PSYCHIATRIE

Is een mens op aarde wel “gek” te noemen?

Onderbreking van de innerlijke verbinding als oorzaak van psychiatrische beelden.
Als wij ons verdiepen in de zin van het leven: pedagogisch, psychologisch, psychiatrisch en gekeken naar de spirituele ontwikkeling van de mens
dan dienen we als uitgangspunt te hanteren dat men zichzelf moet zien als deel van de Goddelijke Bron.

Al ons lijden, onze fricties, “stoornissen” zijn een gevolg van het onderbreken van de innerlijke verbinding dan wel zelfs het zich buitensluiten van deze verbinding met de Goddelijke Bron in onszelf.
Vaak ligt de oorzaak hiervan in het denken en het gebrek aan acceptatie, overgave en aanvaarding. Hierdoor verliest men het contact met de eigen bron van kennis en overgave. Wij dienen ons bewust te hoeden nog langer
onmachtig gedwongen te worden, gedurende vele levens, te strijden.
Want dit heeft diep lijden tot gevolg.
Aanvaarding echter van wie en wat men is, welke ervaringen men ook meemaakt, zal de mens brengen tot een geestelijk leven,
dat de schepping waardig is.

Is een mens op aarde wel “gek” te noemen?
In onze samenleving worden woorden als gekte menigmaal gehanteerd om iemand minderwaardig te benaderen. Als iemands ongewone processen doormaakt, noemen wij het “gek”.
In de geestelijke wereld wordt daar heel anders naar gekeken.
Daar worden deze processen als heel gewoon ervaren,
daar het om logische processen van geestelijk functioneren gaat.
Wij zouden veel meer en dieper de logische opbouw van deze processen op een geestelijke wijze kunnen bekijken.

“Gekte”bestaat dus niet in de geestelijke wereld.
De persoonlijke situatie van mensen die psychiatrische processen doormaken is heel verschillend. Wel dienen we ons bewust te zijn dat die mensen zich heel verward voelen en innerlijk overzicht over de eigen processen missen.
Afwijzing door anderen ervaren zij als diep lijden, omdat zij zich daardoor anders voelen, afgewezen en buitengesloten.
Dit maakt hen eenzaam en bemoeilijkt het verloop van hun processen,
omdat zij het vertrouwen in de medemensen verliezen,geen contact meer aangaan en in zichzelf keren. Daardoor worden in zo’n proces gezamenlijke kansen, aan beide zijden, gemist.

Algemene oorzaken van psychiatrische processen
De psychiatrische patiënt in onze samenleving heeft dikwijls een tekort aan zelfacceptatie. Daardoor gaat hij onzorgvuldig met zichzelf om.
De beelden die gedurende zijn processen naar boven komen
hebben hiermee te maken. Deze mens schept zijn eigen werkelijkheid
op basis van vermeende tekortkomingen, daar hij niet op zichzelf durft te vertrouwen. Hierdoor wordt het leven onnodig moeilijk.
Psychiatrische patiënten, zoals zij op aarde genoemd worden,
lijden aan een tekort aan zelfbeeld,waardoor zij zich afhankelijk van anderen opstellen en deze menen het voor het zeggen te hebben, wat betreft levensstijl van deze personen. Maar juist eigenwaarde is voorwaarde om tot genezing te komen. Wanneer een mens tot het besef is gekomen dat wat men ook is,
hij een vertegenwoordiging is van een hoge, geestelijke werkelijkheid
dan behoudt of verkrijgt men eigenwaarde.
De “psychiatrische patiënt” is hierin kwetsbaar: hij durft niet te zijn en te tonen wie hij is. Dikwijls is afschuw van zichzelf de oorzaak.
Hij doet zich anders voor dan hij is. Dit leidt tot liefdeloosheid op ziele niveau.
Deze mens verdoezelt zijn eigen wezen.
Dan ontstaan gevoelsmatige projecties, zowel naar binnen als naar buiten.
Deze projecties kloppen niet met het wezenlijke zieleniveau,
omdat zij gekleurd worden door de afschuw voor zichzelf.
Hulpverleners zouden zich op deze beelden moeten richten.
Hier is de geestelijke valkuil te ontdekken die deze persoon voor zichzelf gegraven heeft. Vandaar dat uit een opgebouwde therapie
als basis de zelfopbouw van de patiënt gekenmerkt zal worden.
Hij dient eerst tot zelfbesef te komen door zich in diepte te accepteren.

