Tagarchief: Kerst

Kerstgedachten

Door Martiny Keur-van Velden

Terwijl ik dit opschrijf gaan mijn gedachten gelijk naar de tijd  begin jaren zestig, dat ik deel uitmaakte van een maatschappijkritisch cabaretgroepje.

We zongen daarin rond de  kerst het volgende liedje dat slaat op de uiterlijkheden van het kerstfeest zonder verdere diepgang.

KERSTGEMIS:

Wij hebben de boodschap ontvangen , Gloria

en toen een bal in de kerstboom gehangen

Vervolgens vervolgden we ons bestaan

de tijd dient tenslotte verder te gaan

al is er een sterre stil blijven staan , Gloria.

Wij hebben de boodschap ontvangen , Gloria

en toen een kip aan het spit gehangen

Vervolgens chambreerden we onze wijn

tot viering van het geboortefestijn

en aten tot schade van onze lijn , Gloria

Wij hebben de boodschap ontvangen, Gloria

en toen de hoorn weer opgehangen

We luisterden naar de Maastrichter Staar

die zingt er het kerstfeest zo vloeiend en klaar

en roddelen dan nog wat over elkaar , Gloria

De kerstdagen zijn weer verstreken Gloria

we zijn op de boom al uitgekeken

Nu duurt het weer een hele poos

we bergen ons kerstfeest in de doos

De kip was taai dit jaar zei Koos , Gloria

Ja, zou er eigenlijk veel veranderd zijn ? In de kersttijd zie je mensen met boze gezichten

achter hoogopgestapelde winkelwagentjes lopen duwen en zuchtend in de rij bij de kassa staan.

Maakt welvaart wel zo gelukkig? In ontwikkelingslanden zie je altijd stralende gezichten boven een kommetje eten, of lijkt dit maar zo?

Maar wat is die boodschap dan wel van Kerstmis of is het een romantische legende ?

Is Jezus eigenlijk wel op kerstmis geboren en was hij nu Jezus of Christus?

Op 25 december vieren we eigenlijk de geboorte van het licht; de zon die haar levensbrengende stralen naar de aarde zendt. Maar niet alleen van de uiterlijke zon, want die is slechts het symbool van de geestelijke zon; de Christusenergie, die de geesteskiemen de materie inzendt

De oude volkeren ,die smalend zonaanbidders werden genoemd, hadden waarschijnlijk een diepere verbinding met en besef van de Christuszon der wereld als levensbrenger in ziel en lichaam, als de westerse volken binnen hun kerken

In deze klimaatcirkel werd overal op midwinter een geboortefeest gevierd. Bij Syriërs Attis,

bij de Phrygiërs Adonis,  bij de Assyrrs Thammus enz.

De verhalen rond de goddelijke geboorte zijn in al deze godsdiensten en religies ongeveer hetzelfde.

In Bethlehem was een Adonis heiligdom. Daar werd elk jaar de geboorte van de nieuwe eenjarige verschijningsvorm van Christus, de levensgeest of jaargod, op aarde gevierd.

.Overal wordt het nieuwe jaar als een pasgeboren kind, een zoon van het oude jaar; als oude man voorgesteld. Ook het kerstkind dus en St. Jozef in de stal met een herdersstaf in de vorm van het gaffelkruis. Dat is de oeroude rune van de geboorte van de lente.

In de meester Jezus werd na zijn doop in de Jordaan, de laatste drie jaren van zijn leven, de Christusenergie werkzaam, hij werd toen Jezus de Christus genoemd.

Iemand die zich verbindt met zijn inwonende geest, de Christus, spreekt vanuit die Geest.

Als Jezus dus later spreekt van Ik en Mij bedoelt hij niet zijn persoon , maar zijn Goddelijke Vonk zijn Geest.

Zijn persoon is dan de spreekbuis van die Goddelijke Geest geworden. Dit kan bij elk mens zo zijn die zich bewust wordt van zijn Goddelijke Vonk en zich daarmee identificeert.

Jezus heeft door zijn leven en sterven waarbij hij zelfs zijn angst kon loslaten en in liefdevolle

vergeving naar zijn vijanden kon zijn, laten zien hoe de goddelijke liefde werkt.

