Tagarchief: Ed Brink

Overpeinzingen over orgaandonatie

  • Auteur: Ed Brink

cirkel1Orgaandonatie is momenteel een onderwerp van gesprek. Al vele jaren wordt gedacht over orgaandonatie als een methode om mensen langer te laten leven. Vanuit overheidswegen zijn diverse regelingen getroffen om het aantal donoren te doen verhogen. Wat juist opvalt is dat ondanks de vele maatregelen er niet meer donoren komen. Wat kan hier de oorzaak van zijn? Wat wordt niet gezien? Vanwaar de vele aarzelingen? Wat beweegt ons om er niet voor te kiezen?

Zelf heb ik jaren lang met een donorcodicil rondgelopen. Ik was overtuigd dat het zinvol was om me als donor te laten registreren. Immers als ik eenmaal dood ben dan heb ik niets meer aan mijn organen en als een ander er dan langer door kan leven leek mij dat een goede mogelijkheid. Ik leefde in die tijd vanuit een meer materialistische visie. Alles is beredeneerbaar en staat los van elkaar.
Later is mijn blik verruimd. Ik ben meer het totale van het leven en de wereld gaan zien. Ik ben mijn lichaam meer als een geheel gaan zien en dat er overal verbinding met het geheel is. Ik ben mijzelf meer gaan beschouwen als leerling die in een wereld staat om in verwondering van de leren. Mijn idee van het grote niets is veranderd in een visie met voortgang van het leven na de dood. Alles in mijn leven heeft een diepere betekenis, die ik vaak niet overzie.

Veelal achteraf worden de verbanden tussen diverse gebeurtenissen mij duidelijk.

De dood is voor mij veranderd in een overgangfase. Het is niet iets om bang voor te zijn. Het is een moment van transformatie. Zelf heb ik een keer op de rand van de dood gestaan en het bleek helemaal niet angstaanjagend te zijn.

Als ik nu terug kom op orgaandonaties dan zijn er een aantal zeer fundamentele vragen die ik zou willen stellen. Waarom zou ik een leven verlengen dat aan zijn of haar eind is gekomen? Waarom zou ik mijn of een ander leven zo lang mogelijk rekken? Is het verlengen van het leven vanuit het hogere bewustzijn aan te bevelen of is het slechts een voortvloeisel vanuit mijn ego dat wil leven? In hoeverre mag ik in het leven ingrijpen? Deze vragen zijn niet eenvoudig te beantwoorden. Er is geen algemeen principe voor orgaandonaties wel of niet.

Vanuit spiritueel oogpunt zijn er vele punten van zorg bij orgaandonatie. Omdat de spirituele kant van orgaandonatie niet betrokken wordt bij de donatie kunnen er verwarringen ontstaan.

De donor geeft een deel van zijn spirituele bagage via het orgaan aan de ontvanger. Het is niet zeldzaam dat een ontvanger na de ingreep vreemde aspecten in zichzelf ontdekt die bij de donor horen.

Gezegd wordt dat de donor niet geheel zijn proces kan afmaken na de dood, doordat een deel van zijn of haar informatie nog aanwezig is in de ontvanger. Er ontstaat een vermenging van energieën.
Als ik dat hoor dan lijkt mij dat onwenselijk en zou de conclusie zijn geen donatie.
Echter alles op deze aarde bestaat uit keuzen die wij zelf hebben te maken. Ik denk dat er niet een eensluidend antwoord gegeven kan worden op de vraag. Het blijft een persoonlijke afweging vanuit mijzelf hoe het voelt om te doneren. De gedachte om een orgaan te ontvangen staat mij op dit moment niet aan. Wel weet ik dat dit makkelijk zeggen is als je niet in de positie verkeerd waarin een transplantatie nodig is om verder te kunnen leven.
Door contact te hebben met personen die een orgaan hebben gekregen kan ik niet  zeggen dat de keuze er makkelijker op wordt. Mijn grootste aarzeling bij donatie is de waardigheid waarop met mijn lichaam omgegaan zal worden mocht de situatie ontstaan dat mijn fysieke dood daar is. Als ik zou weten dat er ook vanuit een spirituele visie er gezorgd zou worden voor een goede overgang van een orgaan van mij naar een ontvanger zou mijn voorbehoud al minder zijn. Naar mijn mening hebben veel mensen onbewust het weten dat doneren meer inhoudt dan alleen het overzetten van een orgaan en stokt dat voor een groot deel het werven van donoren. Als de spirituele kant van de donatie meer zijn intree zou doen dan kan het zijn dat er meer mensen bereid zijn om te doneren of juist niet?
Het blijft een persoonlijke keuze.
Zoals het er voor mij  nu uitziet vertrouw ik op het leven en dat mijn dood op het juiste moment komt en dat daar geen donatie bij nodig is. Of toch……

Overpeinzingen

Door Ed Brink

Lieve mensen,

Vrede hoort bij de Kersttijd.

Het is een behoefte die in deze periode van inkeer en rust naar boven komt.

De kortste dagen zijn aanwezig en laten we het gezellig en goed hebben.

Meditaties van vrede voor de wereld in een wereld die lijkt verscheurd te worden door geweld en oorlogen.

Door de media zijn we volop betrokken bij allerlei gewelddadige conflicten. Ons land is zelfs militair betrokken bij het beteugelen van conflicten. We willen geen conflicten maar zitten er midden in.

De westerse wereld lijkt verlamd door de dreigingen van terreuraanslagen. De vrijheden van de burgers worden ingeperkt om terreur aan te kunnen pakken. Het lijkt allemaal alsof het ons overkomt en we er niets aan kunnen doen.

Hoe is het zover kunnen komen? Wat is er eigenlijk aan de hand?

