Tagarchief: Martiny Keur

Kerstgedachten

Door Martiny Keur-van Velden

Terwijl ik dit opschrijf gaan mijn gedachten gelijk naar de tijd  begin jaren zestig, dat ik deel uitmaakte van een maatschappijkritisch cabaretgroepje.

We zongen daarin rond de  kerst het volgende liedje dat slaat op de uiterlijkheden van het kerstfeest zonder verdere diepgang.

KERSTGEMIS:

Wij hebben de boodschap ontvangen , Gloria

en toen een bal in de kerstboom gehangen

Vervolgens vervolgden we ons bestaan

de tijd dient tenslotte verder te gaan

al is er een sterre stil blijven staan , Gloria.

Wij hebben de boodschap ontvangen , Gloria

en toen een kip aan het spit gehangen

Vervolgens chambreerden we onze wijn

tot viering van het geboortefestijn

en aten tot schade van onze lijn , Gloria

Wij hebben de boodschap ontvangen, Gloria

en toen de hoorn weer opgehangen

We luisterden naar de Maastrichter Staar

die zingt er het kerstfeest zo vloeiend en klaar

en roddelen dan nog wat over elkaar , Gloria

De kerstdagen zijn weer verstreken Gloria

we zijn op de boom al uitgekeken

Nu duurt het weer een hele poos

we bergen ons kerstfeest in de doos

De kip was taai dit jaar zei Koos , Gloria

Ja, zou er eigenlijk veel veranderd zijn ? In de kersttijd zie je mensen met boze gezichten

achter hoogopgestapelde winkelwagentjes lopen duwen en zuchtend in de rij bij de kassa staan.

Maakt welvaart wel zo gelukkig? In ontwikkelingslanden zie je altijd stralende gezichten boven een kommetje eten, of lijkt dit maar zo?

Maar wat is die boodschap dan wel van Kerstmis of is het een romantische legende ?

Is Jezus eigenlijk wel op kerstmis geboren en was hij nu Jezus of Christus?

Op 25 december vieren we eigenlijk de geboorte van het licht; de zon die haar levensbrengende stralen naar de aarde zendt. Maar niet alleen van de uiterlijke zon, want die is slechts het symbool van de geestelijke zon; de Christusenergie, die de geesteskiemen de materie inzendt

De oude volkeren ,die smalend zonaanbidders werden genoemd, hadden waarschijnlijk een diepere verbinding met en besef van de Christuszon der wereld als levensbrenger in ziel en lichaam, als de westerse volken binnen hun kerken

In deze klimaatcirkel werd overal op midwinter een geboortefeest gevierd. Bij Syriërs Attis,

bij de Phrygiërs Adonis,  bij de Assyrrs Thammus enz.

De verhalen rond de goddelijke geboorte zijn in al deze godsdiensten en religies ongeveer hetzelfde.

In Bethlehem was een Adonis heiligdom. Daar werd elk jaar de geboorte van de nieuwe eenjarige verschijningsvorm van Christus, de levensgeest of jaargod, op aarde gevierd.

.Overal wordt het nieuwe jaar als een pasgeboren kind, een zoon van het oude jaar; als oude man voorgesteld. Ook het kerstkind dus en St. Jozef in de stal met een herdersstaf in de vorm van het gaffelkruis. Dat is de oeroude rune van de geboorte van de lente.

In de meester Jezus werd na zijn doop in de Jordaan, de laatste drie jaren van zijn leven, de Christusenergie werkzaam, hij werd toen Jezus de Christus genoemd.

Iemand die zich verbindt met zijn inwonende geest, de Christus, spreekt vanuit die Geest.

Als Jezus dus later spreekt van Ik en Mij bedoelt hij niet zijn persoon , maar zijn Goddelijke Vonk zijn Geest.

Zijn persoon is dan de spreekbuis van die Goddelijke Geest geworden. Dit kan bij elk mens zo zijn die zich bewust wordt van zijn Goddelijke Vonk en zich daarmee identificeert.