Zodoende is het nu voor ons ook mogelijk geworden ons te verbinden met onze goddelijke bron die in ieder van ons aanwezig is.

Dat is wat we met kerstmis eigenlijk vieren de geboorte van het Licht in ieder van ons.

We hebben er alleen 2000 jaar over gedaan om dit te beseffen.

Kerstmis: Vrede op aarde?

Door Johanna Beaart

Hoe vaak hebben wij elkaar al vrede op aarde gewenst? Hoe vaak zijn wij ons echt bewust van wat wij op dat moment zeggen? Vrede op aarde, droom of een mogelijke werkelijkheid? Als wij alleen al in onze eigen kleine kring kijken dan beseffen wij dat echte vrede alleen bereikt kan worden door keihard aan onszelf te werken. Elke “oorlog” begint met twee personen. Een klein conflict is altijd het begin. Doordat wij mensen de onhebbelijke gewoonte hebben ons meer of minder dan een ander te voelen, schieten wij regelmatig in een conflict. Vrede op aarde is daardoor steeds meer een droom dan werkelijkheid.

Het goede nieuws is dat, als wij met elkaar in het klein beginnen, wij in staat zijn die vrede op aarde te verwezenlijken. Wij moeten dan beginnen met te accepteren dat iedereen anders is. Tevens onderkennen wij tegelijkertijd, dat de ander gelijk aan onszelf is. Als je dat beseft vanuit jouw eigen diepste weten dan ga je niet meer boven of onder die ander staan. Je voelt je zijn gelijke en behandelt de ander, zoals jezelf behandeld wil worden. Of die ander nou blank, bruin, zwart of geel is, dat maakt je dan niet meer uit. Ook niet uit welk land hij of zij afkomstig is. Of het een allochtoon of een autochtoon is. Of iemand rijk of arm is, dat doet er allemaal niet meer toe. Jouw wereld is zijn wereld en andersom. Je wilt dat iedereen het goed heeft. Als wij elkaar met kerstmis vrede op aarde wensen dan geldt dat voor alle mensen, waar ook ter wereld.

Al die oorlogen zijn begonnen met een ziekelijke gedachte: ik wil slimmer, mooier, beter, rijker, machtiger zijn dan de ander. Echte vrede is alleen te bereiken door dat los te laten. Door jezelf en de ander totaal te accepteren. Jezelf uit te delen in onbaatzuchtige liefde. Alleen Liefde overwint elke oorlog. Laten wij in het klein beginnen door die Liefde uit te stralen naar een ieder in onze omgeving.

Je zult ontdekken hoeveel oorlogzuchtige gedachten in een ieder van ons leven en hoe moeilijk het is om in het klein vrede op aarde te brengen. Moeilijk, maar niet onmogelijk!

Probeer het gewoon eens en doe steeds opnieuw je uiterste

best om jouw eigen grote ego op zij te zetten. Met elke liefdevolle poging komen wij met z’n allen steeds dichter bij die door ons zo gewenste vrede op aarde.

Ik wens u allen een liefdevolle vredige Kerst en een tolerant 2007.

Heer van het Licht

geef mij inzicht

in mijn totale zijn

maak mijn donkere kanten rein

door Uw Zuivere Licht naar mij uit te stralen

laat mij in dit leven, mijn Zielendoel halen

waarvoor ik naar de aarde gekomen ben

zorg dat ik mezelf in diepte herken

zodat ik mijn Zielendoel waar kan maken

laat Uw Zuivere Liefdeslicht mijn hart raken

waar Uw Licht in mij leeft

dat mij het Eeuwige leven geeft

raak mij elke dag even aan

dan zal mijn aardse bestaan

steeds lichter en Liefdevoller gaan

Dank U Heer van het Licht

voor elk nieuw inzicht.

Overpeinzingen

Door Ed Brink

Lieve mensen,

Vrede hoort bij de Kersttijd.

Het is een behoefte die in deze periode van inkeer en rust naar boven komt.