Als we kijken naar de wereldgeschiedenis dan zijn er altijd conflicten geweest. In de ene periode meer dan de andere. Kennelijk hoort het bij ons; hoort het bij deze wereld waarin we leven. Het is een deel van ons. Tegelijk is er de grote behoefte aan vrede. Behoefte aan het stoppen van de conflicten.

Wat is nodig om de conflictcultuur te stoppen?

De uitspraak ‘zo binnen zo buiten’ geldt ook voor wat we om ons heen zien gebeuren. De wereld laat de conflicten in onszelf zien; laat zien wat er in onszelf aanwezig is. Zolang er conflicten in onszelf aanwezig zijn zullen ze zichtbaar worden om ons heen. Wanneer we in staat zijn onze interne conflicten op te lossen, zullen de uitwendige conflicten verdwijnen.

Vanuit mijn ervaringen met ‘familieopstellingen’ (Dit is een therapievorm om relaties binnen jezelf, binnen de familie, op het werk etc. te onderzoeken en tot een heilzame oplossing te komen)worden de volgende aspecten gezien die nodig zijn voor vrede.

Het eerst wat nodig is, is eerbied voor een ieder en voor het hele leven. Zonder eerbied is geen oplossing van een conflict mogelijk. Eerbied is iets wat velen de laatste tijd verloren hebben.

Ben je instaat vanuit eerbied naar de ander te kijken; met eerbied te kijken naar je voorouders, naar andersdenkenden, naar jezelf, je eigen schaduwkanten, naar een misdadiger?

Dit is meestal geen eenvoudige opgave. Het is wel een begin om te gaan zien wat er is. Dit geldt ook in relatie met anderen. Wanneer we vanuit eerbied naar de ander kunnen kijken, kunnen we de ander en onszelf ook echt zien. Gezien worden is een van de grootste helende krachten die er is. Wanneer dit gebeurt lost al veel op.

Veelal worden binnen families personen niet gezien, vermeden, doodgezwegen. Het kunnen personen zijn die gestorven zijn, personen die iets onvergeeflijks gedaan hebben, een geaborteerde vrucht, etc.. Het bijzondere is dat de spanningen binnen een familie verdwijnen zodra alles wat er is, er ook echt mag zijn. Dit kan heftige emoties met zich meebrengen, maar uiteindelijk verlichting geven en vrede met dat wat is.

Wat is er nog meer nodig? Het is belangrijk dat een ieder zijn of haar  plek heeft. Iedereen heeft recht op zijn eigen plek. Bijvoorbeeld een kind hoort t.o.v. de ouders de kindplek in te nemen en niet die van de ouder. Het eerste kind is het eerste kind en niet de tweede etc. Het innemen van je eigen plek is essentieel. Nemen dat wat is.

Zodra iemand geen plek krijgt ontstaat er een ontwrichting in het geheel; het geheel wordt vervormd. Als dan tijdens een familieopstelling een ieder binnen de familie zijn eigen plek inneemt dan klopt het en treedt er een ontspanning op in het geheel. Vrede is mogelijk.

Een derde ingrediënt is dat er een evenwicht moet zijn tussen geven en nemen. Het komt nogal eens voor dat personen meer geven dan terugkrijgen of juist meer vragen dan geven.

Als er een evenwicht is dan ontstaat ook hier een ontspanning. Vrede is mogelijk.

Als we allen instaat zijn om vanuit eerbied naar elkaar te kijken, een ieder een plek op deze aarde te gunnen en bereid zijn te geven en te ontvangen dan wordt de vrede op aarde mogelijk.

IK WENS U ALLEN EEN VREDIGE TOEKOMST

Een brug slaan naar de reguliere geneeskunde?

Door Ed Brink

In mijn dagelijkse praktijk ben ik arts voor homeopathie en bioresonantie. Dat is t.o.v. de reguliere geneeskunde al zeer alternatief. Heden ten dage praten we lieven in onze beroepsgroep over complementaire en additieve geneeskunde om de aanvullende waarde ervan te laten weerklinken.

Van uit mijn beroep ben ik al jaren geconfronteerd met afwijzing van de additieve geneesmethoden. En dan heb ik het nog niet eens over spiritualiteit in de geneeskunde. Mijn ervaring tot nu toe is dat echte tegenstanders niet van hun plek af te brengen zijn en rotsvast blijven zitten op de afwijzing. Welke argumenten ook gebruikt worden, geen ervan hebben effect. Tenminste niet op korte termijn. Wel is het mogelijk dat op langere termijn er iets van doorkomt en begrip ontstaat. Het is een kwestie van zaaien.

In het algemeen is het voor een ieder angstig geconfronteerd te worden met iets wat hij niet kent en eventueel zijn hele wereldbeeld op zijn kop kan zetten. Dan kan je beter alles ontkennen en doen alsof die andere manier van kijken niet bestaat.

Zij die het hardst roepen zijn vaak degenen die later toch overstag gaan. Er zo hard tegenaan schoppen betekent vaak dat ze er al iets mee hebben maar het nog niet willen toe laten.

Laatst heb ik in een groep de tegenstelling regulier en homeopathie onderzocht om te kijken wat er aan de hand is. Een van de verrassingen uit dit onderzoek was, dat we ons te veel vastzetten met oude beelden van strijd. Terwijl als je je openstelt en serieus je eigen wijze van werken en zijn brengt, er juist interesse is.

Echter zolang je zelf vasthoudt aan dit oude strijdbeeld, blijft deze ook in takt. Jezelf laten zien in waarachtigheid geeft uiteindelijk de doorslag voor acceptatie.

In mijn eigen praktijk kom ik juist veel mensen tegen die al bereid zijn naar hun eigen leven te kijken. Ik verbaas me er dan over hoe gemakkelijk het opgepikt wordt om verbindingen te leggen tussen klachten en leefwijzen en of psychische problemen. Menigmaal is het bespreken van reïncarnatie mogelijk en geeft het meer helderheid in aanwezige problemen.