Wat gebeurt er op geestelijk niveau bij het in een psychose geraken, hyperventileren en epilepsie hebben?

In de geestelijke wereld wordt een psychose anders gezien dan op aarde.
Hier spreekt men van een totaal losmaken van persoonlijke behoeftes en kenmerken.
Daar wordt gezien hoe tijdens een psychose onbewuste lagen in het menselijk bewustzijn loskomen. Hierdoor krijgt de mens zicht op onbewuste, onverwerkte verlangens en behoeftes (puberteit)
Soms wordt er met minachting en bevreemding naar deze losgekomen behoeftes en verlangens gekeken.Maar men dient integendeel respect te hebben voor deze verlangens e.d. daar zij op diep niveau genezend werken om zo aan de ziel de eigen geestelijke werkelijkheid terug te brengen.
De mens die zich psychotisch toont legt op een diep niveau zijn onbewuste verlangens bloot. Deze verlangens zijn een symbolische vertaling van innerlijke werkelijkheden die het mensdom treffen. De psychose veroorzaakt in de mens een werkelijkheid die hij innerlijk onvoldoende kan beleven. Men is diep verward en kan zelf innerlijk geen zicht krijgen. Men voelt zich onveilig, zonder concreet te kunnen handelen; alles lijkt vanuit het niets te komen; een paradoxale situatie waarin men dan leeft zonder zelfsturing; men geeft zichzelf uit handen, onmachtig zichzelf te sturen; dikwijls gepaard gaande met identificatie van zaken die groot voorkomen, groter dan deze mens zelf.
bv. als men bijgelovig is voelt men zich tijdens een psychose aangetrokken tot allerlei verschijningsvormen.Het gevolg is dat men steeds vluchtiger wordt en de begoocheling groter. Deze persoon kan zich niet verbinden met uiterlijke vormen, daar hij deze zeer vluchtig ervaart. Dit put hem uit, daar het voor hem als zonder reden wordt ervaren, hierdoor wenst hij weer terug te keren naar dat wat vertrouwd en bekend is; deze hang naar vertrouwdheid is tevens het geneesmiddel. Hij herinnert zich weer wezenlijk dat wat bekend was, waar hij eens vertoefde; daardoor verlaat hij de onherbergzame gebieden.
Bij de mens die lijdt aan psychose is de zelfherkenning vervaagd, de identiteit vervormd en is de structuur vluchtig.
Omdat de realiteit niet meer van deze beelden onderscheiden wordt, lijkt terugkeer bijna onmogelijk.

Het voortdurend in herinnering brengen van dat waar de ander zich ooit behaaglijk gevoeld heeft, doet de verbindingslijn versterken.

Wat is de overeenkomst en het verschil tussen een manische fase en een psychotische fase?

In een psychotische fase is herbeleving van verdrongen wensen en verlangens minder actief dan bij een manische periode.
In de manische fase is een sterke kracht actief, die voortkomt uit vele levens achter elkaar. Deze kracht oefent bewustzijnsdruk uit, terwijl de psychose meer vluchtig is van aard, ijler van substantie, niet bindend.
Het manische stuk is meer gebonden aan de oude stromen die ineens druk gaan uitoefenen. Tijdens de manische fase is een spirituele, aardse hoogmoed gaande en tijdens de depressieve fase is er sprake van willoosheid en innerlijke onderdrukking van het zelfbesef.
Deze beide polen van tegengestelde stromen liggen heel erg uit elkaar.

Het ik is onzeker.Door die onzekerheid wenst het ik zich in wezen hoger voor te doen dan het is.Dit creëert een voortdurende spanning. Als dit niet meer te dragen is, schiet het door naar de andere kant.

Door een liefdevolle houding ten opzichte van hun onzekerheid, hun dwangmatige wensen, hun hoogmoed, kunnen zij het proces loslaten.

Wat zijn de overeenkomsten tussen psychose, epilepsie en hyperventilatie?