De kortste dagen zijn aanwezig en laten we het gezellig en goed hebben.

Meditaties van vrede voor de wereld in een wereld die lijkt verscheurd te worden door geweld en oorlogen.

Door de media zijn we volop betrokken bij allerlei gewelddadige conflicten. Ons land is zelfs militair betrokken bij het beteugelen van conflicten. We willen geen conflicten maar zitten er midden in.

De westerse wereld lijkt verlamd door de dreigingen van terreuraanslagen. De vrijheden van de burgers worden ingeperkt om terreur aan te kunnen pakken. Het lijkt allemaal alsof het ons overkomt en we er niets aan kunnen doen.

Hoe is het zover kunnen komen? Wat is er eigenlijk aan de hand?

Als we kijken naar de wereldgeschiedenis dan zijn er altijd conflicten geweest. In de ene periode meer dan de andere. Kennelijk hoort het bij ons; hoort het bij deze wereld waarin we leven. Het is een deel van ons. Tegelijk is er de grote behoefte aan vrede. Behoefte aan het stoppen van de conflicten.

Wat is nodig om de conflictcultuur te stoppen?

De uitspraak ‘zo binnen zo buiten’ geldt ook voor wat we om ons heen zien gebeuren. De wereld laat de conflicten in onszelf zien; laat zien wat er in onszelf aanwezig is. Zolang er conflicten in onszelf aanwezig zijn zullen ze zichtbaar worden om ons heen. Wanneer we in staat zijn onze interne conflicten op te lossen, zullen de uitwendige conflicten verdwijnen.

Vanuit mijn ervaringen met ‘familieopstellingen’ (Dit is een therapievorm om relaties binnen jezelf, binnen de familie, op het werk etc. te onderzoeken en tot een heilzame oplossing te komen)worden de volgende aspecten gezien die nodig zijn voor vrede.

Het eerst wat nodig is, is eerbied voor een ieder en voor het hele leven. Zonder eerbied is geen oplossing van een conflict mogelijk. Eerbied is iets wat velen de laatste tijd verloren hebben.

Ben je instaat vanuit eerbied naar de ander te kijken; met eerbied te kijken naar je voorouders, naar andersdenkenden, naar jezelf, je eigen schaduwkanten, naar een misdadiger?

Dit is meestal geen eenvoudige opgave. Het is wel een begin om te gaan zien wat er is. Dit geldt ook in relatie met anderen. Wanneer we vanuit eerbied naar de ander kunnen kijken, kunnen we de ander en onszelf ook echt zien. Gezien worden is een van de grootste helende krachten die er is. Wanneer dit gebeurt lost al veel op.

Veelal worden binnen families personen niet gezien, vermeden, doodgezwegen. Het kunnen personen zijn die gestorven zijn, personen die iets onvergeeflijks gedaan hebben, een geaborteerde vrucht, etc.. Het bijzondere is dat de spanningen binnen een familie verdwijnen zodra alles wat er is, er ook echt mag zijn. Dit kan heftige emoties met zich meebrengen, maar uiteindelijk verlichting geven en vrede met dat wat is.

Wat is er nog meer nodig? Het is belangrijk dat een ieder zijn of haar  plek heeft. Iedereen heeft recht op zijn eigen plek. Bijvoorbeeld een kind hoort t.o.v. de ouders de kindplek in te nemen en niet die van de ouder. Het eerste kind is het eerste kind en niet de tweede etc. Het innemen van je eigen plek is essentieel. Nemen dat wat is.

Zodra iemand geen plek krijgt ontstaat er een ontwrichting in het geheel; het geheel wordt vervormd. Als dan tijdens een familieopstelling een ieder binnen de familie zijn eigen plek inneemt dan klopt het en treedt er een ontspanning op in het geheel. Vrede is mogelijk.

Een derde ingrediënt is dat er een evenwicht moet zijn tussen geven en nemen. Het komt nogal eens voor dat personen meer geven dan terugkrijgen of juist meer vragen dan geven.

Als er een evenwicht is dan ontstaat ook hier een ontspanning. Vrede is mogelijk.