Deze week had ik twee katholieke zusters in de praktijk die zeer geïnteresseerd waren in de tanga die in mijn praktijk hing en of ik ook een winkel wist waar boeddhistische zang te koop is. Ze vonden dat zo mooi. Geen moment iets van dat is niet katholiek. Gewoon geïnteresseerd!

Artsen in het reguliere zijn individueel vaak makkelijker te benaderen dan als groep. Menig arts heb ik in de praktijk gehad die het voor zijn mede collega’s het verborgen houdt dat hij bij een homeopathisch arts geweest is. Hier geldt sterk de groepsdwang en de angst uit de groep te vallen.

Toch zou het mij niet verbazen als op niet zo’n lange termijn er grote veranderingen optreden. Het bewustzijn dat in de huidige tijd iets snel aan het veranderen is, kan plots een kritiekpunt voorbij gaan en dan is het ineens de gewoonste zaak van de wereld.

Zoals het ijzeren gordijn plots in een korte tijd verdween,  zo kunnen ook plots de bruggen al blijken te bestaan waarbij de andere wijze van kijken geaccepteerd is.

Een hoopvolle gedachte.

Wil ik luisteren of lijden?

Door Ed Brink

In het dagelijkse leven komen we allerlei situaties tegen die een herhaling lijken van voorgaande situaties. Iedere keer weer stoten we op hetzelfde fenomeen en iedere keer weer gaan we er aan voorbij zonder te letten op de zeggingskracht van het gebeuren. We weigeren te leren wat voor ons komt.
De aanwijzingen die we krijgen, onder andere via het lichaam, zijn talrijk.

Echter veelal zijn we niet geneigd er naar te luisteren. De klachten die ontstaan zijn alleen maar lastig en we willen er zo snel mogelijk vanaf.

Een aantal voorbeelden:

Een man met hoofdpijn die altijd weer opkomt zetten als hij het te druk heeft. Tijdens deze hoofdpijn ontstaat bij hem de behoefte alleen te zijn en rust te nemen. Door naar zijn hoofdpijn te kijken en te zien wat het hem doet, namelijk het schakelt hem uit en forceert hem rust te nemen, maakt  duidelijk: Als hij meer rust neemt dan valt de reden voor de hoofdpijn weg  en verdwijnt zelfs.
Een vrouw kreeg steeds heftige oorpijnen. Wat bleek was dat ze in haar dagelijkse leven alsmaar verhalen aan het aanhoren was die haar alleen maar vermoeiden en uitputten. Door de oorpijn werd zij genoodzaakt tegen mensen nee te zeggen en rust te nemen. Wat zij te leren had was meer naar haar
eigen gevoel te luisteren i.p.v. naar anderen en te leren nee te zeggen.

Een man met maagklachten bleek alsmaar te zwaar psychisch belast te worden, hetgeen voor hem niet te verteren was. Door hiernaar te kijken en de last te verlichten verdwenen de klachten.

Christiane Beerland ( “De sleutel tot zelfbevrijding”) heeft voor heel veel klachten een uiteenzetting gegeven van daaronder liggende psychische en spirituele oorzaken. Hierdoor kan je een aanwijzing krijgen waar je zoeken kan. Het is een interessant boek. Hoed je er echter voor om het klakkeloos over te nemen. Dit geldt overigens voor alle boeken met verklaringen voor allerlei klachten (o.a. Louise Hay) Het is altijd een versimpeling van wat er speelt per individu.

Voor een ieder geldt dat iets wat zich alsmaar herhaalt, hetzij lichamelijke klachten, hetzij incidenten, situaties, gevoelens et cetera, dat dit vraagt om aandacht. Je hebt er iets mee. Dit hoeft niet altijd direct duidelijk te zijn. Om het duidelijk te krijgen en die informatie te ontdekken heb je soms veel tijd  nodig. Om achter de reden te komen is ten eerste noodzakelijk alles wat
je tegenkomt serieus te nemen. Meestal doen we het af met het is niet zo belangrijk wat ik voel.  ander is belangrijker. Maar ELKE BELEVING IS BELANGRIJK!!  Elk gevoel wat in je opkomt is van belang. Een gevoel kan je leiden naar jouw waarheid.

Deze waarheid hoeft niet overeen te komen met de waarheid van een ander. Er bestaat geen absolute waarheid. Neem jezelf serieus. Besteed aandacht aan het gevoel. Via het gevoel kan je weer contact maken met de diepere betekenis. Via het gevoel ben je instaat contact te leggen met je eigen ziel. Je bent het waard om gehoord te worden.

Velen vinden zichzelf  niet waardig genoeg om naar te luisteren en luisteren alleen maar naar anderen. Wat jouw leven je te vertellen heeft is van belang. Jij bent een deel van het geheel en als je jezelf niet belangrijk vindt dan vind je tegelijk het geheel niet belangrijk. Jij bent een afspiegeling van het geheel. Alles wat er in je afspeelt kan je ook buiten jezelf om vinden. Zo binnen zo buiten. Oorlogen beginnen door de oorlogen die we in onszelf hebben. De neiging van ons om oorlogen te voeren komt voort uit het niet kunnen omgaan met conflicten binnen onszelf.
De liefde begint door de liefde in jezelf te laten zijn. Door je eigenuitgangspunten wordt de gehele wereld gekleurd. Ben je achterdochtig dan zal je achter alles iets verdachts vinden. Zit je vol wraakgevoelens dan zal je dat overal in de wereld terugvinden. Net zolang totdat je ontdekt dat het uit jezelf komt. Durf naar jezelf te kijken zonder gelijk in de miskenning te
schieten. Gewoon liefdevol naar jezelf kijken. Hoe doe ik het? He, waarom doe ik het eigenlijk zo? Wat voor gevoel zit er achter? Mag ik dat voelen?
Durf ik dat te doorvoelen? Voor elk gevoel geldt dat het gevoeld wil worden. Echter vaak gaan we niet zover en stoppen we het toch weg in het onbewuste.
Wanneer we het uiteindelijk wel durven te doorvoelen kunnen we het loslaten en de energie om het gevoel weg te houden kan dan weer vrij komen. We gaan meer leven. Dan zijn we uiteindelijk meer instaat om vanuit liefde te leven.