Jezus heeft door zijn leven en sterven waarbij hij zelfs zijn angst kon loslaten en in liefdevolle

vergeving naar zijn vijanden kon zijn, laten zien hoe de goddelijke liefde werkt.

Zodoende is het nu voor ons ook mogelijk geworden ons te verbinden met onze goddelijke bron die in ieder van ons aanwezig is.

Dat is wat we met kerstmis eigenlijk vieren de geboorte van het Licht in ieder van ons.

We hebben er alleen 2000 jaar over gedaan om dit te beseffen.

Hoe kun je vanuit een alternatieve praktijk vertellen dat je spiritueel werkt?

Door Martiny Keur

De cursisten van de Landelijke Opleiding Spirituele Kinderbegeleiding – en hulp; de LOSK, vinden het vaak moeilijk om in de naamgeving van hun praktijk het woord spiritueel te gebruiken. Ze denken dan dat het woord ‘spiritueel’ mensen afschrikt om te bellen of te komen.

Zelf heb ik daar andere ervaringen mee in de praktijk.

De mensen die daar niets van afweten en een afspraak willen maken vragen daar door de telefoon al naar zodat je dan gelijk al een goed contact met deze mensen hebt. Je merkt dat ze aan spiritisme denken of iets dergelijks.

Ik leg hen dan uit dat ik er vanuit ga dat wij als mens, dus ook een kind, op de eerste plaats  geestelijke wezens zijn  en dat  als het om kinderen gaat, het kind bovendien kind en volwassen tegelijkertijd is. Volwassen in zijn diepste wezen; zijn ziel als je het zo wilt noemen en kind in de dagelijkse processen van het leven.

Het kind krijgt dan ook in contact met zijn wezenlijke kern zelf sturing in het dagelijks leven.

Kinderen die komen met psychische- of lichamelijke ‘kwalen’ hebben deze meestal om iets over zichzelf te leren zien of om de ouders/opvoeders iets duidelijk te maken. Ik vertel dat ik dus niet in de eerste plaats de klacht zo snel mogelijk wil laten verdwijnen, maar naar de achtergrond van de klachten kijk samen met hen om zodoende bewust te worden van wat er eigenlijk aan ten grondslag ligt, want dan pas kan je er werkelijk iets aan doen.

Ik werk in de praktijk ook met andere disciplines zoals b.v. kinesiologie. De mensen komen dan met klachten van spieren of voeding en zijn in de eerste plaats niet geïnteresseerd in spiritualiteit. Ik begin dan ook niet zelf direct over geestelijke zaken te praten maar laat wel tussen het behandelen door wat vallen als: mensen zitten soms niet goed in hun lijf of houden niet goed genoeg van zichzelf of zo, als ze komen met klachten van vaak vallen of problemen met de voeding hebben bijvoorbeeld.

Dit ontgaat de meeste mensen die alleen maar voor hun spieren komen of iets ander lichamelijks in eerste instantie. Toch is daardoor een zaadje gevallen, want heel vaak komen ze er later op terug zo van: Je zei de vorige keer van niet goed in je vel zitten, maar wat bedoelde je daar eigenlijk mee? Dan kan je met deze mens verder doorgaan op de spirituele achtergrond van de kwaal van henzelf of hun kind.

Er zijn ook mensen die niet geloven in meerdere levens en dan noem ik het de aard van het kind of het karakter van het kind waarin al zaken besloten liggen als het geboren wordt.

Toch maak ik zelf weinig mee dat mensen daar moeite mee hebben. Ik laat ze natuurlijk vrij om te geloven wat zij willen geloven maar zeg dan meestal wel dat ik zelf er vanuit ga dat we meerdere levens hebben.

Als therapeut moet je aanvoelen wat je daarover kwijt kunt. Ik geloof wel dat je zelf die mensen aantrekt die qua energie bij je passen en dat zodoende

die mensen bij je komen die daar toch bewust of onbewust voor open staan.