Tagarchief: ouderdom

LEVEN EN STERVEN

door Anna Lamb

(Gedeeltelijke herhaling van een artikel uit de nieuwsbrief van 2006)

Hoe ontstaat levenskracht?

De mens komt opnieuw naar de aarde om een bewustwordingsproces door te maken in zijn hele evolutionaire gang.Wanneer hij na een leven in de geestelijke wereld tot verwerking is gekomen van wat hij heeft ervaren  in dit leven ontstaat er op een bepaald moment opnieuw een gevoel of besef dat de evolutiegang nog niet voltooid is.Hij ervaart dit als een leegte in hem.(zoals bij honger) Deze leegte vraagt om invulling.Dit heeft een innerlijke drang om een evolutiereis dus een nieuw leven te maken tot gevolg. Wanneer de mens tijdens het aardse leven voelt of ervaart dat tijdens zijn proces er een vulling van deze leegte plaatsvindt, weet hij dit op diep niveau. Dit geeft hem de kracht

dwars door alle verdriet en lijden heen te gaan.Hij wil aan de drang om tot invulling van die leegte te komen, toegeven.Daardoor ervaart hij vervulling van zichzelf.Hij leert buiten zichzelf wat hij in zichzelf moet vinden.

Het leven is een uiterlijke weg, die naar binnen leidt.

Allereerst is het belangrijk te weten dat mensen zich niet identiek ontwikkelen.

Belangrijk voor elk mens is dat hij trouw is naar zichzelf toe; dat wil zeggen dat hij zich niet beter wil zien dan hij is of zichzelf niet onderwaardeert,waardoor hij zich minderwaardig voelt.

Door trouw aan zichzelf te zijn, krijgt men contact met wat men in dit leven wil doen; waarbij men zich richten wil op wat men zich innerlijk had voorgenomen te doen.Dit is geen egoïsme. Men moet de moed ontwikkelen zichzelf te worden pas dan kan men zich belangeloos inzetten voor de belangen die anderen aangaan.

Wat betekent de periode van ouderdom tijdens een leven?

In de tijd van nu worden ouderdom-verschijnselen vaak te eenzijdig negatief gekoppeld aan verval van geestelijke en lichamelijke mogelijkheden.

En hierbij wordt het spirituele vaak helemaal niet gezien.

De ouderdom is, gezien vanuit een spirituele achtergrond, een voorbereidende fase om te komen tot het opnieuw contact maken met de geestelijke wereld,

waar men oorspronkelijk van afkomstig is.Kleine kinderen komen van het licht en zij gaan zich langzaam verbinden met de stoffelijke wereld, maar de oudere mens gaat de weg weer terug dus juist over naar de geestelijke wereld toe.

Dit vindt plaats doordat men ervaringen krijgt via lichtende energieën die de grovere materie helpen af te breken om deze naar een verfijndere frequentie toe te brengen.

Want na 60 levensjaren ontstoffelijken we meer en meer.

Onze levensopdracht, dat wat we wilden leren in dit leven, gaat steeds fijngevoeliger doorwerken en wordt minder stoffelijk zichtbaar.

Het leven richt zich meer naar een innerlijk gericht zijn.

Grove structuren van bepaalde stoffen worden bij het ouder worden dan ook minder goed verdragen en verwerkt. De menselijke structuur verijlt bij het ouder worden steeds meer en steeds verder. Opgedane ervaringen bv. onverwerkte emoties, die in het lichaam als grove energieën liggen opgeslagen, moeten verwerkt worden, zodat zo min mogelijk onverwerkte zaken achter blijven.

Belangrijk is als we gaan doorzien dat het nodig is ons leeg te maken van herinneringen uit het verleden voordat we dood gaan zodat er zo min mogelijk bagage mee hoeft.

Na het 70e  levensjaar is het zelfaanzien in wijsheid groter geworden.Dat betekent dat men nu liefdevol tot zelfbeoordeling kan komen.Men overziet bewust het doel van zijn leven en wat men er van ontwikkeld heeft. Dit is tevens de aanzet tot het sterven, dat na verloop van tijd zich zal aandienen.Men heeft het zelfde overzicht dat na de dood onder geestelijke begeleiding nogmaals gezien zal worden. Het is de tijd van echt zichzelf aanzien.Men ziet ook wat men binnen zijn levensbestemming heeft laten liggen.