Homeopathie en spiritualiteit

door Ed Brink
In het leven zijn we allen op weg vanuit de eenheid om via bewustwording tot liefde te komen. Dit zijn de drie pilaren van Psychosofia. In elk leven worden nieuwe uitdagingen aangegaan om dit proces opgang te brengen. In de huidige tijd is het bewustwordingsproces versneld.
Velen worden momenteel geconfronteerd met zichzelf. Dit kan gaan via allerlei situaties waarin we terecht komen en doordat het lichaam via klachten aangeeft dat er iets niet klopt. Allerlei klachten en ziekten kunnen optreden om het bewustwordingsproces te stimuleren. Mentale en psychische klachten kunnen hetzelfde effect hebben als lichamelijke klachten, als we bereid zijn om te luisteren naar dat wat is.
Diverse boeken zijn verschenen om klachten te verklaren vanuit de achterliggende spirituele achtergrond. Wees wel op uw hoede dat u altijd
weer bij uzelf te rade gaat of het wel klopt wat er in staat.
In wezen gaat het om de weg van het bewustzijn. Maar hoe doen we dat? In de werkgroep “Spiritualiteit  en geneeskunde” besteden we hier aandacht aan
door bij elkaar te kijken hoe we diverse problemen aanpakken en in hoeverre we het bewustwordingsproces stimuleren. Wat in iedergeval duidelijk naar voren komt is dat er een aantal basisgegevens is. Het bewustwordingsproces verloopt  echter niet volgens een strak schema.
Een van de basisgegevens is dat het belangrijk is tot erkenning en acceptatie te komen van de problematiek (of de problematiek nu psychisch of
lichamelijk is, maakt niet uit). Deze zin is eenvoudiger neergezet dan uitgevoerd.
Zodra we naar onzelf kijken en datgene accepteren wat er is dan gaan al snel de alarmbellen rinkelen. Dit accepteren is te pijnlijk. Ik wil alles accepteren maar dit!!!!.
Jezelf accepteren zoals je bent is zo wie zo al niet eenvoudig. We hebben als kind al te vaak gehoord dat er van alles aan ons mankeerde. We kunnen eenvoudig weg niet goed zijn. Als mens zitten we vol met overtuigingen die gebaseerd zijn op eerdere ervaringen. En deze overtuigingen ontnemen ons de
mogelijkheid het leven onbevangen aan te kijken. Zolang er geen acceptatie is van dat wat is, blijft er een innerlijke strijd aanwezig welke veel energie vergt en blokkerend werkt. Het komen tot acceptatie is goed te vergelijken met de fasen die beschreven zijn in het rouwproces. In eerste instantie is de ontkenning. Het is er niet. Er is geen acceptatie. Dan kan er woede ontstaan. Ik wil dit niet.
Daarna kan de verzachting intreden waarbij het verdriet loskomt. Uiteindelijk komen we tot acceptatie in liefde.
Daarna is er een verdere ontwikkeling mogelijk. Veelal blijven mensen in een van de fasen steken. De fasen lopen in de werkelijkheid nogal door elkaar
heen. Belangrijk is te herkennen in welke fase je zit, zodat je jezelf beter kunt begrijpen.
Na de acceptatie van dat wat is, kan vanuit liefde naar de problematiek gekeken worden en tot bewustzijn gebracht worden. Er is geen strijd meer
nodig. Energie komt weer vrij. Bewust-worden betekent zowel het inzicht verkrijgen als het doorleefd hebben. Het wordt een waarheid voor je. Je gaat er naar handelen. Zolang verandering in het handelen niet aanwezig is is het proces nog niet voltooid.
Dit alles is mooi beschreven maar in de praktijk blijkt het lastig te zijn. Er zijn maar weinig mensen die instaat zijn te handelen vanuit het bovengeschrevene.
Dat is een ware levenskunst. Dit vergt veel oefening. In wezen zijn we allen op zoek.
Uiteindelijk kunnen we komen tot het leven vanuit het hogere bewustzijn. Vanuit het hogerezelf. We zijn dan in staat om vanuit het hart te gaan leven.
Dit is iets anders dan te gaan leven vanuit het idee dat alles mooi behoort te zijn. Vanuit het hart leven is iets wat wij nog nauwelijks kunnen bevatten. Het kan hard zijn als dit nodig is. Het kan zacht zijn als het
nodig is. Het gaat met de stroom van het leven mee; mee met de alledaagsheid van het leven.
In werkelijkheid worden we veelal bepaald door de emotionele ontwikkeling van onze persoonlijkheid. Hier liggen vele blokkaden in het handelen, welke we niet even wegpoetsen.
Mijn ervaring als homeopatisch arts is dat je met homeopatische middelen het bewustwordingsproces kunt stimuleren en bevorderen. Dit is een aspect van de
homeopatie die weinig belicht wordt. De nieuwste ontwikkelingen in de homeopatie zijn vooral gericht op het bewustwordingsproces van de mens.
Van steeds meer homeopatische middelen zijn de psychische en spirituele achtergronden bekend waar mensen in hun eigen proces mee geholpen kunnen
worden.  Bij de beoordeling of een middel werkt wordt het bewustworden van de problematiek en het bevrijdende effect daarvan als een belangrijk criterium
gebruikt.
Met behulp van homeopatische middelen kunnen spontaan inzichten ontstaan waarna de klachten/problemen zich geleidelijk laten oplossen. De eigen inbreng, inzichten en keuzen blijven van groot belang. Wat ik vaak zie is dat een homeopatisch middel de blokkade doet verminderen in jezelf waarna je
makkelijker stappen kunt zetten om de problematiek waar het omgaat aan te gaan. Maar zelf heb je altijd nog de keuze om de stap wel of niet te zetten.
Zet je de stap niet dan is de kans groot dat de onderliggende problematiek zich weer gaat vertalen in een klacht. Een homeopatisch middel kan nooit zomaar een probleem wegnemen, maar het proces wel vergemakkelijken.
Ik maak mee dat mensen een lang bewustwordingsproces achter de rug hebben
en dat hetgeen waar het omgaat nog steeds niet is verbeterd.
Een mevrouw bij mij in de praktijk had al vele jaren last van hevige angsten met heftige beelden van concentratiekampen. Door psychoanalyse en andere
methoden had ze de angsten onder ogen gezien maar de angsten bleven sterk aanwezig samen met diverse lichamelijke klachten. Haar verhaal deed mij
denken aan het middel Natrium Iodatum dat bekend staat bij de problematiek rondom overleven en het idee geen overlevingsmogelijkheid te hebben. Deze
vrouw verbeterde binnen een maand aanzienlijk. De klachten verdwenen volledig. Voor mij was dit  bijzonder snel. Dit was alleen mogelijk door het
vele voorwerk wat zij had gedaan voordat ze bij mij kwam. Een man die geheel teruggetrokken leefde en zich afzijdig hield van de wereld doordat hij vele angsten in zich had, maakte op mij een niet geaarde
indruk. Hij was als het ware nog niet echt geincarneerd in zijn lijf. Hydrogenium (waterstof) dat bekend staat om het niet geincarneerd zijn heeft hem weer op de aarde gebracht en in de loop van een jaar is hij de deur
uitgegaan en om in de samenleving weer een plaats gaan veroveren. Hij was in staat zijn angsten aan te zien en nieuwe keuzen te maken.
Vele vormen van problemen kunnen homeopatisch benaderd worden. Stemmenhoren, allerlei angsten, depressiviteit, uitputting, vastzittende emoties en
allerlei lichamelijke klachten komen in aanmerking voor een homeopatische benadering.
Zoals wel duidelijk zal zijn wordt er tijdens de behandeling veel aandacht besteed aan het bewustworden van de achterliggende inzichten.
Inzichten kunnen ook spontaan ontstaan na een homeopatisch middel door dat het via een droom duidelijk wordt. Aan dromen wordt dan ook aandacht besteed. Veelal is het homeopatische middel in staat een verbinding te doen ontstaan tussen de diverse aspecten van de mens. Zowel het psychische, emotionele als het lichamelijke kan erop reageren.
Het is wel de kunst van de homeopatisch arts de juiste problematiek
helder te krijgen en daarbij een goed passend middel te vinden.