Bij allen is er de behoefte aan uittredingservaringen van de ziel; dit om de fictie te herstellen die is ontstaan toen de ziel in een stoffelijk lichaam werd geplaatst.Deze drie ervaringen worden gekenmerkt door onthechting aan lichamelijke gewaarwordingen.
Zo kan men meer gevoelig het lichaam benaderen.
Het geestelijk lichaam lijkt met dunne draadjes verbonden aan het stoffelijke lichaam; maar bij deze drie toestanden in verschillende mate.
Hun energie wordt hoog in het lichaam gehouden; dat is onvoldoende gelijkmatig opgevuld door het ziele-lichaam. Het verlangen naar bovenaardse ervaringen maakt dat de ziel vluchtig is. Maar het kan in geval van benauwdheid geestelijk en lichamelijk goed zijn zich tijdelijk uit het lichaam te begeven, als de verbinding nog plaats heeft.

De ziel krijgt in korte tijd gedurende zo’n aanval indrukken van de geest die haar goed doen; zij komt als het ware tijdelijk op verhaal om zo een moeilijkheid te verwerken.

Kijken we naar de beleving van de mens tijdens een aanval van epilepsie.

De redenen waarom iemand een aanval krijgt zijn legio.

Bij epilepsie ontstaat er een kortdurende kortsluiting in het mechanisme van invoelen en verwerkelijken. Dit invoelen en verwerkelijken is zeer inspannend en de aanval brengt opluchting. Epileptische aanvallen zijn kortstondig en snel ontladend. Tijdens een aanval worden spanningen afgevoerd.

Deze kortsluiting kan ook binnen de hersengebieden optreden, tussen de centra van opname en van verwerken; andere centra nemen het daarna over.
Je zou het met een bijna-dood-ervaring kunnen vergelijken, alleen de indruk hiervan is sterker. Je valt tijdelijk even weg en krijgt voeding uit de onstoffelijke gebieden aangereikt om dieper begaan zaken te verwerken.

Het slecht verwerkt hebben van zaken in vorige levens is dikwijls een gevolg van aanleg voor epilepsie. Een bepaalde gevoeligheid hierdoor kan, bij, op de een of andere manier geraakt worden, ontaarden in spontane uitvalsverschijnselen; zo kan er op een ander niveau meer geestelijke toevoegingen aangereikt worden om dat wat onbewust geprikkeld wordt meer tot bewustzijn te brengen.
Door de herhaling van aanvallen wordt een bepaald patroon zichtbaar van soorten spanningsvolle momenten.
Epilepsie is vaak een krachtige, maar kortdurende, tijdelijke ontlading.

Hyperventilatie

Tijdens hyperventilatie geraakt de persoon in een stille leegte. Zo kan informatie toegevoegd worden; er kan nu vanuit de geestelijke wereld ingegrepen en gestuurd worden, die dieper door de stille leegte heen in de stoffelijke niveaus kan dringen.
Ook kan dat wat in hem opgesloten ligt en onbewust is, ook voortkomend uit eerdere levens die onvoldoende verwerkt zijn, loskomen.
Er is eerst sprake van een heftige prikkeling en daarna valt het stil. Hierdoor wordt er een impuls aan ’t onderbewustzijn gegeven waardoor ervaringen uit het onderbewustzijn doorgelaten worden. Uit de onbewuste herinnering wordt dan iets opgelicht. Ook wordt er meer levensenergie geactiveerd doordat andere centra stil komen te liggen.( dit gebeurt ook in de slaap, maar langduriger)

Hyperventilatie is een ontsnapping uit het nu. Het ontstaat door vol spanning ingehouden te leven, meestal gericht op zaken of mensen met wie men een liefdevolle relatie heeft, maar van wie men wordt afgehouden.
Het komt eerder voor bij mensen die sterk bij iets betrokken zijn dan bij hen die oppervlakkiger leven. Deze personen zijn vaak consciëntieus, warmbloedig, liefdevol vanuit ’t hart, ruimvoelend veel voor anderen doende, maar zich moeten inhouden in relatie tot hun omgeving. Zij kunnen dit laatste ook zichzelf opleggen. Dit kan aanleiding zijn tot het krijgen van hartspanning, waardoor een verkeerde circulatie ontstaat: zuurstofgebrek door onevenwichtigheid in het hartritme.
Die ingehoudenheid kan niet in één keer verwerkt en uitgeleefd worden.
Het gaat om mensen die heel bewust zijn, veel geven, zich makkelijk met anderen kunnen verbinden, maar….binnen te beperkende omstandigheden functioneren. De hyperventilatie maakt hen energetisch wat losser, zodat de pijnlijkheid minder wordt ervaren.
Hyperventilatie toont aan dat er iets loos is (signaalfunctie): men heeft zich in z’n gedrag moeten inhouden, waardoor men niet heeft mogen ademen.

