Tagarchief: levensfase

Een moeizame weg

Door Johanna Beaart

Vanuit onze werkgroep de laatste levensfase zijn wij druk aan het brainstormen over hoe wij een brug kunnen slaan tussen wat regulier gebruikelijk is en wat wij vanuit onze spirituele visie graag regulier gebruikelijk zien worden.

Allereerst zijn wij als Laatste Levens Fase werkgroep bezig met het schrijven van een reader die voor zowel de niet- als wel spiritueel geïnteresseerde een brug kan zijn naar het anders denken over hun eigen laatste levensfase. In de huidige media wordt er zeer negatief gesproken over de ouder wordende mens. Meestal in de zin van “de Grijze Golf”, die zwak, ziek of misselijk is en een economische barrière vormt voor onze “welvaart”-maatschappij. Een loden last voor de jongere generatie.

Wat mensen uit de politiek en de media schijnen te vergeten is dat zij vanzelf ook tot die “Grijze Golf”gaan behoren. Jezelf verplaatsen in diegene of in die nu nog niet voor jou toepasselijke situatie, blijkt voor velen een brug te ver te zijn.

Hoe zouden wij daar verandering in kunnen brengen? Zelf denk ik dat wij dat via diezelfde media op den duur voor elkaar kunnen krijgen. Natuurlijk roept dat eerst weerstand op, want, oh jee, afwijken van de gangbare alom geaccepteerde denkwijze van de massa is “gevaarlijk” of erg “dom” Als pionier zul je stevig in je schoenen moeten staan en een huid als een olifant moeten hebben om alle agressieve kritiek te weerstaan.

Ik heb dat zelf meerdere malen onder vonden.
Eerst in mijn familiekring, ook in mijn “vriendenkring” en via een ingezonden stukje naar een tijdschrift. Toch houd ik mijn innerlijke vuur brandende door daar steeds meer uiting aan te durven geven, ondanks alle pijnlijke kritiek.

Misschien dat ik daarom wel eerder naar een krant of tijdschrift schrijf om mijn spirituele visie onder de aandacht te brengen. Want eerlijk gezegd voelt dat veel veiliger dan in een zaal vol kritische mensen, die je direct van repliek dienen. Dat is voor mezelf nog een onneembare brug.

In het bejaardenhuis waar mijn moeder woont, probeer ik in het persoonlijke contact met het verzorgende personeel, wel steeds heel voorzichtig, een opening te vinden naar onze spirituele visie op de ouder wordende mens.

Er deed zich een mooie gelegenheid voor, nadat mijn moeders broer was overleden. Na de crematie logeerde ik bij mijn moeder om haar in haar verdriet om het verlies van haar broer bij te staan. Midden in de nacht hoorde ik haar huilen, dus ging ik naar haar toe.

Ze vertelde mij in tranen dat ze haar broer Jan aan haar voeteneind had zien staan. Ze beschreef hem als een geestverschijning en daar was ze zowel bang, verdrietig als totaal verbaasd over. Mijn moeder bleef maar herhalen dat ze hem echt gezien had en dat ze echt niet gek aan het worden was. Hij lachte naar haar en toen was hij ineens verdwenen.

Ze vroeg constant hoe kan dat nou? Ik heb haar eerst gerustgesteld dat ze echt niet gek aan het worden was en dat oom Jan nog even speciaal afscheid van haar kwam nemen omdat hij zoveel van haar hield, alvorens verder van de aarde naar de hemel te vertrekken. Gerust gesteld ging zij weer slapen en toen ik later in de nacht nog een keer bij haar ging kijken, lag zij met een glimlach op haar gezicht te slapen.

De volgende dag was zij er nog vol van, dus prompt vertelde zij haar ervaring aan de eerste de beste verpleegster die op haar pad kwam. Helaas voor haar was dat een zeer cynisch type die haar vertelde dat ze dat alleen maar gedroomd had. Nadat die verpleegster vertrokken was zei ze in tranen: “Zij denkt dat ik gek ben, maar ik heb hem echt gezien”. Na een uitvoerig gesprek over dat wat zij gezien had, was ze weer gelukkig. Toen de volgende verpleegster kwam, stond ze al veel zekerder in haar schoenen en opende ze meteen met:” u denkt vast dat ik gek ben, maar dat ben ik niet”, waarna zij haar verhaal in geuren en kleuren vol overtuiging vertelde. Niemand die haar vanaf dat moment nog van het tegendeel kon overtuigen en dat was maar goed ook.

Door dat voorval kwam ik regelmatig met de verpleging in gesprek over verschillende spirituele onderwerpen, zoals is een geestverschijning nou een hallucinatie of niet? Bestaat er leven na de dood en is reïncarnatie fantasie of werkelijkheid? De zin of onzin van reanimeren bij oudere mensen die dat niet willen.

De spirituele reden waarom oudere mensen minder behoefte aan voedsel krijgen en de zin van een ogenschijnlijk niet meer zinvol leven. Het is nog een zeer tere brug in opbouw, maar elke steen die daar nu als fundament gelegd wordt, draagt bij aan een steviger brug op een later tijdstip, die dan wel leidt naar een andere meer spirituele omgang met de ouder wordende mens. Het is een moeizame weg, maar de moeite meer dan waard.