door Ed Brink

In het leven zijn we allen op weg vanuit de eenheid om via bewustwording tot liefde te komen. Dit zijn de drie pilaren van Psychosofia. In elk leven worden nieuwe uitdagingen aangegaan om dit proces opgang te brengen. In de huidige tijd is het bewustwordingsproces versneld.

Velen worden momenteel geconfronteerd met zichzelf. Dit kan gaan via allerlei situaties waarin we terecht komen en doordat het lichaam via klachten aangeeft dat er iets niet klopt. Allerlei klachten en ziekten kunnen optreden om het bewustwordingsproces te stimuleren. Mentale en psychische klachten kunnen hetzelfde effect hebben als lichamelijke klachten, als we bereid zijn om te luisteren naar dat wat is.

Diverse boeken zijn verschenen om klachten te verklaren vanuit de achterliggende spirituele achtergrond. Wees wel op uw hoede dat u altijd weer bij uzelf te rade gaat of het wel klopt wat er in staat.

In wezen gaat het om de weg van het bewustzijn. Maar hoe doen we dat? In de werkgroep “Spiritualiteit  en geneeskunde” besteden we hier aandacht aan

door bij elkaar te kijken hoe we diverse problemen aanpakken en in hoeverre we het bewustwordingsproces stimuleren. Wat in iedergeval duidelijk naar voren komt is dat er een aantal basisgegevens is. Het bewustwordingsproces verloopt  echter niet volgens een strak schema.

Een van de basisgegevens is dat het belangrijk is tot erkenning en acceptatie te komen van de problematiek (of de problematiek nu psychisch of lichamelijk is, maakt niet uit). Deze zin is eenvoudiger neergezet dan uitgevoerd.

Zodra we naar onzelf kijken en datgene accepteren wat er is dan gaan al snel de alarmbellen rinkelen. Dit accepteren is te pijnlijk. Ik wil alles accepteren maar dit!!!!.

Jezelf accepteren zoals je bent is zo wie zo al niet eenvoudig. We hebben als kind al te vaak gehoord dat er van alles aan ons mankeerde. We kunnen eenvoudig weg niet goed zijn. Als mens zitten we vol met overtuigingen die gebaseerd zijn op eerdere ervaringen. En deze overtuigingen ontnemen ons de

mogelijkheid het leven onbevangen aan te kijken. Zolang er geen acceptatie is van dat wat is, blijft er een innerlijke strijd aanwezig welke veel energie vergt en blokkerend werkt. Het komen tot acceptatie is goed te vergelijken met de fasen die beschreven zijn in het rouwproces. In eerste instantie is de ontkenning. Het is er niet. Er is geen acceptatie. Dan kan er woede ontstaan. Ik wil dit niet.

