Tagarchief: Christusbewustzijn

De kosmische Christus (Mystieke verkenning 2001)

Door Anna Lamb

De mens is een lichtwezen. Wij zijn gekomen vanuit het licht om het licht dat wij zijn tot een werkelijke stoffelijke manifestatie te maken. Wij hebben met ons allen de grote moed gehad die sprong vanuit het hoogste licht te maken. Het is een innerlijk beleefde sprong, maar dit hield heel veel in, namelijk: een groot aantal aspecten, zelfs tegenstellingen die in ons leefden, gaande van leven tot leven.

In de duizenden jaren die voorbij zijn gegaan, hebben wij individueel en met anderen, soms ook als een groep, veel van die aspecten kunnen doorleven en daarna kunnen doorzien in zijn essentie. Zo zijn we gekomen tot transformatie en transcendentie.

Maar veel is in ons nog niet verwerkt, niet doorleefd, niet getransformeerd, omdat wij in de afgelopen tijd, daartoe nog niet in staat waren.

Waarom dan niet?

Waarom nu wel en in het verleden niet?

In het verleden hadden wij nog  niet de beschikbaarheid over het optimaal functioneren van het denkvermogen. Wij maken een  nieuwe  sprong in onze gezamenlijke evolutie m.n door de grotere ontwikkeling van ons denkvermogen.

Door de ontwikkeling daarvan in de afgelopen tijd kunnen wij nu de hoge inspiraties, die in ons hoger bewustzijn verkregen werden, in ons dagbewustzijn, ons denkvermogen, ook werkelijk bewust een plaats geven. Ons denkvermogen werkt dan ook als een filter naar het onderbewustzijn toe.

In ons onderbewustzijn rusten, zoals we weten, onze nog niet verwerkte blokkades.Wij zijn op het punt aangeland dat wij ons deze blokkades, deze oude, onverwerkte herinneringstrillingen uit vorige levens, bewust kunnen worden. Dit is mogelijk door de ontwikkeling van ons denkvermogen, maar altijd gebaseerd op en in samenwerking met de liefde van ons hart. Ieder levend wezen, ieder bewustzijn in ons universum kan tot deze transformatie, deze transcendentie komen.

Het bewustzijn van de gehele kosmos is in zijn totaliteit zo ver gekomen op de lange weg van de evolutie, dat dit nu ook mogelijk is maar staan we dit ook toe? Nu, in deze en de komende tijd, zijn we zo ver gekomen, dat we bewust kunnen gaan werken met de dualiteit in ons: het mannelijke en het vrouwelijke, yin en yang, het luciferische en het michaelische, het denken en het voelen. Nu niet langer door deze tegenover elkaar te plaatsen, maar in samenwerking met elkaar werkzaam te laten zijn. Juist nu komen deze energieën, gestuurd door sterke kosmische impulsen, samen dieper in ons bewustzijn. Nu hebben wij een grote mogelijkheid tot de herkenning van deze twee-eenheid te komen.

Dit is wat wij het werkelijk Christusbewustzijn noemen. Nu kunnen wij komen tot de ervaring, de herkenning, de beleving ervan in onszelf. Dit gebeurt door flitsen van plotselinge herkenning en inzicht. Dit kunnen wij allemaal krijgen, ieder op ons eigen geestelijk niveau. Wij zullen moeten voorkomen dat deze krachten zich tegenover elkaar opstellen. Vanuit ons diepste innerlijk is er een oerverlangen om ons hoger bewustzijn in de stof te brengen. Wij durven het nu aan onze oude mentale beperkingen, waar we aan vastzitten, onze oude denkpatronen, tot verandering te brengen. Maar ook hoe wij liefde vormgeven; wat wij in liefde doen, wat we met liefde doen.
Dikwijls zijn onze liefdesuitingen ook gebonden; overheerst door emoties. Wij kunnen nu de liefde en de geestkracht in verbinding met  elkaar brengen en zo in onze persoonlijkheid vormgeven. Wij mensen staan op de kruising: de vuurkracht, de verticaal gerichte geestkracht; de vuurkracht van Lucifer samen met de kracht van Michael; het vrouwelijke aspect, de horizontaal gerichte liefdeskracht. Hierdoor kunnen wij tot een zo hoge liefdesverbinding komen, dat daardoor de  stof zich herstellen kan, waar dat nodig is, maar vooral ook  komen kan tot vernieuwing,  tot een hogere geestkracht.
Twee duizend jaar geleden heeft de historische Christus het Christusbewustzijn tot een totale integratie in de persoonlijkheid gebracht en verwerkelijkt. Zo werd via hem de liefde herkenbaar in z’n stoffelijk zijn. Wij hebben twee duizend jaar nodig gehad om tot dezelfde integratie in ons eigen wezen te kunnen komen.  Steeds heeft de mensheid dit gebeuren gezien als los van zichzelf, als een gebeurtenis ver weg en niet in zichzelf. Nu komt de tijd dat wij de historische Christus in zijn essentie in onszelf herkennen en zo in ons eigen zijn gaan brengen. Pas nu kunnen wij beseffen dat en hoe de historische Christus, de Heer van het licht, dit Christusbewustzijn tot werkelijkheid heeft kunnen brengen en dat dit behoort tot de mogelijkheden van elk mens, op ieders eigen niveau.
Dit besef heeft verstrekkende consequenties.
Het betekent dat niemand het recht heeft zijn medemens, man of vrouw, kind of volwassene, arm of rijk, lichamelijk en/of verstandelijk gehandicapt of niet, vanuit de lagere emotiegebieden en lagere mentale gebieden, te overheersen, te beoordelen of te bekritiseren. Wij, die deze leringen ook werkelijk willen integreren, zullen dan nu zeer liefdevol, vanuit de eigen verantwoordelijkheid, anderen in hun waarde laten. Dan zal in de ander en in ons het goddelijke herkenbaar worden.

Dat gaat niet zomaar. Dan zal men zich dienen af te stemmen op de eigen bron, de eigen inspiratie. Pas dan komen we tot een werkelijk beleven. Want deze kennis mag niet blijven steken op het niveau van het kennen, maar moet tot leven komen. En deze beleving zullen we moeten doorworstelen van niveau tot niveau, op alle aspecten in onszelf en zo komen tot integratie.
Al enige tijd is er in de mensheid dit verlangen, als een oproepende kracht, om tot nieuwe bewustwording te komen en deze inzichten tot een dagelijkse beleving te maken. De vernieuwing van geestkracht is de impuls die de aarde nu bereikt heeft. De integratie ervan, na de herkenning, doet deze verbinding boven ons persoonlijk beleven van liefde uitstijgen. Er is sprake van een liefde die vanuit geest komt, vanuit het hoogste en die in de verdichting via vele sferen tot in de stof opgevangen kan worden getransformeerd, zelfs getranscendeerd, dus totaal vernieuwd kan worden, waardoor het stoffelijke meer en meer wordt opgeheven. Dit is het witte licht, het universele, het hoogste zijn, het volmaakte wat in ons daalt. Dit is het werkelijke Christusbewustzijn, bij iedereen verschillend, maar wel vanuit dezelfde bron.
Laten we ons bewust zijn van de enorme kracht die wij in ons hebben, zodat wij de kracht, die meestal de vorm van macht kreeg om ons te bevestigen, nu gebruiken om ons in werkelijke liefdesintegratie in de wereld te plaatsen. Al deze lichtimpulsen voegen zich tezamen. Dit vormt dan het totale Christusbewustzijn. Zo kunnen we dan spreken van de geboorte van de kosmische, universele Christus.

(Literatuur: Christusbewustzijn door Zohra Noach.)