Als we allen instaat zijn om vanuit eerbied naar elkaar te kijken, een ieder een plek op deze aarde te gunnen en bereid zijn te geven en te ontvangen dan wordt de vrede op aarde mogelijk.

IK WENS U ALLEN EEN VREDIGE TOEKOMST

Spiritualiteit in het onderwijs

Universeel Kerstmis

Door Anna Lamb

De klas was gehuld in het warme licht van tientallen kaarsvlammetjes. Elke morgen in de kersttijd werd er een verhaal voorgelezen, afgewisseld met het zingen van kerstliedjes.

Ieder kind had zijn eigen kaarsje voor zich.

Doodstil en vol aandacht keken de grijze, blauwe, donkere en vele bruine ogen mij aan. Zestien nationaliteiten in Eén klas, met vele verschillende culturele achtergronden en religies. Hoe kon je als leerkracht en leerlingen elkaar in eenheid ontmoeten tijdens het Kerstfeest?

Het licht ging weer aan. Ieder kind kreeg een blad voor zich met daarop een cirkel. Voor hem stond een mandje met kleurpotloden.

Ik sprak met hen over vrede; dat wij bij de vrede in onszelf kunnen komen als we onze gedachten en gevoelens even proberen stil te leggen. Zo kun je contact krijgen met een diep gevoel van vrede in jezelf.

‘Als je wilt, sluit je je ogen, zodat je niet afgeleid wordt en zal ik een muziekje aanzetten dat ook ‘Vrede’ heet. Als je wilt, mag je in de cirkel gaan tekenen hoe jouw vrede er uitziet. Ik heb een potje met echte gouden verf en een penseel waarmee je het mooiste plekje in je tekening goud mag maken’, besloot ik.

Zonder enig commentaar sloot ieder zijn ogen. Er daalde een gezegende stilte in de klas. Ontroerd keek ik naar de verstilde gezichtjes, die vol overgave hun eigen innerlijk pad betraden.

Bij Lonneke stroomden spontaan de tranen over de wangen. Ik ging naast haar zitten en vroeg of alles goed ging.

“Ik voel zo veel verdriet, juf”, fluisterde zij. “Kijk er eens onder” sprak ik zacht terug. Even was het stil. “O juf, ik zie allemaal licht, goud..” en toen “ juf, ik zie twee handen. Ze willen mij helpen.”Door haar tranen heen, straalden haar ogen. “Als je wilt, mag je het tekenen”, zei ik. Zo ging ik naar ieder kind.

“Ik zie alleen maar een grijze mist”, sprak een jongen, van wie ik wist dat hij heel veel verdriet in zich had. “Ga maar tekenen”, zei ik, en laat onder die mist de zon eens schijnen.”Blij verbaasd tekende hij vol overgave zijn eigen, voor hem nu zichtbaar geworden licht.

“Juf”, giechelde een klein ondeugend meisje, “Ik zie alleen maar sterretjes fonkelen.” Haar cirkel was vol getekend met allemaal prachtige, gouden sterretjes.

Louis zijn tekening was voor een groot gedeelte gevuld met zwart. Het centrum bestond uit een grote, gouden ster.Louis keek stil met een ernstig gezicht naar zijn tekening. Met betraande ogen keek hij mij aan. Het verdriet dat de scheiding van zijn ouders hem had aangedaan, lag nog vers op zijn gezicht. “Nu weet je Louis, dat als je verdriet hebt je vrede en rust kunt vinden bij die gouden ster van vrede in jezelf.” Hij knikte en gerustgesteld tekende hij weer verder.

Als laatste kwam ik bij Sandra. In haar cirkel straalde een prachtige gouden ster als een explosie van het mooiste gouden vuurwerk. Aan de randjes had zij rode hartjes getekend.

“En San, hoe ging ‘t bij jou”, fluisterde ik zacht. Met een gelukkige glimlach keek zij mij aan en wat verbaasd zei ze zacht: “Juf, er is binnen in mij alleen maar liefde!”

Ik knikte ontroerd.

Begrijpt U nu waarom ik zo lang schooljuffrouw bleef? Vooral met Kerstmis?