel al die tijd gericht geweest op overleving Dit door zich te bevestigen in de stof middels de kracht en macht die in de persoonlijkheid aanwezig is. Daardoor is de ziel a.h.w. gevangen geweest in de steeds weer terug kerende werking van karma. Zo moest de wijsheid van de ziel, (wat de verdichting van de Geest is )in de mens komen. Nu is het zover gekomen dat we de ziel kunnen vrij laten. Nu kan onze persoonlijkheid het aan, mentaal en emotioneel, om ons totale zijn als mens op aarde te doen geboren worden. Nu kan er vanuit ons eigen zijn een innerlijke diepe totale rust en overgave aan dit eigen zijn komen. Niet dat we nu klaar zijn..Maar nu kunnen we bewust kijken naar wat ons weerhoudt dit goddelijke in ons tot werkelijkheid te maken Door ons af te vragen:

“Wat doen we waardoor dit niet gebeurt?”

Wanneer we onszelf hier toe brengen komt uiteindelijk de totale mensheid tot vernieuwing. Dan is niet langer de Godsdienst essentieel, maar de innerlijke beleving van het goddelijke in ons.In onze persoonlijkheid kan deze enorme hoge, mystieke en materiële evolutie plaatsvinden.Dit wordt de manier om de komende tijd te overleven.

Anna Lamb-Janssen