Kijken we nogmaals in dit verband naar psychose
Bij een psychose is er sprake van een meer langdurig proces. Daardoor valt de eigen identiteit van de persoon moeilijker te herkennen.
Ook de aanloop naar psychose is langduriger.
De vluchtige mechanismen zijn al gedurende lange periode actief, soms ook al vóór de incarnatie. Dikwijls is er al sprake van een moeizaam incarnatieproces.

Hierdoor ontstaat een tekort aan wil om echt geaard te blijven; het is moeilijk om te willen blijven bestaan en halt te houden.
Als deze mensen bewust beleven wat er met hen gebeurt en steeds weer geholpen worden niet weg te drijven, is er minder kans op herhaling.
Want alles wat, bewust herinnerd, met het heden verbonden kan worden, vraagt om minder herhaling.

Schizofrenie

Schizofrenie kan men niet verklaren middels het gedrag dat de mens vertoont, die schizofreen is. Iemand die schizofreen is toont de buitenwereld een gedrag waarbij het lijkt dat hij niet wezenlijk aanspreekbaar is op wat hij doet. Maar als een ziel kiest te incarneren om zo op aarde tot verdere ontwikkeling te komen, blijft de ziel door het ziektebeeld schizofrenie aanspreekbaar. Dit wordt door onze benadering van schizofrenie te weinig herkend.

Omstanders van mensen die aan schizofrenie lijden, dienen contact met hen te houden door zich geestelijk op de zielekwaliteit te richten.

Schizofrenie ontstaat door ontkenning die langdurig op een persoon gericht is, soms al gedurende meerdere levens. Schizofrene uitdrukkingen hebben voor deze mens een bevrijdend karakter.Hij schept zich een eigen binnenwereld met uiting van gevoelens, die lang tijd zijn ingehouden.
Wanneer de druk in zo iemand toeneemt en wanneer wat zich innerlijk bevindt tot uitbarsting komt, wordt pas zichtbaar wat er in de persoon leefde. Dat zal zeer wisselend zijn: enerzijds zich aanpassen aan de omgeving, anderzijds zich tegen deze aanpassing verzetten. Dit maakt het zeer vermoeiend om met deze mensen om te gaan.

In onze samenleving meent men dat schizofrenie pas na het 12de levensjaar zichtbaar wordt, maar de aanleg voor deze structuur kan al veel eerder een gegeven zijn.

Het jonge kind heeft namelijk een bepaalde bescherming om zich heen doordat het nog kracht heeft om in de eigen belevingswereld te blijven, bv z’n dromerige fantasieën. Het kan door deze belevingswerelden lange tijd de wereld als zeer rooskleurig vertalen.De sferen rond het kind hebben nog een lichtere frequentie van daar waar het vandaan komt.
Komt een kind in de puberteit dan gaat het de wereld zien zoals hij is; de buitenwereld als onwaar herkennen of onvoldoende waar. Dikwijls wordt bij zo’n kind gezien dat het in zichzelf lacht. De reden daarvan is dat schizofrenie zich kan ontwikkelen als men langdurig omgeven is geweest door mensen die onecht functioneerden. De schizofreen wijst de ander niet af, maar neutraliseert de onechte handeling door te lachen. Voor omstanders lijkt het dan alsof deze schizofrene persoon onecht functioneert. Wat werkelijk onecht is bekritiseert dan wat echt is. Dit werkt nog meer ziekmakend!
’n Teveel weggedrukte eigen behoeftes aan bepaalde ervaringen kan aanleiding geven dat onbewust schizofrenie ontwikkeld wordt. Dit kan in meerdere levens gevormd zijn, waardoor het in dit leven versneld bevorderd wordt.