Daarna kan de verzachting intreden waarbij het verdriet loskomt. Uiteindelijk komen we tot acceptatie in liefde. Daarna is er een verdere ontwikkeling mogelijk. Veelal blijven mensen in een van de fasen steken. De fasen lopen in de werkelijkheid nogal door elkaar heen. Belangrijk is te herkennen in welke fase je zit, zodat je jezelf beter kunt begrijpen.

Na de acceptatie van dat wat is, kan vanuit liefde naar de problematiek gekeken worden en tot bewustzijn gebracht worden. Er is geen strijd meer. Energie komt weer vrij. Bewust-worden betekent zowel het inzicht verkrijgen als het doorleefd hebben. Het wordt een waarheid voor je. Je gaat er naar handelen. Zolang verandering in het handelen niet aanwezig is is het proces nog niet voltooid.

Dit alles is mooi beschreven maar in de praktijk blijkt het lastig te zijn. Er zijn maar weinig mensen die instaat zijn te handelen vanuit het bovengeschrevene.

Dat is een ware levenskunst. Dit vergt veel oefening. In wezen zijn we allen op zoek.

Uiteindelijk kunnen we komen tot het leven vanuit het hogere bewustzijn. Vanuit het hogerezelf. We zijn dan in staat om vanuit het hart te gaan leven.

Dit is iets anders dan te gaan leven vanuit het idee dat alles mooi behoort te zijn. Vanuit het hart leven is iets wat wij nog nauwelijks kunnen bevatten. Het kan hard zijn als dit nodig is. Het kan zacht zijn als het nodig is. Het gaat met de stroom van het leven mee; mee met de alledaagsheid van het leven.

In werkelijkheid worden we veelal bepaald door de emotionele ontwikkeling van onze persoonlijkheid. Hier liggen vele blokkaden in het handelen, welke we niet even wegpoetsen.

Mijn ervaring als homeopatisch arts is dat je met homeopatische middelen het bewustwordingsproces kunt stimuleren en bevorderen. Dit is een aspect van de homeopatie die weinig belicht wordt. De nieuwste ontwikkelingen in de homeopatie zijn vooral gericht op het bewustwordingsproces van de mens.

Van steeds meer homeopatische middelen zijn de psychische en spirituele achtergronden bekend waar mensen in hun eigen proces mee geholpen kunnen

worden.  Bij de beoordeling of een middel werkt wordt het bewustworden van de problematiek en het bevrijdende effect daarvan als een belangrijk criterium gebruikt.

Met behulp van homeopatische middelen kunnen spontaan inzichten ontstaan waarna de klachten/problemen zich geleidelijk laten oplossen. De eigen inbreng, inzichten en keuzen blijven van groot belang. Wat ik vaak zie is dat een homeopatisch middel de blokkade doet verminderen in jezelf waarna je makkelijker stappen kunt zetten om de problematiek waar het omgaat aan te gaan. Maar zelf heb je altijd nog de keuze om de stap wel of niet te zetten.

Zet je de stap niet dan is de kans groot dat de onderliggende problematiek zich weer gaat vertalen in een klacht. Een homeopatisch middel kan nooit zomaar een probleem wegnemen, maar het proces wel vergemakkelijken.

Ik maak mee dat mensen een lang bewustwordingsproces achter de rug hebben en dat hetgeen waar het omgaat nog steeds niet is verbeterd.

Een mevrouw bij mij in de praktijk had al vele jaren last van hevige angsten met heftige beelden van concentratiekampen. Door psychoanalyse en andere methoden had ze de angsten onder ogen gezien maar de angsten bleven sterk aanwezig samen met diverse lichamelijke klachten. Haar verhaal deed mij denken aan het middel Natrium Iodatum dat bekend staat bij de problematiek rondom overleven en het idee geen overlevingsmogelijkheid te hebben. Deze vrouw verbeterde binnen een maand aanzienlijk. De klachten verdwenen volledig. Voor mij was dit  bijzonder snel. Dit was alleen mogelijk door het vele voorwerk wat zij had gedaan voordat ze bij mij kwam.

Een man die geheel teruggetrokken leefde en zich afzijdig hield van de wereld doordat hij vele angsten in zich had, maakte op mij een niet geaarde indruk. Hij was als het ware nog niet echt geincarneerd in zijn lijf. Hydrogenium (waterstof) dat bekend staat om het niet geincarneerd zijn heeft hem weer op de aarde gebracht en in de loop van een jaar is hij de deur uitgegaan en om in de samenleving weer een plaats gaan veroveren. Hij was in staat zijn angsten aan te zien en nieuwe keuzen te maken.

Vele vormen van problemen kunnen homeopatisch benaderd worden. Stemmenhoren, allerlei angsten, depressiviteit, uitputting, vastzittende emoties en allerlei lichamelijke klachten komen in aanmerking voor een homeopatische benadering.

Zoals wel duidelijk zal zijn wordt er tijdens de behandeling veel aandacht besteed aan het bewustworden van de achterliggende inzichten. Inzichten kunnen ook spontaan ontstaan na een homeopatisch middel door dat het via een droom duidelijk wordt. Aan dromen wordt dan ook aandacht besteed. Veelal is het homeopatische middel in staat een verbinding te doen ontstaan tussen de diverse aspecten van de mens. Zowel het psychische, emotionele als het lichamelijke kan erop reageren.

Het is wel de kunst van de homeopatisch arts de juiste problematiek helder te krijgen en daarbij een goed passend middel te vinden.

Lichaam en spiritualiteit

Door Ed Brink

De mens en alles om ons heen heeft een spirituele oorsprong. Dit betekent dat alles om ons heen meerdere dimensies in zich draagt dan met de gebruikelijke lichamelijke vijf zintuigen te bemerken is. Bij spiritualiteit denken we aan de geestelijke oorsprong van de wereld ?het hogere? en ontstaat snel de vergissing die al lange tijd begaan wordt, dat het aardse en het meest aardse van de mens het lichaam, minderwaardig zou zijn t.o.v. het geestelijke. Echter alles is van geestelijke oorsprong en zo ook het lichaam. Het lichaam volgt de meest aardse wetten en is relatief het traagst reagerend. Het emotionele van de mens reageert sneller en het mentale weer sneller.