Deze fase is dus zeer belangrijk en kan verstrekkende gevolgen hebben.

Mensen die alles uit het leven gehaald hebben wat zij als hun levensopdracht in zich hadden, kunnen op die leeftijd sterven

In de fase na het 70ste jaar wordt de mens opnieuw herinnerd aan voorafgaande fases en krijgt hij de kans om stukken die niet zijn opgepakt als nog op te halen en te verdiepen.

Er wordt een langere levensduur genomen om ruimte te krijgen bepaalde levensprocessen die tijd behoeven te doorlopen. Zo is het niet nodig overhaast door processen heen te gaan.Ook is het mogelijk een opdracht te hebben

waarbij men als leermeester voor anderen functioneert.

Een lang leven kan ook bedoeld zijn om gedetailleerd terug te kunnen kijken op je leven.

Wanneer de geest helemaal tot “ aarde” is geworden,                                                                 is hij als het ware klaar met zijn bestemming; dan is het weer tijd  te vertrekken.

Lichamelijk verval

De mens die ouder wordt ondergaat geestelijk maar ook lichamelijk veranderingen. Naarmate de geest zich zuivert, trekt de geestelijke energie zich stelselmatig terug uit het fysieke lichaam.Het lichaam verstoffelijkt meer en meer. Dat heeft tot gevolg dat wanneer de geestkracht zich teruggetrokken heeft, er slechts wat stoffelijke resten overblijven. In aanvang van dit geestelijk terugtrekkingsproces zullen vele veranderingen het lichaam een stigma van verval geven. Echter het is belangrijk ons te realiseren wat zich lichamelijk onttrekt zich bij de ziel voegt. Immers vele lessen zijn geleerd, inzichten zijn doorzien….Maar de mens is meestal vervuld met weerzin tegen lichamelijk verval.Dit komt door het idee dat verval en vernietiging één zijn.Verval roept associatie op met minderwaardigheid. Dit geeft bij zowel de oude als de jonge mens, als zij met elkaar te maken krijgen, gevoelens van onbehagen, waarbij de oudere zich op deze lichamelijke beperkingen aangekeken voelt en de jongere zich afstandelijk gedraagt.

De oude mens zou zich kunnen realiseren wat het lichaam werkelijk is en

de jonge mens dient voorbereid te worden hoe hiermee nu en later om te gaan.

Het kruinchakra wordt een zeer open verbinding met de kosmos.

Stel je voor: een oude mens, kwetsbaar en teer, met een bijna vormloos lichaam:

maar…via de kruin is er sprake van een zeer open verbinding met de kosmos…

Het lichaam is uitgeput, ook innerlijk is deze persoon afgemat. Deze mens is niet meer in staat zich te verbinden met allerlei zaken, die buiten hem staan.

Het lichaam valt stil; de energieën trekken zich meer en meer terug en worden

naar de geestelijke gebieden getrokken en afgestaan.

maar……het kruinchakra wordt verbreed; wordt een lichtgloed.

Zo verteert de oude mens dan reeds de restanten van zijn aanwezigheid op aarde.

Dit heeft een zeer oplichtende werking voor de aarde, daar deze mens

zijn reiniging zelf ter hand neemt en dit hem een diep gevoel van vervulling geeft. Hij is zichzelf genoeg. Dan verlaat ’t leven deze mens…..

Geen stoffelijke en energetisch beperking blijft meer achter en zijn herinneringen neemt hij mee.Niets blijft achter; de organen zijn verteerd,

waarin wellicht nog negatieve trillingen heersten.Deze worden de aarde onthouden en zullen aarde en ether niet meer belasten.Het lichaam laat zo geen negatieve resten meer achter. De geestelijke bestemming wordt zo al voor men dood is moeiteloos ingegaan.