Dit kan ook op latere leeftijd gebeuren na meerdere ervaringen van onoprecht functioneren. Het moeilijke bij deze personen is dat men zich wil vergroten op zielsniveau zonder daar zelf iets aan te doen.Men schikt zich te gemakkelijk naar wat anderen te bieden hebben in plaats van zelf actief naar verbetering van de eigen omstandigheden te zoeken.
Hierdoor is het heel moeilijk zelfherkenning te brengen via anderen.

Veel kinderen dragen hun energie hoog in het lichaam.
Normaal daalt dit neer wanneer zij aardeverbonden raken in de ontwikkeling waarin zij geplaatst zijn
Aardegebonden spelletjes ondersteunen het kind bij dit proces: bv hutten bouwen, steentjes zoeken e.d. Aardegerichtheid is dan actief. Echter, als het kind zich daarmee slechts moeizaam verbindt dan zal het zichzelf nauwelijks herkennen op aarde gerichte wijze.

In het algemeen kan men zeggen:

Persoonlijkheidsstructuren worden schizofreen op het moment dat iemand zijn handelingen naar buiten niet meer in zichzelf kan herkennen.

Andere beelden van schizofrenie
– vermoeid, uitgestrekt liggen;
– zich niet meer bekommeren om eigen welzijn, maar wegdromen, zoekend naar een andere bewustzijnslaag, waar het beter toeven is;
– zich geen moeite getroosten om de buitenwereld te verkennen
– in zichzelf opgaand willen verdwijnen in een atmosfeer die meer voldoet aan de eigen zielbehoefte.

Soms lijkt het of iemand niet meer tot het hier en nu is terug te brengen, maar steeds verder afglijdt naar een onhandelbaar patroon. De ziel gaat het lichaam meer en meer ontvluchten; wordt steeds hoger in ’t lichaam meegedragen en zelfs ’t lichaam verlaat. Levenskracht om het lichaam te bevestigen wordt minder en minder. De omgeving kan geen contact meer krijgen(coma)(innerlijke communicatie)

In vorige levens opgelopen pijnen kunnen aanleiding geven tot schizofreen gedrag bv. bij

• ernstige brandwonden, waarin men wenst zich van het lichaam te scheiden;
• keer op keer verhoord worden;
• bekentenissen afdwingen door marteling;
• langdurige vernedering;

Het kan dan helpen tijdelijk een schizofreen leven te leiden zodat ik-persoonljikheden zich kunnen vormen en zich krachtig met elkaar vermengen.

INSPIRATIE:

Een psychiatrische patiënt is iemand die veelvuldig zich beperkingen heeft opgelegd, daar deze voeding bieden tot grote ontwikkelingssprongen.

Geestkracht en kracht van de geest zijn elkaars spiegelende tegenpolen.
In het één herkent men de oorsprong vanuit de bron,
in het ander de krachtige indaling in de stof.
Aan deze teksten ligt een duidelijk leermotief ten grondslag; besloten nl de psychiatrische patiënt te eren in zijn of haar procesgang,
daar deze gekenmerkt wordt door wijsheid van keuze
tijdens de voorschouw van ’t leven.
Een psychiatrische patiënt is iemand die veelvuldig zich beperkingen heeft opgelegd, daar deze voeding bieden tot grote ontwikkelingssprongen.
Het is de ongelofelijke moed en de diepe wijsheid van de ziel
die een dergelijke evolutiesprong kan bewerkstelligen.
In uw wereld wordt deze mens geringschat, geminacht, ondergewaardeerd.
Maar het is juist deze mens die op weg in zijn ontwikkelingsgang de ware richting heeft gevonden, nl de weg naar binnen.
Dat hij verstrikt is geraakt in zijn duistere gebieden is hier inherent aan
Juist in de donkere hoeken van het onbewuste brengt het licht van inzicht
een mens dicht bij de werkelijke verlichting.
Het is deze weg die de psychiatrische patiënt verkiest
boven een leven van gelijkmatigheid.
Zijn groei zal navenant zijn.Laat uw respect hiermee overeenstemmen.