In de huidige maatschappij hebben we de verbinding met onze geestelijke deel merendeels verbroken. We denken dat alles wat we gewaar kunnen worden via onze lichamelijke zintuigen het enige ware is. Dit heeft als gevolg dat we vrij zijn komen te staan van het geestelijke. Echter dit is maar schijn. De verbinding die tussen de geestelijke wereld via de ziel met de persoon is, is nooit weg geweest. Wel door te denken dat deze verbinding er niet is zijn we bewust de verbinding kwijt geraakt. De energie volgt de gedachte.

Een ieder van ons heeft een eigen wereldbeeld opgebouwd door de ervaringen, die we opgedaan hebben in het huidige en vorige levens, en leeft vandaar uit. Dit wereldbeeld, bijvoorbeeld de wereld is boosaardig of de wereld is een groot lijden, roept via de betreffende trillingen dezelfde trilling op en zal het wereldbeeld bevestigen. Als ik wantrouwig ben naar de wereld toe dan zal alles wat ik mee maak verkleurd worden door deze blik en zal ik overal iets achter zoeken ook al bedoelt de ander dat niet zo. Je zult steeds bevestigd worden in je eigen beeld van de wereld.

Alleen open en oprecht naar jezelf kijken kan een opening geven je eigen overtuigingen te gaan doorzien.

Alle overtuigingen hebben hun weerslag op het lichaam. Het lichaam vertegenwoordigt in de meest vaste vorm hetgeen je in spiritueel oogpunt bent. Het lichaam volgt de spirituale wetmatigheden op de meest aardse vorm. Oorzaak en gevolg zijn ook  hier werkzaam. Bij de conceptie ben je het verbond met het lichaam aangegaan een leerschool op aarde te doorgaan.

Het lichaam dat je daarbij hebt gekregen is je daarbij van dienst. Het lichaam is een zeer intelligent instrument dat direct reageert op de gemoedstoestand van de persoon. Langdurige blokkaden in het gevoelsleven geven hun neerslag in het lichaam. En het lichaam reageert daarop met sensaties als pijnen en andere ongemakken.

Deze ongemakken vinden we meestal maar lastig en proberen we zo snel mogelijk kwijt te raken door bv. pillen. We gaan hierbij voorbij aan het feit dat het lichaam reageert op de gemoedstoestand van de persoon. Deze toestand wordt door pillen niet aangepakt. Het idee dat klachten iets zeggen over je eigen functioneren is alleen maar lastig en voelen we vaak als een bedreiging. De klachten moeten zo snel mogelijk over zijn. Op die manier gaan we voorbij aan de lessen die het lichaam ons geeft. We verbreken de band met het lichaam. We willen het niet voelen.  Door het lichaam worden we echter uiteindelijk  gedwongen  tot inkeer  te komen, omdat het echt niet meer verder gaat. We moeten wel luisteren. Als we beter hadden geluisterd dan hadden we al eerder gemerkt dat er iets niet klopte.

De verbinding tussen de persoon en zijn/haar lichaam is vaak grotendeels verbroken. Het herstel van de verbinding is vaak het eerste vereiste om tot genezing te komen. In mijn praktijk kom ik dit probleem bij velen tegen. Velen begrijpen dat er iets niet klopt maar hoe het zit is onduidelijk. De verbinding tussen de persoon en het lichaam is vaak al zeer lang verbroken.

Hoe krijgen we de verbinding weer terug?

Het lichaam kan als een zelfstandige eenheid benaderd worden en uitgenodigd worden weer contact te maken. Dit is niet iets wat eventjes gebeurd.

Het is nodig regelmatig stil te worden door bijvoorbeeld een halfuur stil te zitten en tot rust te komen. In rust wordt het weer mogelijk signalen van het lichaam te gaan herkennen. Je kunt het lichaam letterlijk uitnodigen te vertellen wat er aan de hand is. Door de intentie voor jezelf uit te spreken dat je weer contact wilt hebben met het lichaam en weer wilt luisteren naar het lichaam zal de opening geven voor een hernieuwd contact. Door bijvoorbeeld je aandacht te vestigen op de plek met de meeste spanning kan je proberen contact te maken met die plek en het uitnodigen te vertellen wat er aan de hand is. Veelal gebeurt er de eerste keren niets. Echter de aanhouder wint. Als je werkelijk serieus bereid bent naar je lichaam te luisteren dan zal er weer contact ontstaan en je duidelijk worden wat er aan de hand is. Dit kan op verschillende manieren gebeuren, doordat er een gevoel omhoog komt, doordat er een beeld zichtbaar wordt, doordat je een ingeving krijgt, een droom krijgt etc. Het antwoord kan op een onverwacht moment komen. Het is de kunst het signaal te leren herkennen en er bij stil te willen staan.

Meestal komt het op een onverwacht moment. Een moment waarop je even de controle loslaat op je denken en voelen. Op zo?n moment kan er plots een inzicht ontstaan. Neem het serieus en kijk ernaar. Vaak hebben we het idee dat kan niet waar zijn of het is niets. Waar het omgaat is alles wat je voelt, ervaart, etc. serieus te nemen en er aandacht aan te geven. Neem je lijf serieus. Het is een pracht van een tempel voor de geest waardoor allerlei aardse lessen geleerd kunnen worden.

Grenzen

Door Ed Brink

Grenzen is een fenomeen dat we overal op deze aarde tegenkomen. Landen hebben grenzen, steden hebben grenzen, families hebben grenzen, personen hebben grenzen, lichamen hebben grenzen, cellen hebben grenzen.