Lichtende gestaltes

De mens in deze fase kan zich moeizaam bewegen.Hiervoor wordt hij geholpen door lichtende gestaltes.Deze helpen de mens los te komen van het stoffelijk lichaam, door middel van allerlei zuiverende handelingen die het losmakingproces versneld op gang brengen. Deze persoon is reeds klaar om het geestelijk leven te betreden.Ook verkrijgt men uitleg en meer duidelijkheid door middel van inspiratieve influisteringen of verbindingen.

Het sterven: Wanneer deze mens overlijdt met zo min mogelijk resten van onverwerkte zaken, maakt men de overgang naar de geestelijke gebieden hierdoor gemakkelijker.

Het sterven is als het uittrekken van een te strak pak.Je gaat levend over de drempel van de dood. Er verandert niets aan je bewustzijn.Je komt in een reële werkelijkheid waar het groeiproces doorgaat. Sterven is meer een begin dan een einde. Je gaat het ware leven binnen. Door de geestelijk liefde die de mens zo ervaart, wordt hij gesterkt in het verlangen het aardse leven te verlaten en hierdoor haast vanzelfsprekend los te laten.

De Oudere mens


Door Anna Lamb

Het eindexamen van het leven

In deze tijd worden ouderdomsverschijnselen vaak te eenzijdig negatief gekoppeld aan verval van geestelijke en lichamelijke mogelijkheden.

Hierbij wordt de spirituele dimensie niet waargenomen.

De ouderdom is, gezien vanuit een spirituele achtergrond, een voorbereidende fase om te komen tot herstel van het contact met de geestelijke wereld, waar men oorspronkelijk van afkomstig is.

Waar kleine kinderen van het licht komende zich langzaam gaan verbinden met de stoffelijke wereld, is de oudere mens aan het overgaan naar de geestelijke wereld toe.

Dit vindt plaats doordat zich ervaringen via oplichtende energieën voordoen  die de grovere materie helpen af te breken om deze naar een verfijndere frequentie toe te brengen.

Na 60 levensjaren ontstoffelijken we meer en meer.

Onze levensopdracht gaat steeds fijngevoeliger doorwerken  en wordt minder stoffelijk zichtbaar.

Het leven richt zich meer naar een innerlijk gericht zijn.

Grove structuren worden bij het ouder worden minder goed verdragen en verwerkt. (zoals bij kinderen)

Zo heeft men eerder last van indringende geluiden, zwaar voedsel, heftige emoties, veelvuldige indrukken.

De menselijke structuur verijlt steeds meer, en steeds verder. Alles dient verwerkt te worden d.m.v. steeds ijlere mechanismen.

Opgedane ervaringen bv. emotioneel onverwerkte zaken,die in het lichaam als grovere energieën liggen opgeslagen, dienen verwerkt te worden, zodat zo min mogelijk onverwerkte zaken achterblijven.

Er is op dit moment over het algemeen in de ouderwordende mens sprake van het bezitten van onvoldoende levensmoed ten aanzien van de laatste levensfase.

We zullen onszelf nu al dienen toe te staan tevreden te zijn met eenvoudige dingen.

Simpele dingen waar we van kunnen genieten.

Ook zullen we eerst dienen te komen tot innerlijke zelfherkenning.

Belangrijk is dat we gaan doorzien hoe nodig het is ons leeg te maken van herinneringen uit het verleden voordat we dood gaan zodat er zo min mogelijk bagage mee hoeft.

Ouderen vinden het daarom vaak fijn om in herhalingen te spreken over wat zij eens meegemaakt hebben.

Hier in het westen is men de mening toegedaan dat als je oud bent je het wel gehad hebt, en dat de jongeren voorrang verdienen. Waardoor de ouderen zich vaak te inschikkelijk opstellen naar de jongeren toe en hun eigen behoeften onvoldoende uitspreken.

De jongeren worden hierdoor onvoldoende geïnformeerd vanuit de levenservaringen van de ouderen.

En de oudere voelt zich steeds minderwaardiger doordat hij zelf onvoldoende zijn eigenwaardig zijn beseft.