Tagarchief: paranormaal

Paranormale vermogens bij kinderen en volwassenen

Door Anna Lamb

De paranormaal begaafde mens, dus ook het kind, ervaart direct verbindingen met etherische of wel fijnstoffelijke gebieden. Hieronder wordt verstaan de onzichtbare wereld, die in ons en ook om ons is.Voor mensen met paranormale vermogens is deze wereld voelbaar, zichtbaar en/of verstaanbaar. Op zo’n moment van verbinding is dit kind, deze mens afgestemd op een bepaald bewustzijnsniveau.Voor sommigen is dit blijvend door de dag heen, voor anderen is dit wisselend per moment of in een bepaalde  periode in het leven.

Zo zijn er waarnemingen die zich alleen voordoen gedurende de prille jeugd of in de puberteit, maar ook kunnen deze vermogens zich pas later manifesteren bv. op middelbare leeftijd en zelfs op het sterfbed.
Zeer kleine kinderen hebben duidelijk nog contact met deze onzichtbare wereld. Een goede waarnemer kan zien hoe de blik van een baby zich gedurende langere tijd focust op iets buiten het gezichtsveld van andere aanwezigen.

Menig klein kind, onder de drie jaar of ook ouder, praat met speelvriendjes; noemt hen zelfs bij de naam.
In veel gevallen treedt er na het zevende jaar een vermindering van paranormale waarnemingen op; niet omdat dan het vermogen verdwijnt, maar omdat het dagelijkse leven meer en meer dwingend de aandacht vraagt.
Belangrijk is dat kinderen waarbij dit niet het geval is, gedurende de eerste periode zo vertrouwd zijn geraakt met deze waarnemingen dat zij ze daardoor een plek kunnen geven als een natuurlijk iets dat bij hun leven hoort. Dit is dikwijls niet het geval, doordat kinderen al jong alleen gelaten worden tijdens deze ervaringen.

Ouders, opvoeders en hulpverleners voelen zich veelal onmachtig deze kinderen te begeleiden doordat zij onvoldoende op de hoogte zijn van kenmerken van deze verschijnselen of omdat er angst voor is vanuit henzelf. Ook heerst er bij ouders menigmaal de zorg, al of niet gestimuleerd door de houding van de maatschappij, dat er sprake is van psychiatrische problemen. Hierdoor kan men het kind dwingen deze ervaringen te ontkennen door ze bv. fantasie te noemen of door het kind er toe aan te zetten deze ervaringen te onderdrukken. Ook worden paranormale waarnemingen onderdrukt door het toedienen van medicijnen. Maar juist dan kunnen ze ‘een eigen leven’  gaan leiden doordat ze op onverwachte momenten naar boven komen; al of niet gekleurd door emoties als angst.

Anderen verliezen zich weer in hoogmoed. Zij ontlenen een vorm van zelfbevestiging door het hebben van paranormale vermogens van hun kind of van henzelf. Zij zien dit als een teken van een meer geestelijk ontwikkeld zijn. Dit aanzien projecteren zij dan op hun kind waardoor het ego van het kind wordt vergroot. Dit kan weer tot sociale problemen leiden.
Juist in deze tijd waarin al veel aandacht is voor het nieuwe tijdskind, het zg. indigokind, dat in zo grote getale is geboren, is het belangrijk dat kennis rond paranormale waarnemingen wordt verspreid, omdat deze kinderen dikwijls ook paranormale vermogens hebben.

Hoe komen we tot het ontwikkelen van paranormale vermogens bij het kind, op een wijze die hun leven zal verrijken en verdiepen?

Over het algemeen kunnen paranormale ervaringen een leven verrijken, en verdiepen, maar de ervaringen vragen om een goede begeleiding om te voorkomen dat het kind problemen krijgt. Het sleutelwoord is eenvoud.

Het is van belang dat we het kind bevestigen en centraal zetten en niet zijn gave. Dat zal het helpen zijn gave te ontwikkelen zoals het heeft leren spreken.
Het ervaart hierbij zijn gave als natuurlijk en dit beschermt hem tegen negatieve invloeden. Het kind moet zich krachtig en oprecht naar de buitenwereld kunnen richten vanuit een volledige acceptatie van o.a. zijn paranormale vermogens.

Wanneer er teveel accent gelegd wordt op zijn innerlijke begaafdheden zal het kind zich onvrij voelen en zijn eigen capaciteiten niet meer vrij onder ogen kunnen zien. Het zal dit dan ervaren alsof de buitenwereld bepaalt wat deze te betekenen hebben. Daarmee ontkracht het zijn innerlijke, zuiver gevoelde verbinding met zijn bron, omdat het zich afhankelijk gaat opstellen van bevestiging buiten zichzelf.
Wanneer wij dit kunnen voorkomen kan het zich op natuurlijke wijze ontwikkelen binnen de grens, die zijn eigen ontwikkeling aangeeft. Ouders maken zich vaak onnodige zorgen. Deze kunnen zij het beste uitspreken naar anderen, zodat zij het kind niet belasten.
Veel van hun zorgen komen voort uit hun eigen angst.

De basisrichtlijnen om tot een zuivere ontwikkeling van de paranormale vermogens bij kinderen te komen.

#Het kind serieus nemen in zijn of haar ervaringswereld is de basis  om te komen tot zuivere ontwikkeling van paranormale vermogens.

#Richt het kind op zichzelf; op de eigen mening. (liever een 6 van jezelf dan een 10 van een ander, d.w.z  liever een beperkte waarheid van uit je eigen persoonlijkheid dan een niet bewezen, hoge wijsheid die je napraat. )

#Breng het kind tot het authentieke – ik, door het te stimuleren te zeggen wat het denkt. (door niet te praten over maar vanuit zichzelf,  ook door het zijn of haar keuzes te helpen maken)

Door de gave niet als een uitzonderlijke eigenschap te kwalificeren, maar als een natuurlijk goed.