Overal komen we grenzen tegen. Dit kan zowel zeer fysiek zijn als meer mentaal.

Hoor je ergens wel of niet bij. Waar ligt de grens? Vele grenzen worden door onszelf bepaald. Wat wil ik wel doen en wat niet?  Wat is van mij en wat van de ander?

Vanuit spiritueel oogpunt komen we vanuit de eenheid met het goddelijke en splitsen we ons van het goddelijke af. Er ontstaan grenzen. Er ontstaan nieuwe eenheden,  zielen, die van elkaar gescheiden zijn. Vanuit de ziel wordt een reis gemaakt om tot bewustzijn te kunnen komen van wie we zijn. Zolang we in de eenheid zijn weten we niet van “mijn en dijn” en kunnen we niet van onszelf  bewust worden. Uit de eenheid komen we wel het “mijn en dijn” tegen. Er blijken er verschillen te zijn. Grenzen geven een afgrenzing. We komen  alleen te staan. Alleen zijn wordt door veel mensen als onprettig ervaren. We zijn merendeels op zoek naar juist de eenheid met de ander. Het woord alleen bestaat uit al en Eén dat wil zeggen:  Eén in het al. Onze heimwee naar de eenheid doet vaak grensvervaging ontstaan. Ik wil zo graag bij de ander zijn, erbij horen, dat ik mezelf grotendeels inlever bij de ander. Ik durf geen nee te zeggen want dan wijs ik de ander af en kan ik afgewezen worden. Weg eenheid.

We vergeten dat de eenheid en het eenheidsgevoel in onszelf aanwezig is. We zijn de eenheid in en met onszelf vaak kwijt geraakt. De verbinding is verbroken en  we gaan op zoek naar een eenheid buiten onszelf. Hierdoor raken we verstrikt in afhankelijkheidssituaties. We worden afhankelijk van wat er in de buitenwereld mogelijk is. We worden afhankelijk van het gedrag van de ander.

In het eerste jaar vormen moeder en kind een eenheid. Deze eenheid wordt geleidelijk verbroken gedurende het leven. Het kind ontdekt de eenheid in zichzelf. Het gaat “nee zeggen” en trekt grenzen. Ik ben ik en jij bent jij. We gaan onderscheid maken.

Bij de incarnatie worden we gekoppeld aan een lijf dat duidelijk zijn eigen grenzen heeft. We worden begrensd en dus beperkt.  Dit heeft een duidelijk doel,  namelijk om ons in staat te stellen een deel van onszelf te ontdekken. Zou alles ineens aan bod komen dan zou het niet meer te overzien zijn. Vandaar dat er vele incarnaties nodig zijn om allerlei aspecten van onszelf te ontdekken.

In het dagelijkse leven komen we overal grenzen tegen. Dit kunnen fysieke grenzen zijn zoals het lichaam, een kamer, een tuin etc. Andere grenzen komen we tegen op menselijk vlak: psychisch,  emotioneel, denken ; grenzen op intermenselijk vlak,  bepaald door onderlinge afspraken, expliciet en impliciet. Overal komen we het fenomeen grenzen tegen.

In de praktijk kom ik meermalen allerlei problemen tegen op het gebied van grenzen.

Wat zijn onze grenzen?  In hoeverre bewaak ik mijn eigen grenzen? In hoeverre laat ik anderen over mijn eigen grenzen heen gaan? Waar treedt grensvervaging op? Durf ik grenzen aan te geven? Durf ik nee te zeggen?

Op het spirituele vlak wordt veel aandacht besteedt aan het invoelend vermogen. Het invoelend vermogen kan grenzeloos lijken. Ik kan invoelen wat de ander voelt. Het lijkt alsof hier geen grens is. Dit is niet juist. Bij het invoelend vermogen zijn ook grenzen aanwezig, echter minder duidelijk dan de grens van je lijf. Vooral als je je eigen invoelend vermogen vergroot is het noodzakelijk  grip te krijgen op het kunnen aanleggen van grenzen op het  energetisch vlak.

Bij het invoelen van een ander geeft deze vaak onbewust  daarvoor toestemming, maar hij kan ook (on-)bewust weigeren  zo informatie te laten verkrijgen. Bij geen toestemming zal de informatie niet doorkomen. De grens wordt bepaald door je eigen wil. Wat wil ik en wat sta ik toe. Als je je hier meer  van bewust  bent dan blijkt je eigen wil een sterk instrument te zijn  om grenzen aan te geven. Jij bepaalt wat je wel en niet toe laat. Jij bepaalt of je iemand toelaat of niet.

Onbewust treedt vaak energie-uitwisseling op tussen personen. De een komt fris uit een gesprek en de ander voelt zich leeg gezogen. Het is van belang daar grip op te krijgen. Hiervoor zijn allerlei methoden. Via visualisatie van beelden kan je zelf grenzen aangeven. Door duidelijk te zijn naar jezelf toe wat je wel en niet wilt ontstaan ,grenzen die anderen niet kunnen overschrijden. Echter vergis je niet in je eigen wil. Je eigen wil kan minder duidelijk zijn dan je denkt. Zelfkennis is hierbij van belang. In hoeverre wordt mijn wil niet mede bepaald door nog onbewuste tegenstrijdige gedachten en gevoelens?

De eigen grenzen zijn van belang. Je hebt recht grenzen aan te geven. Je eigen individualiteit is van belang. Jij als onderdeel van het geheel is van belang. Als je je zelf ondergeschikt maakt aan de ander, maak je het geheel ondergeschikt. Jij bent belangrijk.

Ed Brink, homeopatisch arts voor zowel lichamelijke klachten als voor psychische klachten. Homeopathie kan tevens gebruikt worden om het ontwikkelingsproces te versterken. Elke klacht kan leiden tot bewustwording en ontwikkeling.